Ο ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΕΡΑΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ ΤΟΥ

 

Επ΄ ευκαιρία της προβολής από την ΕΡΤ1 της δραματικής σειράς ¨Από Ήλιο σε Ήλιο¨, η οποία εξιστορεί έναν έρωτα με φόντο την ιστορική απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου στα 1916, ας καταγράψουμε κάποια πράγματα για έναν σημαντικό πρωταγωνιστή της :

 

Ο Κώστας Σπέρας, γιός του ναυτικού Γεωργίου και της Πελοποννήσιας Πολυξένης γεννήθηκε στη Σέριφο το 1893. Κατόπιν, υιοθετήθηκε από τον ναυτικό Θεόφιλο Σπέρα, ο οποίος καταγόταν από τη φαναριώτικη οικογένεια Σπεράντζα και κατοικούσε στις Κυκλάδες. Ο Κώστας, που συχνά ακολουθούσε στα ταξίδια τον ναυτικό πατριό του, το 1907 εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια και φοίτησε στο εκεί Λεόντειο Λύκειο, ενώ λίγο καιρό αργότερα εγκαταστάθηκε στο Κάιρο όπου φοίτησε στο γαλλικό Collège-des-Frères. Αποτέλεσμα, να μιλάει πολύ καλά γαλλικά και αραβικά. Κατά τη σχολική πορεία του, σημειώνονται δύο περιστατικά : Ενώ πρώτευσε σε ένα διαγωνισμό κολυμβήσεως, ο διευθυντής του σχολείου βράβευσε τελικά το γιο μιας επιφανούς οικογένειας της Αλεξάνδρειας. Επίσης, κατηγορήθηκε ότι εξαπάτησε τους καθηγητές στη διάρκεια των μαθητικών εξετάσεων και αντέδρασε πετώντας ένα μελανοδοχείο εναντίον του διευθυντού του σχολείου προκαλώντας του τραυματισμό στο κεφάλι. Στο Κάιρο, ο Σπέρας, εργάστηκε ως καπνεργάτης και ήρθε σε επαφή με Έλληνες και Ιταλούς αναρχικούς και αναρχοσυνδικαλιστές, οι οποίοι τον μύησαν στις ιδέες του Επαναστατικού Συνδικαλισμού και ειδικότερα του Αναρχοσυνδικαλισμού.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, συμμετείχε στη δημιουργία του Εργατικού Κέντρου Αθηνών και του Σοσιαλιστικού Κέντρου. Το 1914 συμμετείχε ως καπνεργάτης στην απεργία της Καβάλας και για τη δράση του φυλακίστηκε στις φυλακές Τρίπολης.

Τον Ιούνιο του 1916 προσκλήθηκε από τους μεταλλωρύχους της Σερίφου για να τους βοηθήσει στη διεκδίκηση των εργασιακών δικαιωμάτων τους. Εκεί πρωτοστάτησε στη δημιουργία του τοπικού Σωματείου Εργατών Μεταλλευτών Σερίφου. εκλεγόμενος πρώτος Πρόεδρος του. Λόγω των άθλιων συνθηκών κάτω από τις οποίες εργάζονταν και λόγω της υψηλής θνησιμότητας των εργατών, το Σωματείο προχώρησε σε γενική απεργία στο νησί. Η απεργία αυτή υπήρξε ιδιαίτερα δυναμική και ριζοσπαστική για την εποχή της και κατέληξε σε γενικευμένη εξέγερση γνωστή ως Εξέγερση της Σερίφου. Για το σκοπό αυτό μετέβη επικεφαλής επιτροπής στην Αθήνα, όπου και συναντήθηκε με τον υπουργό Οικονομικών Γ. Ράλλη, στον οποίο και παρέδωσε σχετικό υπόμνημα με τις θέσεις των απεργών. Ο Σπέρας κάλεσε ανεπιτυχώς τις δυνάμεις της Αντάντ να επέμβουν. Έτσι, λόγω των συγκρούσεων με τη χωροφυλακή υπήρξαν 8 νεκροί και δεκάδες τραυματίες κι από τις δύο πλευρές, αλλά και μερική ικανοποίηση των αιτημάτων των μεταλλωρύχων. Ο ίδιος ο Σπέρας κατέφυγε στη Σερβία όπου εκεί συνελήφθη και παραδόθηκε από τις Σερβικές αρχές στην Κυβέρνηση της Εθνικής Άμυνας. Παρέμεινε φυλακισμένος για 5 μήνες και απελευθερώθηκε τον Ιανουάριο του 1917, οπότε και επέστρεψε στη Σέριφο. Το Μάρτιο του ίδιου έτους και ύστερα από δύο απόπειρες οργάνωσης νέας απεργίας, συνελήφθη εκ νέου και φυλακίστηκε στη Σύρο για να απελευθερωθεί τελικώς μέσα στον ίδιο χρόνο. Τελικά, μετά τη διαγραφή του από το ΣΕΚΕ συμμετείχε στη κίνηση της Νέας Ζωής, η οποία είχε προσανατολισμό προς την Τρίτη Διεθνή και το 1922 συμμετείχε στη δημιουργία το Ανεξάρτητου Εργατικού Κόμματος. Από το 1923 το ΑΕΚ συνδέθηκε με το σοσιαλιστικό κόμμα και συνεργάστηκε με τη Δημοκρατική Ένωση στις εκλογές. Στους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς του 1924 από το Εργατικό Κέντρο Αθηνών, ο Σπέρας συνελήφθη μαζί με άλλα εργατικά στελέχη^.

