ΚΥΡΙΑΖΗΣ ΧΑΡΑΤΣΑΡΗΣ

Ο ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗΣ ΘΕΑΤΡΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

Ο Κυριαζής (Ζήζος) Χαρατσάρης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1912 από εύπορη οικογένεια, με τον πατέρα του να διατηρεί επιπλοποιείο.

Στα 1920 εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη και την περίοδο 1923-1928, παράλληλα με το σχολείο, κάνει μαθήματα βιολιού και θεωρίας στο Ωδείο Θεσσαλονίκης. Το 1930 τελειώνει το γυμνάσιο και το 1932 κατατάσσεται εθελοντικά στο στρατό, έχοντας όμως χρόνο να φοιτά και στο Μακεδονικό Ωδείο. Το 1935 αποκτά το πτυχίο Ωδικής του Υπουργείου Παιδείας και προσλαμβάνεται ως δάσκαλος μουσικής στη Σχολή Κωνσταντινίδη. Τα καλοκαίρια ως το 1937 πηγαίνει στις κατασκηνώσεις της ΧΑΝΘ στον Άγιο Ιωάννη Πηλίου όπου διδάσκει μουσική, ενώ στρέφεται και προς τη θεατρική σκηνοθεσία ερασιτεχνικών παραστάσεων.

Προσληφθείς στο Κολλέγιο Αθηνών, εγκαθίσταται στην Αθήνα, δίνει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και συνδέεται στενά με τον Κάρολο Κουν, συνεργαζόμενος μαζί του. Το 1943 επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και ιδρύει την Καλλιτεχνική Εταιρία με σκοπό την ανάπτυξη και προώθηση της ελληνικής τέχνης. Σκηνοθετεί, συνθέτει και μεταφράζει στις παραστάσεις που ανεβάζονται, το 1944 πηγαίνει εκ νέου στην Αθήνα συνεχίζοντας την καλλιτεχνική του δράση, στα 1947-1949 υπηρετεί ξανά στο στρατό και κατόπιν μένει στη Θεσσαλονίκη ως το 1952 που μεταναστεύει στη Βραζιλία ασχολούμενος με τη διακοσμητική και την καλλιτεχνία, ανεβάζοντας κι εκεί αρκετά έργα.

Για οικογενειακούς λόγους γυρίζει το 1956 στην Ελλάδα, όπου τον βρίσκουμε να διδάσκει υποκριτική στη Σχολή Σταυράκου και η επιτυχημένη σκηνοθετική του πορεία τον οδηγεί στην ανάληψη το 1958 της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Φοιτητικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης. Όπως αναφέρει στη εξαιρετική σχετική διατριβή του ο Αν. Αγγελόπουλος ¨ο Κυριαζής Χαρατσάρης για πρώτη ίσως φορά βλέπει τον κόπο του να αμείβεται και τις φιλοδοξίες του να αποκτούν συγκεκριμένη στόχευση, αν όχι να πραγματώνονται¨. Ας σημειωθεί δε, πως με τον ίδιο πρωτεργάτη, το 1958 είναι και η χρονιά που ξεκινά τη δράση της η Δραματική Σχολή του Φοιτητικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης, η οποία θα διαρκέσει για σχεδόν μια δεκαετία. Αργότερα, λόγω μια συγκρουσιακής σχέσης με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας που είχε ιδρυθεί το 1961, πρωτοστατεί το 1963 στην ίδρυση της Θεατρικής Λέσχης Θεσσαλονίκης, ενώ συνδέεται καλλιτεχνικά και με το Ελεύθερο Θέατρο της πόλης ως μεταφραστής, σκηνογράφος και σκηνοθέτης, έως το 1967 που καλείται τελικά να σκηνοθετήσει στο ΚΘΒΕ.

Ο Κυριαζής Χαρατσάρης, ο επικαλούμενος ¨Αλεξανδρινός της Θεσσαλονίκης¨ πέθανε το 1971, αναγνωριζόμενος ως μία από τις σημαντικές μορφές που διαμόρφωσαν το θεατρικό τοπίο της πόλης, συμβάλλοντας στην πνευματική και θεατρική ανάπτυξη τόσο των τοπικών δομών, όσο και του ανθρώπινου καλλιτεχνικού δυναμικού της.

