Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΙΣΣΑ

 

Η συγγραφέας Δέσποινα Γιαννακοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κάιρο. Οι γονείς της ήταν σημαίνοντα μέλη της ομογενειακής παροικίας της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια στην Ελλάδα.  

Με τον αείμνηστο σύζυγο της Παύλο Γιαννακόπουλο, ιδρυτή της μεγαλύτερης στην Ελλάδα φαρμακευτικής εταιρείας,  της ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε., και ιδιοκτήτη του Τμήματος Μπάσκετ του Παναθηναϊκού τον οποίο ανέδειξε ως ένα από τα πιο επιτυχημένα αθλητικά σωματεία παγκοσμίως, έζησαν μαζί 45 ευτυχισμένα χρόνια.

Ο γιος της Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι πρόεδρος της ΒΙΑΝΕΞ, άξιος συνεχιστής του πατέρα του, γιγαντώνοντας την εταιρεία του με γνώμονα το γενικό καλό. Επίσης, είναι ιδρυτής και ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου Ομίλου Ψηφιακών Μέσων στην Ελλάδα, της DPG Group of Companies, ο οποίος καλύπτει με τη θεματολογία του όλο το φάσμα ενδιαφερόντων της σύγχρονης ζωής.

Η ίδια ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων. Η ευχέρεια με την οποία χειρίζεται την Αγγλική, τη Γαλλική και την Αραβική γλώσσα της επέτρεψε να εμπλουτίσει τις γνώσεις της, ερευνώντας επισταμένα στη διεθνή βιβλιογραφία για θέματα που καλύπτουν τα δικά της εξειδικευμένα ενδιαφέροντα και καλύπτουν πανανθρώπινες ανάγκες εμβάθυνσης σε διαχρονικά ζητήματα και καίρια ερωτήματα. Μερικοί τίτλοι βιβλίων της είναι : ¨Ωριαία Αστρολογία - Τα χαμένα κλειδιά¨, ¨Παραδοσιακή αστρολογία στη σύγχρονη εποχή¨, ¨Χρηματιστηριακή Αστρολογία¨, ¨Carmen Astrologicum - Αστρολογική Ωδή¨, ¨Αθλητική αστρολογία¨, ¨Τα μυστικά της Ωριαίας Αστρολογίας¨.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΕΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ

ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΑΠΠΑ

 

Όπως καταγράφει ο Αιγυπτιώτης δικηγόρος Αχ. Γκούτας, οι εκ Ναούσης αδελφοί Γρηγόρης, Αριστείδης, Γεώργιος και Κώστας Λάππας είχαν εγκατασταθεί στο Κάιρο στις αρχές του 20^ου αιώνα ασχολούμενοι επιτυχημένα με το εμπόριο αποικιακών ειδών. Περί τον Α΄π.π. οι Γρηγόρης και Αριστείδης απεβίωσαν και στην εταιρία μπήκαν οι αδελφοί Κώστας και Θωμάς Κανδηλίδης, με την εταιρία Λάππα-Κανδυλίδη πλέον να αναπτύσσεται ραγδαία με μεγάλα καταστήματα και σχετικές επιχειρήσεις στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα έως το 1956 όταν και επαναπατρίστηκαν οι εναπομείναντες διάδοχοι, ιδρύοντας στην Αθήνα τη γνωστή εταιρία ¨Λάππα-Φαρμ Α.Ε.¨.

Οι Γεώργιος και Κώστας Λάππας, στη μνήμη των αδελφών τους, ίδρυσαν το 1922 το Λάππειο Γυμνάσιο Νάουσας, μετά από παρότρυνση του τοπικού δασκάλου, λογίου και πρώην καθηγητή στην Αμπέτειο Σχολή Καΐρου Σταύρου Χώνου, το οποίο και άνοιξε στα παιδιά τις πύλες τους για πρώτη φορά στα 1923-24. Στην πάροδο του χρόνου λειτούργησε ως Ημιγυμνάσιο, εξατάξιο Γυμνάσιο, Πρακτικό Λύκειο, ενώ μετά το τέλος του Β΄π.π. ως οκτατάξιο Γυμνάσιο, 1^ο και 2^ο Γυμνάσιο και Λύκειο. Σήμερα δε, αποτελεί το πρώτο από τα τρία γυμνάσια της πόλης.