Από το 1925 ήταν ένας από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές της αποπολιτικοποίησης των Συνδικάτων. Την ίδια περίοδο στήριξε το δικτατορικό καθεστώς του Παγκάλου και συνεργάστηκε με τις στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς πραγματοποιείται και η μεγάλη ιδεολογικοπολιτική μεταστροφή του και η ένταξή του στις αρχές ασφαλείας. Το 1926 επικεφαλής αστυνομικών εισβάλει στο Γ΄ Συνέδριο της ΓΣΕΕ και συλλαμβάνει τους Κομμουνιστές αντιπροσώπους. Εξαιτίας της στάσης του αυτής διαγράφεται και από τη ΓΣΕΕ. Την ίδια χρονιά ήταν μάρτυρας κατηγορίας ενάντια στα στελέχη του ΚΚΕ για τη θέση τους στο θέμα της αυτονομίας της Μακεδονίας., ενώ υπήρξε μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη για την απαγόρευση της Ενωτικής ΓΣΕΕ. Στις εκλογές του 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών με το Ανεξάρτητο Εργατοεπαγγελματικό Κόμμα πήρε 5 ψήφους.

Στη δεκαετία του ΄30 εντάχθηκε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος του Γ. Μερκούρη, αρθρογραφώντας στην εφημερίδα Εθνική Σημαία, επηρεασμένος από τον Γ. Σορέλ. Το 1938 επί Μεταξά, συλλαμβάνεται με την κατηγορία ότι διέπραξε ποινικό αδίκημα και φυλακίστηκε στις αγροτικές φυλακές Σκοπέλου, όπου επιβαρύνθηκε πολύ σοβαρά η υγεία του.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, μαζί με τους Ευαγγέλου και Καλύβα, είχε πολιτικές σχέσεις με το συνεργάτη των κατοχικών δυνάμεων Α. Κονδάκη και ανήκε στη συνδικαλιστική παράταξη Καλύβα. Το 1943 είχε σχέσεις με το συνδικαλιστικό^[ τμήμα του ΕΔΕΣ Αθηνών και με οργάνωση του Μερκούρη. Στα τέλη Οκτωβρίου του 1943, ενώ ταξίδευε μαζί με τον ανθυπολοχαγό του Ελληνικού Στρατού Απ. Κοκμάδη για τη δημιουργία ή προσχώρηση αντάρτικων ομάδων ενάντια στο ΕΑΜ, συνελήφθησαν στη Μάνδρα από άνδρες του Καπετάνιου Γ. Μπουτσίνη, προωθήθηκαν στην έδρα του 34ού συντάγματος του ΕΛΑΣ με καπετάνιο τον Α. Μουντρίχα στα Δερβενοχώρια, όπου ο Σπέρας εκτελέστηκε…

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΤΟ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

¨THE MUMMY PROJECT¨ ΤΟΥ ΑΡΗ ΛΥΧΝΑΡΑ

 

Αρκετά ελληνικά μουσεία φιλοξενούν στις προθήκες τους αρχαία αιγυπτιακά αντικείμενα ή τεχνουργήματα που σχετίζονται με την αρχαία Αίγυπτο. Για παράδειγμα, η αιγυπτιακή συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου κατέχει σημαντική θέση παγκοσμίως λόγω του πλούτου, της ποιότητας και της σπανιότητας των αντικειμένων της, μια συλλογή τον πυρήνα της οποίας αποτελούν οι μεγάλες δωρεές των Αιγυπτιωτών Ιωάννη Δημητρίου (1880, 3.400 αντικείμενα) και Αλέξανδρου Ρόστοβιτς (1904, 54 κιβώτια).