 

                                                                                                              Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ 

 

ΤΑ ΠΛΕΟΝΤΑ ¨ΑΣΤΕΡΙΑ¨ ΤΟΥ ΣΟΥΕΖ

Το πλοίο ¨Star of Suez¨ ήταν ένα εμπορικό ατμόπλοιο 5.000 τόνων, το οποίο είχε ναυπηγηθεί στη Γλασκώβη το 1926 ως ¨British Marthara¨ για την Maclay & McIntyre. Το 1938 πουλήθηκε στην αιγυπτιακή εταιρία Alexandria Navigation Co Ltd (Red Rose Line), οπότε και μετονομάστηκε.

Με πλήρωμα 42 ατόμων, μεταφέροντας 6.000 τόνους πολεμικού υλικού (εκρηκτικά, χαρτί και ανταλλακτικά) και ρότα από τη Νέα Υόρκη στο Σουέζ, το 1942 βυθίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο U-159 100 μίλια νοτίως των Βράχων του Αγίου Παύλου, με απώλεια δύο αντρών.

Να σημειωθεί η ύπαρξη του ιαπωνικού συνονόματου 4.500 τόνων ¨Suez Maru¨ (1919-1943) και του ελληνικού εμπορικού 2.500 τόνων SS ¨Suez¨ (πρώην Ανδρέα Τσαβλίρη) που στα 1957 έκανε τη γραμμή Πειραιάς-Αλεξάνδρεια.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΛΩΝΑΡΙΔΗ

Μ΄ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΜΠΥΡΑΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 

Ο Ερρίκος Κλωναρίδης, γιος του Κλωνάρη και της Ελισσάβετ, είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1860 και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια, όπου με τον αδελφό του Μιλτιάδη ανέπτυξαν σημαντικές επιχειρηματικές δραστηριότητες. Σ΄ αυτούς οφείλεται η αναγέννηση της ζυθοποιίας στην Αίγυπτο, όταν το 1897 ίδρυσαν στην Αλεξάνδρεια το πρώτο εργοστάσιο ζύθου υπό την επωνυμία ¨Crown Brevery¨, ενώ το 1899 ο Μιλτιάδης δημιούργησε στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα το δεύτερο εργοστάσιο, το ¨Crown Brevery of Cairo¨, το οποίο και διατήρησε ως το 1902 όταν και το πούλησε σε ξένους κεφαλαιούχους.

Λίγο μετά επαναπατρίστηκαν και στην Αθήνα πλέον και συγκεκριμένα στα Πατήσια δημιούργησαν το 1903 με κόστος 500.000 δρχ. το ¨Εργοστάσιο Ζυθοποιίας Μ.Ε. Κλωναρίδη¨, με Γερμανούς μηχανικούς και τεχνίτες, ανταγωνιζόμενοι την οικογένεια Καρόλου Φιξ, η οποία μετά από τρεις δεκαετίες τελικά επικράτησε, εξαγοράζοντας το εργοστάσιο τους. Αυτό καταλάμβανε ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, δίνοντας το όνομα του στην περιοχή, το οποίο διατηρείτε σήμερα στην ομώνυμη στάση των λεωφορείων.

Την ίδια εποχή λειτούργησε και το Παγοποιείο τους, η αυξανόμενη παραγωγή του οποίου επέτρεψε στα δύο αδέλφια να παρέχουν δωρεάν πάγο στο Βρεφοκομείο Αθηνών και το Δημοτικό Νοσοκομείο.

Το εργοστάσιο, που παρήγαγε 32.000 λίτρα μπύρας ημερησίως, διέθετε ζεστό νερό για να πλένονται φιάλες και βαρέλια, παγωμένο νερό για τις ατμομηχανές, ενώ στα 1905 πλάι του δημιουργήθηκε ένα πρωτοποριακό πάρκο-μπυραρία, με ορχήστρα και φωτισμό από 2.000 λαμπτήρες

Οι Κλωναρίδηδες κατείχαν και ιδιόκτητες αποθήκες σε Αθήνα και Πειραιά, καταστήματα που πουλούσαν τη μπύρα τους, ενώ προμήθευαν και τη Βασιλική Αυλή.