Αν και οι σχετικές πληροφορίες είναι ελάχιστες και κυρίως προφορικές, φαίνεται πως αρκετοί Ναουσαίοι είχαν μεταναστεύσει στην Αίγυπτο ήδη από το 1860, αρχικά στην Αλεξάνδρεια, όπως οι Ματθ. Χριστόδουλος, Δημ. Κόκκινος, Κων. Καμπίκης, Π. Κοσβογιάννης, Γ. Γούδας, Αγγ. Γκούντας, κ.ά. και αργότερα στο Κάιρο, όπως οι Στ. Χώνος, Τρ. Μπάιτσης, Κ. Μούγγρης, κ.ά.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

Στις φώτο το Λάππειο Γυμνάσιο και οι αδελφοί Γεώργιος (αριστερά) και Κώστας (δεξιάς) Λάππας

 

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΣΤΟ ΚΑΪΡΟ

 

Με αφορμή τη Διεθνή Έκθεση Δομικών Υλικών ¨Big 5 Constuct¨ που θα διεξαχθεί στο Κάιρο τον ερχόμενο Ιούνιο και η οποία παρέχει τη δυνατότητα σε εκθέτες και επισκέπτες να δικτυωθούν, να συνάψουν εμπορικές σχέσεις και να γνωρίσουν την τοπική αγορά του κατασκευαστικού κλάδου στην Αίγυπτο, αξίζει να αναφερθούμε στην ελληνική εταιρεία ¨Interplast¨, που ιδρύθηκε το 1999 και παράγει ολοκληρωμένα συστήματα ύδρευσης, θέρμανσης, κλιματισμού και αποχέτευσης, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα στους τομείς της οικοδομής, των τεχνικών έργων και των βιομηχανικών εγκαταστάσεων.

Η εταιρεία συμμετείχε και στην προηγούμενη έκθεση που έλαβε χώρα στη Νειλοχώρα και η οποία αποτελεί το πιο επιδραστικό διεθνές γεγονός του κατασκευαστικού τομέα με στόχο την καινοτομία  και τη σφυρηλάτηση  στρατηγικών συνεργασιών.

Η συγκεκριμένη αγορά δείχνει ιδιαίτερη στήριξη στα προϊόντα της ¨Interplast¨, με ήδη ολοκληρωμένα έργα όπως το ιστορικό νοσοκομείο Magdi Yacoub, στο οποίο εγκαταστάθηκε το προμoνωμένο σύστημα Aqua Plus Prins και η ανακαίνιση του Sheraton στο Νείλο με το ολοκληρωμένο πιστοποιημένο σύστημα πολυπροπυλενίου Aqua Plus. Επίσης, τοποθετήθηκαν προμονωμένοι σωλήνες και εξαρτήματα Aqua Plus Prins στο νέο εργοστάσιο της Ιαπωνικής πολυεθνικής καλωδίων Sumitomo στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα.

Στα αξιοσημείωτα δε αυτής της εποικοδομητικής, αλλά και ευχάριστης σε ανθρώπινο επίπεδο, συμμετοχής της εταιρίας σε μια διεθνούς κύρους διοργάνωση είναι το γεγονός ότι επισκέφθηκε το stand της και ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Αίγυπτο Νικόλαος Παπαγεωργίου.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΕΤΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΕΣ ΣΤΑ 60s

 

          Ήταν κάπου 150.000 οι Αιγυπτιώτες που κυρίως της δεκαετία του ΄60 επαναπατρίστηκαν. Έτσι, ήταν μάλλον φυσιολογικό, ιδίως στην πρωτεύουσα, να τους συναντάς παντού, κάτι φυσικά που προκαλούσε εντύπωση ακόμη και στους ίδιους !