Φυσικά και μεταξύ αυτών των αντικειμένων ήταν και αρκετές μούμιες. Και είναι ακριβώς την ιστορία αυτών των μουμιών που επιχειρεί να αφηγηθεί το εξαίρετο ντοκιμαντέρ του Άρη Λυχναρά με τίτλο ¨The Mummy Project¨, που θα προβληθεί αυτό το μήνα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Η αφορμή του εγχειρήματος ήταν η επιχείρηση μεταφοράς των μουμιών στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέρασαν από αξονικό τομογράφο, δίνοντας τη δυνατότητα σε επιστήμονες και αρχαιολόγους να ανακαλύψουν σπάνια και ξεχασμένα ίχνη της υγείας και υγιεινής των αρχαίων Αιγυπτίων, τις αιτίες θανάτου και τη διαδικασία ταφής τους.

Έτσι στα 85 περίπου λεπτά αυτής της επιστημονικής, αλλά και καλλιτεχνικής κινηματογραφικής προσεγγίσεως, ο θεατής θα δει την μη επεμβατική μελέτη 9 μουμιών από την αρχαίο-αιγυπτιακή Πανόπολη και των σαρκοφάγων τους, αναδεικνύοντας  με μοναδικό τρόπο το Ερευνητικό Πρόγραμμα που διενεργήθηκε με τη στενή συνεργασία του Ελληνικού Ινστιτούτου Αιγυπτιολογίας, του Ελληνικού Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών και του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.

Από τους συμμετέχοντες στο project σημειώνουμε ενδεικτικά την πρώην γενική διευθύντρια του Μουσείου Αννα-Βασιλική Καραπαναγιώτου, τον διευθυντή Αξονικής και Μαγνητικής Τομογραφίας του Ιατρικού Νίκο Μποντόζογλου, την αιγυπτιολόγο Αλίκη Μαραβέλια, τον συντηρητή αρχαιοτήτων και έργων τέχνης Παναγιώτη Λάζαρη, τον ιατροδικαστή Κώστα Κούβαρη, κ.ά.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

Ο ΕΛΛΗΝΟ-ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ SHERIF FRANCIS ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΤΑΙΝΙΑ

Ο σκηνοθέτης Sherif Francis γεννήθηκε στο Κάιρο από Αιγύπτιους γονείς, οι οποίοι ζούσαν ήδη στην Ελλάδα και έτσι όντας μωρό επέστρεψαν στη χώρα μας.

Ο πατέρας του Nady εργαζόταν εδώ ως διευθυντής φωτογραφίας ήδη από το 1976, κάνοντας σειρές, ταινίες και διαφημιστικά στο Στούντιο ΑΤΑ

Ο Sherif, παρότι πίστευε ότι θα πάει στην Καλών Τεχνών όπως ο πατέρας του, τελικά φοίτησε στο Byron College και σπούδασε πληροφορική στο Πανεπιστήμιο της Ινδιανάπολης.

Στον ελεύθερο χρόνο του έφτιαχνε μουσική ερασιτεχνικά – η μουσική για το ¨Φιλί¨ των Vegas είναι δική του – και έπαιζε ροκ μουσική ως dj σ΄ ένα μπαρ στο Παγκράτι.

Ήδη στο λύκειο γύριζε πειραματικές ταινίες stop motion με μια κάμερα DV που είχε βρει και παράλληλα με την ενασχόληση του με τη μουσική που τον βοήθησε να αποκτήσει εξειδίκευση στον ήχο, εξασφάλισε δουλειά σε μια εταιρεία παραγωγής βίντεο, όπου έμαθε τις δεξιότητες που του βελτίωσαν τις τεχνικές κινηματογράφησης.

Από εκεί και πέρα άρχισε να φτιάχνει μουσικά βίντεο για τους φίλους του. Σύντομα όμως, άρχισε να εργάζεται πιο επαγγελματικά σε αυτόν τον τομέα και μέχρι το 2010 ήταν ένας από τους πιο περιζήτητους σκηνοθέτες στον τομέα των μουσικών βίντεο από το Νότη Σφακιανάκη ως τον Stan και από τους Vegas ως την Demy.