Παράλληλα, δίπλα στο εργοστάσιο, κι ανάμεσα στις επαύλεις και τα περιβόλια, την περίοδο 1901-1903 οικοδομήθηκε η περίφημη Βίλλα Κλωναρίδη, στην οποία γεννήθηκαν τα επτά παιδιά που απέκτησε ο Ερρίκος με την Ιουλία Ρουτζιέρο και συγκεκριμένα τον Ερρίκο, τον Ανδρέα, τον Κλέωνα, τον Βύρωνα, το Γεώργιο, την Ασπασία και τη Μέρσα.

Μετά την κατάρρευση και της Εταιρίας Φιξ το 1982, τα περιουσιακά της στοιχεία περιήλθαν στην Εθνική Τράπεζα, συμπεριλαμβανομένων των ερειπωμένων πλέον εργοστασίου και βίλλας Κλωναρίδη, τα οποία τελικά κατέληξαν το 1993 στην κατοχή του Δήμου Αθηναίων και έτσι το 2002 το εργοστάσιο κατεδαφίστηκε για να δημιουργηθεί χώρος πρασίνου, ενώ η βίλλα παραμένει έως σήμερα ένα κουφάρι αναμνήσεων από το ένδοξο παρελθόν της αιγυπτιώτικης αυτής οικογένειας.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΕΙΔΑΜΕ ΤΗΝ ¨ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ¨ ΣΤΟ ΠΑΛΛΑΣ

 

Όπως έχουμε γράψει επανειλημμένως, είναι εξαιρετικά θετικό να ασχολείται ο καλλιτεχνικός κόσμος με τον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό.

Η αρχή έγινε με το ¨Αντίο Αλεξάνδρεια¨, έργο βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Αιγυπτιώτισσας Δάφνης Αλεξάνδρου, που ανέβηκε στη σκηνή της Λεοντείου Νέας Σμύρνης στις 28/4/2001 από μαθητές του Πειραματικού Λυκείου Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης.

25 χρόνια μετά, υλοποιώντας ένα όνειρο του, ο Φωκάς Ευαγγελινός ανέβασε την παράσταση ¨Αλεξάνδρεια¨ στο θέατρο Παλλάς, που έκανε πρεμιέρα στις 14/11/2025 μ΄ ένα καστ 25 ηθοποιών.

Όπως καταγράφηκε στον Τύπο, το πρωτότυπο κείμενο της Ζέτης Φίτσιου σκοπό είχε να ταξιδέψει τους θεατές στην Αλεξάνδρεια αναβιώνοντας τη μαγεία της εποχής, μέσα από μια ερωτική ιστορία που εκτυλίσσεται στην Πόλη του Αλέξανδρου της δεκαετίας του ΄30, μέσα σε ένα χρονικό πλαίσιο πολιτικών αναταραχών.

Με ερωτήσεις μας σε κάποιους ελλαδίτες στο τέλος της παράστασης φαίνεται πως ο σκοπός αυτός επετεύχθη. Έτσι, η γνώμη μας απευθύνεται κυρίως στους Αιγυπτιώτες που τους προτρέπουμε να το δουν για να στηρίξουν έτσι μια μη αιγυπτιώτικη προσπάθεια που σίγουρα μόνο καλό θα κάνει στη διάδοση του Αιγυπτιωτισμού.

Κατά τα άλλα, το έργο είναι επίπεδο, ρηχό θα λέγαμε, χωρίς το διηγηματικό βάθος κάποιου ικανού λογοτέχνη που είτε θα είχε ζήσει στην Αίγυπτο των Ελλήνων, είτε θα είχε εντρυφήσει στην αιγυπτιώτικη ιστορία, είτε θα είχε σεβαστούς συμβούλους για κάτι τέτοιο. Μη έχοντας αυτές τις προϋποθέσεις, το αποτέλεσμα μοιάζει πιο πολύ μ΄ ένα ντοκυμαντέρ με απλή καταγραφή τοπωνυμίων, στιγμών αιγυπτιώτικης δράσης και αιγυπτιακής πορείας σε μια βρετανοκρατούμενη εποχή. Το σκηνικό ¨περίεργο¨ μ΄ ένα πεσμένο αρχαίο άγαλμα πιθανώς της ίδιας της Αλεξάνδρειας και με ένα background με φωτογραφίες που δυστυχώς δεν τραβήχτηκαν επί τόπου και μόνο την Αλεξάνδρεια δεν θύμιζαν, αφού η κύρια από αυτές έδειχνε το τζαμί και καμία τους την Κορνίς, το αιώνιο σύμβολο της πόλης. Και φυσικά πάλι Καβάφης, πάλι βάρβαροι, πάλι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις, πάλι το δίπολο πλούσιων-φτωχών, πάλι ανεκπλήρωτος έρωτας… Παραβλέποντας λαθάκια στην αιγυπτιώτικη κοσμοπολίτικη έκφραση της αλεξανδρινής καθημερινότητας, τονίζουμε την εξαίρετη μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και τους στίχους του Αιγυπτιώτη Άρη Δαβαράκη, καθώς και το παίξιμο των δύο πρωταγωνιστριών Άννας Μάσχα και Εριέττας Μανούρη.