          Από αυτές τις αναπάντεχες, αλλά ευχάριστες συναπαντήσεις πήρε το έναυσμα ο αείμνηστος Πέρρος Βαλλιανάτος και στον αλεξανδρινό ¨Ταχυδρόμο¨ της 4/9/1966 – χρονιά που επαναπατρίστηκε και η οικογένεια μου – έγραψε ένα κειμενάκι με τίτλο ¨Πανταχού Παρόντες¨, το οποίο και αναδημοσιεύουμε :

          ¨Εντύπωση κάνει στον ταξιδιώτη η διαπίστωση ότι ο Αιγυπτιώτης είναι πλέον πανταχού παρών στην Αθήνα. Δεν μπορείς να τον αποφύγεις. Τον συναντά παντού χωρίς να τον γυρεύεις…

Κάναμε μπάνιο σε μια πλαζ και όταν χρειάστηκε να επέμβει κάποιος για να παράσχει πρώτες βοήθειες σ΄ έναν που σχίστηκε το πόδι του στους βράχους, ο νοσοκόμος που ήρθε να του βάλει ιώδιο ήταν Αιγυπτιώτης. Περιμέναμε το λεωφορείο στην απεργία να μας ανεβάσει στην Αθήνα επί πολλή ώρα και σταμάτησε μπροστά μας ένα ιδιωτικό αυτοκίνητο για να μας προσκαλέσει ένας πρώην Αιγυπτιώτης να ανέβουμε στο αυτοκινητάκι του και να μας συνοδεύσει στον προορισμό μας. Είσαι στο λεωφορείο και κάποιος Αιγυπτιώτης σου πληρώνει το εισιτήριο. Παραγγέλνεις μια πορτοκαλάδα και σε σερβίρει Αιγυπτιώτης. Καθίσαμε στην ωραία πλαζ της Βουλιαγμένης μιας Κυριακή και οι διπλανοί μας άγνωστοι όταν έστρωσαν να φάνε σερβιριστήκανε φούλια ! Ήταν Πορτσαϊτιανοί ! Αφήνουμε τα ξενοδοχεία και τα ταξιδιωτικά γραφεία… Πήγαμε στον κινηματογράφο να δούμε δύο ελληνικές κινηματογραφικές αρλούμπες και δεν μπορέσαμε να συγκρατήσουμε τα γέλια μας όταν και στις δύο ταινίες που είδαμε ένα μικρό ρόλο ερμήνευε ο Αλεξανδρινός ηθοποιός Νίκος Νεογένης. Στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης παρών δίνει κι ένας Αιγυπτιώτης παραγωγός, ο κ. Μήλλας, με μια ταινία που φέρει τον τίτλο ¨Ο Ψαρόγιαννος¨ και με καλλιτεχνικά προγράμματα και αφίσες που φιλοτέχνησε ο Αιγυπτιώτης καλλιτέχνης Βασιλείου.

          Ο Αιγυπτιώτης είναι πανταχού παρών. Κι αυτό όχι μόνο μ΄ εμάς, αλλά όλους τους Αιγυπτιώτες τους ευχαριστεί, τους ενθουσιάζει και τους ενθαρρύνει…¨.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΚΟΚΟΡΕΤΣΙ ΚΑΙ ΜΠΥΡΑ

ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΙΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΤΟΥ 1905

 

Είναι γνωστό πως από την Αρχαία Αίγυπτο η μπίρα ταξίδεψε στην Ελλάδα, όπως αποδεικνύεται από την ομοιότητα μιας άλλης αιγυπτιακής λέξης για τη μπίρα, της ¨zytum¨, και της αρχαίας ελληνικής λέξης ¨ζύθος¨.