Κατόπιν προχώρησε σε κάποιες διαφημίσεις, καθώς και ως κινηματογραφιστής σε ταινίες μικρού μήκους που παρουσιάστηκαν σε σχετικά φεστιβάλ, για να φθάσει σήμερα να ολοκληρώσει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, ένα αστυνομικό θρίλερ εμπνευσμένο από πραγματικά περιστατικά, με τίτλο ¨Η τελευταία κλήση¨ σε συμπαραγωγή του Netflix και με το καστ να περιλαμβάνει ηθοποιούς όπως οι Ορφέας Αυγουστίδης, Μαρία Ναυπλιώτου, Γιώργος Μπένος, Δημήτρης Λάλος, Ρένια Λουιζίδου, Νίκος Ψαρράς, Ερρίκος Λίτσης, Καλλιόπη Χάσκα, κ.ά.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΣ ΕΡΩΤΙΣΜΟΣ

 

Ο Αλεξανδρινός ο ουρανός

είναι βαθιά ερωτικός

και σαν βαδίζεις στην Κορνίς

θέλεις πολύ ν΄ αγαπηθείς.

 

για ¨Κλεοπάτρα¨ πάει το τραμ

κι ο ήλιος καίει σαν χαμάμ,

μα εσύ στη φούγα του ιδρώτα

για το κορμί της έχεις ρότα.

 

Μα σα νυχτώσεις πας στο Ράμλι

και στη δροσιά της την αγκάλη

την Αλεξάνδρεια κοιτά

που σ΄ έμαθε να αγαπάς.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

Ο ΦΑΡΑΩ ΡΑΜΣΗΣ Β΄ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Στο πλαίσιο της διεθνούς πολιτιστικής συνεργασίας για την ανάδειξη του πλούτου της αιγυπτιακής κληρονομιάς, η έκθεση ¨Ο Ραμσής και ο χρυσός των Φαραώ¨ πρόκειται να γίνει ένα από τα σημαντικότερα περιοδεύοντα αρχαιολογικά γεγονότα παγκοσμίως, με τους Βρετανούς να έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν πάνω από 3.000 χρόνια πίσω στο χρόνο και να γνωρίζουν από κοντά έναν από τους πιο εμβληματικούς Φαραώ της Αρχαίας Αιγύπτου, μέσα από την έκθεση αυτή, η οποία είναι αφιερωμένη στη βασιλεία, τη ρώμη και την κληρονομιά του.

Βέβαια ο συγκεκριμένος Φαραώ τους είναι γνωστός από τη δεκαετία του 1830, όταν η διάσημη κολοσσιαία προτομή του υφαρπάχτηκε από τον Ραμέσσειο της Θήβας και μεταφέρθηκε στην Αγγλία για να στεγαστεί στο Βρετανικό Μουσείο.

Η έβδομη στάση έγινε λοιπόν στο Λονδίνο, με τα επίσημα εγκαίνια της να πραγματοποιούνται στις 28/2/2026. Η διεθνής περιοδεία της έκθεσης ξεκίνησε στο Χιούστον του Τέξας το Νοέμβριο του 2021 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, στο Παρίσι, στο Σίδνεϊ, στην Κολωνία και στο Τόκιο. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, προσέλκυσε εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες και συνέβαλε στην ενίσχυση της εικόνας της Αιγύπτου στη διεθνή σκηνή ως λίκνου ενός από τους παλαιότερους πολιτισμούς της ανθρωπότητας. 

Η έκθεση περιλαμβάνει 188 προσεκτικά επιλεγμένα και ανεκτίμητα αντικείμενα από την εποχή του Ραμσή Β΄, για τη μεταφορά των οποίων χρησιμοποιήθηκαν δύο Boeing 747, αντικείμενα που αντικατοπτρίζουν τον πλούτο του αρχαίου αιγυπτιακού πολιτισμού στο διάβα του χρόνου. Μεταξύ των πιο εξεχόντων είναι η σαρκοφάγος του ίδιου του Ραμσή, βασιλικοί θησαυροί από την Τάνις και πρόσφατες ανακαλύψεις από τη Σακκάρα, μαζί με μια συλλογή διακεκριμένων κομματιών από το Αιγυπτιακό Μουσείο της πλατείας Ταχρίρ που χρονολογούνται από την εποχή της βασιλείας του Μεγάλου Βασιλέα. 