Γενικότερα οι συντελεστές ήταν οι εξής : Σύλληψη-σκηνοθεσία Φωκάς Ευαγγελινός, κείμενο Ζέτη Φίτσιου, μουσική Ευανθία Ρεμπούτσικα, στίχοι Άρης Δαβαράκης, σκηνικά Μανόλης Παντελιδάκης, κουστούμια Ιωάννα Τσάμη, ηθοποιοί Άννα Μάσχα, Εριέττα Μανούρη, Ιωάννης Παπαζήσης, Αλκιβιάδης Μαγγόνας,  Χριστίνα Αλεξανιάν, Ελένη Καρακάση, Αλίνα Κοτσοβούλου, Δημήτρης Δεγαΐτης, Φωτεινή Παπαθεοδώρου, Λήδα Ματσάγγου, Γιώργος Ψυχογυιός, Γιάννης Στόλλας, Γιάννης Μάνιος, Αλέξανδρος Σιάτρας, Δημήτρης Μαχαίρας, Χρίστος Νικολάου, Δανάη Πολίτη, Ειρήνη Βαλατσού, Άννα Λεμπεντένκο, Παναγιώτης Παντέρας, Μάγια Βασιλάκη, Νίκος Φραντζέσκος, Βασιλική Σουρρή, Ηλιάνα Ιωαννίδου.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

ANDRE RYDER

Ο ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

 

Ο Ανδρέας Αναγνώστης γεννήθηκε το 1908 στην Αλεξάνδρεια. Τις πρώτες επαφές του με τη μουσική τις έκανε στην Ελληνική Φιλαρμονική της πόλης, όπου διδάχτηκε κορνέτα από τον καθηγητή Μπαβέα.

Παίζοντας επίσης πιάνο, συνέθεσε τη μουσική σε 100 περίπου αιγυπτιακές ταινίες και 6 ελληνικές, μεταξύ των οποίων ¨Κυριακάτικο ξύπνημα¨, ¨Σάντα Τσικίτα¨, ¨Ένα βότσαλο στη λίμνη¨, ¨Δνις ετών 39¨, ¨ Mawad gharam¨, ¨ Agla mn hayaty¨, ¨ Moaskar el banat¨, ¨Nora¨, ¨Abouab el lel¨, κ.ά. Είχε επίσης διασκευάσει τον Αιγυπτιακό Ύμνο, ενώ είχε τιμηθεί με το Παράσημο της Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο Νάσσερ.

Πήρε μέρος σε πολλά διεθνή φεστιβάλ με συνθέσεις του, όπως το 1969 στην Βαρκελώνη και στην Ολυμπιάδα Τραγουδιού στην Αθήνα με το τραγούδι ¨Αλ Τεφάκ¨ ερμηνευμένο από τη Σερίφα Φάντελ, το 1970 στο Τόκιο, κ.ά..

Ο Andre Ryder σκοτώθηκε σε μία φιλονικία στο Μπουένος Άιρες κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του το 1971.

Το 2008 ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος συνθέτης του αιώνα σε εκδήλωση που έλαβε χώρα στη νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

 

Πηγές : ¨Ταχυδρόμος¨, Αλεξάνδρεια 4/3/1965, 7/6/1969, 12/7/1969 – movingimagesource.us (21/9/2019) – en.wikipedia.org (21/9/2019) – Νίκος Νικηταρίδης ¨Λησμονημένοι Έλληνες¨, εκδ. Αγγελάκη, Αθήνα 2020

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

¨ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΕΡΙ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ¨

ΤΟ 46^ο ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗ

 

Η ¨Ποιητική Περί Αιγύπτου Ανθολογία¨ του Αιγυπτιώτη Ιστορικού Ερευνητή Νίκου Νικηταρίδη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ¨Τάδε Έφη¨, περιλαμβάνει 80 ποιήματα που σχετίζονται με την Αίγυπτο – μα και τους Αιγυπτιώτες – ποιήματα που ταξιδεύουν τον αναγνώστη στην πανέμορφη Νειλοχώρα με όχημα στροφές και στίχους.