Ας σημειωθεί πως ο Ραμσής Β΄, μέλος της 19^ης Δυναστείας, κυβέρνησε την Αίγυπτο για σχεδόν 67 χρόνια και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φαραώ στην ιστορία, καθώς συνέβαλε καθοριστικά στην ακμή του αρχαίου αιγυπτιακού πολιτισμού. Έμεινε γνωστός για τα μεγαλεπήβολα οικοδομικά έργα, τη στρατιωτική και διπλωματική του δράση, αλλά και για την πολυπληθή οικογένειά του.

Ο Αιγύπτιος Υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων Σερίφ Φάθι εγκαινίασε την έκθεση στην Πινακοθήκη ¨Νέον¨ στο Σταθμό Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας Battersea στο Λονδίνο. Μιλώντας στην τελετή, περιέγραψε την έκθεση ως ένα επιτυχημένο μοντέλο αιγυπτιακής πολιτιστικής διπλωματίας που αντικατοπτρίζει την ικανότητα του αρχαίου αιγυπτιακού πολιτισμού να εμπνέει λαούς σε όλο τον κόσμο ανά τους αιώνες. Σημείωσε ότι η έβδομη στάση της έκθεσης στο Λονδίνο σηματοδοτεί μια σημαντική προσθήκη στη διεθνή περιοδεία της, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι θα σημειώσει μεγάλη επιτυχία και θα βοηθήσει στην ενίσχυση των πολιτιστικών δεσμών μεταξύ Αιγύπτου και Ηνωμένου Βασιλείου. Ο υπουργός δήλωσε επίσης, ότι αυτές οι προσωρινές εκθέσεις αποτελούν βασική στρατηγική για την προώθηση των ποικίλων τουριστικών προϊόντων της Αιγύπτου, προσκαλώντας το παγκόσμιο κοινό να εξερευνήσει τις αναπτυσσόμενες υποδομές και τα μουσεία της χώρας, ιδίως το Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο (GEM). Σημείωσε ακόμη τη στρατηγική του υπουργείου για την προώθηση της Αιγύπτου ως τουριστικού προορισμού, προσφέροντας ένα ευρύ φάσμα τουριστικών προτύπων, συμπεριλαμβανομένου του πολιτιστικού, θαλάσσιου, οικολογικού, σαφάρι, περιπέτειας, καθώς και πνευματικού τουρισμού, με κυριότερο το Ταξίδι της Αγίας Οικογένειας. 

Στην εναρκτήρια τελετή ο Αιγύπτιος Πρέσβης στο Ηνωμένο Βασίλειο, Άσραφ Σουελάμ δήλωσε ότι η Αίγυπτος δεν είναι μόνο ο θεματοφύλακας ενός από τους παλαιότερους πολιτισμούς της οικουμένης, αλλά είναι επίσης ένα σύγχρονο, δυναμικό κράτος που επενδύει σε μεγάλο βαθμό στις πολιτιστικές του υποδομές, με το Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο να αποτελεί κορυφαίο παγκόσμιο πολιτιστικό ορόσημο. 

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

¨ΕΦΥΓΕ¨ Η ΦΗΜΙΣΜΕΝΗ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΙΣΣΑ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΚΑΙΤΗ ΒΟΥΤΣΑΚΗ

H Καίτη Βουτσάκη, γνωστή απλά ως Kitty, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στα 1930 και ήταν μια από τις σημαντικότερες χορεύτριες χορού κοιλιάς στην Αίγυπτο μαζί με την Ταχία Καριόκα και τη Σάμια Γκαμάλ. Άρχισε το χορό στα 6 της και ήταν αρχικά μαθήτρια του Μάνου Δημητρίου και κατόπιν της Σιρόνε.

Εμφανίστηκε χορεύοντας και παίζοντας σε περισσότερες από 50 αιγυπτιακές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, οι πιο πολλές με το φημισμένο Αιγύπτιο κωμικό Ismail Yassin. Μερικές από τις αιγυπτιακές ταινίες που εμφανίστηκε ήταν οι ¨Al Hab Fi Khatar¨, ¨Ibn Thawat¨, ¨Afreetet Ismail Yassin¨, κ.ά.

Παράλληλα, τόσο ως χορεύτρια, όσο και ως σουμπρέτα του ελαφρού μουσικού θεάτρου και της επιθεώρησης είχε ανέβει πολλές φορές στην αιγυπτιώτικη και ελλαδίτικη θεατρική σκηνή ήδη από το 1949, έκανε περιοδείες σε αρκετές χώρες του κόσμου, ενώ εμφανίστηκε και σε μερικές ελληνικές ταινίες όπως οι ¨Έξοδος του Μεσολογγίου¨, ¨Για την τιμή και τον έρωτα¨, κ.ά.