Η ούτως ή άλλως υποκειμενική λογοτεχνική τους αξία, δεν έπαιξε κανέναν ρόλο στην επιλογή τους, αφού ο πρωταρχικός σκοπός τούτου του πονήματος ήταν απλά το ταξίδι στον αιγυπτιακό χρόνο.

Οι άλλοτε γνωστοί και άλλοτε όχι ποιητές και στιχοπλόκοι δεν είναι απαραίτητα Αιγυπτιώτες, αφού η έμπνευση που προκαλεί η Χώρα των Πυραμίδων δεν σχετίζεται με τη διασημότητα και την επωνυμία.

 

ΜΙΑ ΧΡΟΝΟΚΑΨΟΥΛΑ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ

ΕΠΑΥΛΗ ΣΑΛΒΑΓΟΥ

 

Μια ομάδα του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, στα πλαίσια σωστικών ανασκαφών, ανακάλυψε μια σφραγισμένη κάψουλα από μόλυβδο τοποθετημένη μέσα στα θεμέλια της Έπαυλης Σαλβάγου στο ιστορικό κέντρο της Αλεξάνδρειας, αφού μία τέτοια τοποθέτηση συνηθιζόταν στις αρχές του 20^ου αιώνα.

Στο εσωτερικό της χρονοκάψουλας, οι αρχαιολόγοι βρήκαν μια συλλογή από σπάνια αιγυπτιακά νομίσματα που χρονολογούνται πριν από περισσότερο από έναν αιώνα, μαζί μ΄ ένα ελληνικό έγγραφο που καταγράφει την ανέγερση της έπαυλης το 1937.

Σύμφωνα με την αρχαιολογική ομάδα, η κάψουλα περιείχε δεκατρία νομίσματα διαφόρων ονομαστικών αξιών, από χάλκινα μιλλιέμ έως χρυσά νομίσματα αξίας 100 πιάστρων, που κάλυπταν την περίοδο βασιλείας του Σουλτάνου Χουσεΐν Καμέλ και του βασιλιά Φουάντ Α΄. Ανάμεσά τους υπήρχαν αρκετά ασημένια νομίσματα των 5, 10 και 20 πιάστρων, και τρία χρυσά νομίσματα των 20, 50 και 100 πιάστρων, που περιγράφονται ως μερικά από τα πιο σπάνια δείγματα στη σύγχρονη νομισματική ιστορία της Αιγύπτου.

Ο Αιγύπτιος Υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων Σερίφ Φάθι δήλωσε ότι η ανακάλυψη αυτή προσθέτει μια νέα διάσταση στην πολυεπίπεδη ιστορία της Αλεξάνδρειας, αντανακλώντας το πλούσιο πολιτιστικό μωσαϊκό της πόλης και την επιρροή των ξένων κοινοτήτων της, οι οποίες συνέβαλαν στη διαμόρφωση της κοσμοπολίτικης ταυτότητας της.

Ο Γενικός Γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, Μωχάμεντ Ισμαήλ Χάλεντ, τόνισε την ευρύτερη σημασία του ευρήματος, περιγράφοντάς το ως ¨έναν απτό σύνδεσμο μεταξύ του αρχαίου παρελθόντος της Αλεξάνδρειας, από την ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή, και της σύγχρονης πολυπολιτισμικής κληρονομιάς της¨. Σημείωσε επίσης, ότι το περιεχόμενο της κάψουλας αντικατοπτρίζει μια μακροχρόνια παράδοση, κοινή τόσο στον ελληνικό όσο και στον αιγυπτιακό πολιτισμό, της τοποθέτησης συμβολικών αποθέσεων μέσα στα θεμέλια των κτιρίων για να φέρει ευλογία και ευημερία.

Περαιτέρω έρευνα αποκάλυψε ότι η βίλα ανήκε στην οικογένεια Σαλβάγου, μια από τις πιο εξέχουσες ελληνικές οικογένειες της Αλεξάνδρειας. Σύμφωνα με τον Μοχάμεντ Αμπντέλ-Μπαντί, επικεφαλής του Τομέα Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων, η οικογένεια έπαιξε κεντρικό ρόλο στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης κατά τα τέλη του 19^ου  και τις αρχές του 20^ου  αιώνα.

Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο που βρέθηκε στη χρονοκάψουλα ήταν ένα δακτυλογραφημένο ελληνικό έγγραφο υπογεγραμμένο από τον Κωνσταντίνο Μ. Σαλβάγο και τη μητέρα του Ιουλία Κ. Σαλβάγου, με ημερομηνία 1/5/1937. Κατέγραφε την τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου της έπαυλης υπό την επίβλεψη του Γάλλου αρχιτέκτονα Jean Walter, μια ζωντανή υπενθύμιση κοινωνικής θέσης και των συνηθειών της ελληνικής παροικίας της Αλεξάνδρειας εκείνη την εποχή.

Τα νεοανακαλυφθέντα νομίσματα θα εκτεθούν σε ειδική έκθεση στο Ελληνορωμαϊκό Μουσείο Αλεξάνδρειας, προσφέροντας στο κοινό μια σπάνια ματιά στο ζωντανό παρελθόν της πόλης.

Γενικότερα, όπως επισημαίνει η εφημερίδα ¨Al Ahram¨, το εύρημα αυτό υπογραμμίζει τη δέσμευση του Υπουργείου να καταγράψει και να διατηρήσει την απτή κληρονομιά της Αιγύπτου σε όλες τις ιστορικές εποχές και να τιμήσει τις ποικίλες πολιτιστικές επιρροές που συνεχίζουν να καθορίζουν το πνεύμα της Αλεξάνδρειας.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΕΝΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ 

ΓΕΜΑΤΟ ΑΠΟ ΑΙΓΥΠΤΟ

 

          Το Σαββατοκύριακο 31/10-2/11-2025 ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από τη σύζυγο του Μαρέβα Γκραμπόφσκι, επισκέφτηκε την Αίγυπτο με σκοπό να συμμετάσχει σε θρησκευτικές και κοινωνικές εκδηλώσεις.

          Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή 31/10 παρέστη στην τελετή ενθρόνισης του νέου Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Συμεών ΙΑ΄ που έλαβε χώρα στην Ιερά Μονής της Αγίας Αικατερίνης, παρουσία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου Γ΄. Παρέστησαν επίσης, η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη, η Υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων Γεώργιος Καλαντζής και άλλοι εκπρόσωποι των ελληνικών και αιγυπτιακών αρχών. Επ΄ ευκαιρία, ο Πρωθυπουργός πραγματοποίησε επαφές με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ΄ και με τη Σιναϊτική Αδελφότητα. 

          Το Σάββατο 1/11 παρέστη στα μεγαλοπρεπή εγκαίνια του νέου Μεγάλου Αιγυπτιακού Μουσείου στη καϊρινή Γκίζα, κατόπιν προσκλήσεως του Αιγυπτίου Προέδρου Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι. Τα εγκαίνια τελέστηκαν παρουσία αρχηγών κρατών και υψηλών προσκεκλημένων. Στο τέλος της εκδήλωσης, φανερά εντυπωσιασμένος δήλωσε πως : ¨Είμαι βέβαιος ότι το Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο θα γίνει ένα παγκόσμιο κέντρο μάθησης, έμπνευσης και διαλόγου. Ένα μέρος όπου η ιστορία συναντά την ανθρωπότητα και όπου το μεγαλείο του αιγυπτιακού πολιτισμού συνεχίζει να εμπνέει τις επόμενες γενιές¨.

          Την Κυριακή 2/11 το πρωθυπουργικό ζεύγος επισκέφθηκε ανεπίσημα την Ιερά Πατριαρχική Μονή του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Κάιρο, όπου και ξεναγήθηκε από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας & Πάσης Αφρικής Θεόδωρο Β΄. Κατόπιν στην Αίθουσα του Θρόνου, μέσα σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα, συζητήθηκαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος, ενώ ο Πρωθυπουργός εξέφρασε το βαθύ σεβασμό και την αμέριστη στήριξη τόσο τη δική του, όσο και της Ελληνικής Πολιτείας, προς το πολυσχιδές πνευματικό, ιεραποστολικό και κοινωνικό έργο του δευτέρου τη τάξει Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Ας σημειωθεί πως ο Πρωθυπουργός, όπως ο ίδιος τόνισε, υπό τις μελωδίες της ελληνικής προσκοπικής μπάντας, είχε την ιδιαίτερη χαρά να συναντηθεί και με κοινοτικούς αιγυπτιώτικους παράγοντες, όπως ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας Ανδρέας Βαφειάδης και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου Χρήστος Καβαλής.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