Ταξίδεψε στα Αιγυπτιώτικα Ηλύσια Πεδία στις 27/2/2026…

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

Ο ΤΙΜΗΤΙΚΟΣ ¨ΧΡΥΣΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ¨ ΣΤΟΝ

ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗ  ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΛΙΟ

 

Στο 28^ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, που θα διεξαχθεί στις 5-15/3/2026, θα απονεμηθεί Τιμητικός ¨Χρυσός Αλέξανδρος¨ στον εμβληματικό Αιγυπτιώτη παραγωγό Γιώργο Παπαλιό, ο οποίος έχει συνδέσει το όνομα του με την αναγέννηση του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ στήριξε νέους δημιουργούς, όπως ο Γ. Λάνθιμος, στα πρώτα τους βήματα.

Στα πλαίσια του φεστιβάλ, θα προβληθεί και το ντοκιμαντέρ ¨Τρέχοντας τα Κύματα¨ του Γιάννη Καραπιπερίδη για τον Γ. Παπαλιό, ενώ ο παραγωγός θα διατελέσει μέλος της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος.

          Ο Γιώργος Παπαλιός γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1946 και το 1957 ήρθε με την οικογένεια του στην Αθήνα, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο στη Σχολή Μωραΐτη και κατόπιν πήγε στην Αγγλία για πανεπιστημιακή ειδίκευση στα οικονομικά.

          Όπως αναφέρει ο ίδιος, η σχέση του με το σινεμά ξεκινά σε ηλικία 6 ετών, όταν πρωταγωνίστησε σ΄ ένα μιούζικαλ στην Αλεξάνδρεια και συγκεκριμένα στο Victoria College. Πάντως, με τον κινηματογράφο ασχολήθηκε συστηματικά από το 1972 ως παραγωγός, με την εταιρία ¨Positive¨, στηρίζοντας στα πρώτα τους βήματα σκηνοθέτες όπως το Θόδωρο Αγγελόπουλο και το Νίκο Παναγιωτόπουλο, βοηθώντας έτσι στη δεκαετία του ΄70 τη δημιουργία του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου. Έχει υπογράψει 14 ταινίες, μεγάλου και μικρού μήκους, μεταξύ των οποίων ¨Μέρες του ΄36¨ και ¨Ο Θίασος¨ του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ¨Τα Χρώματα της Ίριδος¨ του Νίκου Παναγιωτόπουλου, ¨Δι΄ Ασήμαντον Αφορμήν¨ του Τάσου Ψαρρά, ¨Μοντέλο και Γράμμα στον Ναζίμ Χικμέτ¨ του Κώστα Σφήκα, ¨Κιέριον¨ του Δήμου Θέου, ¨Το Κελί 0¨ του Γιάννη Σμαραγδή κ.ά., οι οποίες απέσπασαν δεκάδες βραβεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ήταν επίσης παραγωγός στις τηλεοπτικές σειρές ¨Η Δασκάλα με τα Χρυσά Μάτια¨ του Κώστα Αριστόπουλου, ¨Πορεία 090¨ του Τάσου Ψαρρά, αλλά και στο ντοκιμαντέρ ¨Ο Αγώνας των Τυφλών¨ της Μαίρης Παπαλιού.

Από το 1976 η εταιρία ¨Positive¨ επικεντρώνεται κυρίως στην παραγωγή πολιτιστικών ντοκιμαντέρ μεταξύ των οποίων ¨Γυναικεία Πορτρέτα¨, ¨Λυκία¨, ¨Μακεδονία¨, ¨Ήπειρος¨, ¨Έτος Σωκράτη¨, κ.ά.

Λατρεύοντας το καθημερινό τρέξιμο και τρέχοντας σε μαραθώνιους και ημιμαραθώνιους, ασχολήθηκε επίσης, με τα χρηματιστηριακά, τον εφοπλισμό και τα ναυτιλιακά.

Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου την περίοδο 1981-1984. Από το 2006 έως το 2011, διατέλεσε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ε.Κ.Κ., ενώ από τον Ιούλιο του 2011 μέχρι το 2013, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του. Τέλος, στην απονομή των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2024 τιμήθηκε για τη συνολική προσφορά του στην 7^η Τέχνη.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