 

ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

 

Αφού το 1992 ανακοινώθηκε η δημιουργία του, ο θεμέλιος λίθος του τέθηκε το Γενάρη του 2002, η πραγματική κατασκευή του ξεκίνησε το 2005 και ολοκληρώθηκε πλήρως το 2023, την 1/11/2025 έλαβαν χώρα στο Κάιρο τα εγκαίνια του Μεγάλου Αιγυπτιακού Μουσείου, του πολύτιμου αυτού λίθου στο στέμμα της Χώρας του Μεγάλου Ποταμού, όπως φανερώνουν και τα αρκτικόλεξα του (G.E.M.).

Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν με την παρουσία 79 επισήμων αντιπροσωπειών, από τις οποίες οι 39 είχαν επικεφαλής βασιλείς, πρίγκιπες, αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, ενώ ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι ανέφερε ότι το μουσείο, που βρίσκεται περί τα 2 χλμ. από τις Πυραμίδες, ¨θα στεγάσει τους τεράστιους θησαυρούς του αρχαίου πολιτισμού της Αιγύπτου, θα προσελκύσει όλους όσοι αγαπούν τον πολιτισμό και τη γνώση και θα αποτελέσει πηγή υπερηφάνειας για κάθε πιστό της ενότητας της ανθρωπότητας και των αξιών της ειρήνης, της αγάπης και της συνεργασίας μεταξύ των εθνών¨.

Η τελετή έναρξης περιλάμβανε ειδικές παραστάσεις, καλλιτεχνικές εκθέσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις, στις οποίες, μαζί με άλλους χορευτές, η Ελληνίδα πρίμα μπαλαρίνα της Εθνικής Όπερας του Καΐρου Αντιγόνη Τσιούλη εκτέλεσε μια χορογραφία αφιερωμένη στη γένεση, τη μεταμόρφωση και τη διαχρονία του αιγυπτιακού πολιτισμού.

Το Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο της Γκίζας, αυτό το μεγαλειώδες νέο-φαραωνικό οικοδόμημα, το μεγαλύτερο πλέον μουσείο του κόσμου, που κόστισε 1,4 δισ. δολάρια, καταλαμβάνει 50.000 τ.μ. σε 480.000 τ.μ. γης και φιλοξενεί 100.000 εκθέματα. Από τις 14 αίθουσες, οι δύο είναι αφιερωμένες αποκλειστικά στον Τουτανχαμών περιλαμβάνοντας τα 6.000 τεχνουργήματα που βρέθηκαν στον τάφο του στην Κοιλάδα των Βασιλέων, πράγμα που συμβαίνει για πρώτη φορά στη μουσειακή ιστορία της Νειλοχώρας. Χάρη δε στα εκθέματα των άλλων 12 αιθουσών, ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει την ιστορία της Αιγύπτου από την προϊστορική μέχρι την ελληνο-ρωμαϊκή εποχή.

Άλλα σημαντικά εκθέματα είναι τα 70 ογκώδη αγάλματα που πλαισιώνουν τη μεγάλη σκάλα του μουσείου που θυμίζει τη μεγάλη ¨ράμπα¨ της Πυραμίδας του Χέοπα, το κολοσσιαίο άγαλμα ύψους 12 μέτρων του Ραμσή Β΄, τη Στήλη της Ρωζέττης, την παλέτα του Ναρμέρ, τη μεγάλη προτομή του Ακενατόν, το άγαλμα του Χεφρήνου, το άγαλμα του Αιγυπτιώτη θεού Σέραπι και το τελετουργικό ηλιακό πλοίο του Χέοπα. Ας σημειωθεί δε, πως στο τέλος της μεγαλοπρεπούς σκάλας και μέσω μιας γυάλινης πρόσοψης ύψους 25 μέτρων, ο επισκέπτης μπορεί να αγναντέψει τις αιώνιες Πυραμίδες !

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