Από την άλλη, οι Αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν κοκορέτσι από τα ομηρικά χρόνια, το οποίο και ονόμαζα ¨πλεκτή¨.

Δεν θα μπορούσαν λοιπόν οι καλοζωιστές Αιγυπτιώτες παρά να τιμούν σε κάθε χαρούμενη περίσταση τόσο τη μπύρα, όσο και το κοκορέτσι.

Προς επίρρωση αυτού, ας μεταφερθούμε στην Αίγυπτο των Ελλήνων του 1905, κι ας οραματιστούμε μέσα από ένα άρθρο μια άλλη ζωή σε μια δεύτερη αγαπημένη πατρίδα :

¨Υπερτεσσαράκοντα μέλη του Συλλόγου των Φιλάθλων έλαβον μέρος εις την χθεσινήν εκδρομήν, ήτις ήτο μάλλον στρατιωτικός περίπατος ή αθλητική πεζοπορία. Οι εκδρομείς εκκινήσαντες, ως συνήθως, λίαν πρωί εκ του Γυμναστηρίου, ηκολούθησαν την οδό Ρωσέτης και Χάδρας, και εισελθόντες εις τον παρόχθιον δρόμον της Μαχμουδίας, έφθασαν μετά μίαν ώραν εις μαγευτικόν παρανείλιον κήπον, ευγενώς τεθέντα χθες εις την διάθεσιν των εκδρομένων υπό των ιδιοκτητών.

Περί την 2αν μ.μ. λουκούλλειον γεύμα προπαρασκευασθέν υπό προβλεπτικής συσσιτιαρχίας συνεκέντρωσε υπό σύσκιον και ρωμαντικώτατον μέρος του κήπου τους εκδρομείς, οίτινες κατά κοκορετσίου αρχίσαντες την επίθεσιν, εκατάφεραν μετ΄ επαινετικής γενναιότητος ολόκληρον ευτραφή οβελίαν αμνόν, ενώ ο από κυπέλλου εις κύπελλον αφρίζων ζύθος κατήρδευεν ευεργετικώς τους στομάχους.

Μετά το γεύμα οι εκδρομείς επεδόθησαν εις διαφόρους αθλητικάς παιδιάς, εις άσματα και χορούς, και μετά τινά ανάπαυσιν επαναλαμβάνοντες την επίθεσιν, απετελείωσαν ηρωϊκώς τα λείψανα του γεύματος. Ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Β. Σαράντης, όστις είναι η ψυχή του σωματείου, εδεκαπλασιάσθη όπως ευχαριστήση τα τε μέλη και τους προσκεκλημένους, γενόμενος και ζυθοχόος.

Η επιστροφή εις την πόλιν προσέλαβε στρατιωτικόν χαρακτήρα. Οι εκδρομείς, ων ο αριθμός απετέλει πλήρη ημιλοχίαν, εκκινήσαντες βήματι οδοιπορικώ και προηγουμένων μουσικών οργάνων ανακρουόντων θούρια, επέστεψαν περί λύχνων αφάς εις το Γυμναστήριον ένθα διελύθησαν¨.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

Φώτο : Αιγυπτιώτες χορεύουν κοντά στο Κάιρο το 1911 επ΄ ευκαιρία του Σαμ ελ Νεσίμ

 

ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟ-ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

 

Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι, γνωστοί για τη δημιουργία ενός από τους σπουδαιότερους πολιτισμούς στην παγκόσμια ιστορία, που άφησε πίσω του θαυμαστά κατάλοιπα όπως οι Πυραμίδες και η Σφίγγα, στην διαταξική καθημερινότητα τους είχαν αρκετές ¨παράξενες¨ για τα σημερινά δεδομένα πρακτικές, μερικές από τις οποίες ήταν και οι εξής :

 

·        Συνδυάζοντας τη διατήρηση της ατομικής υγιεινής με την αποφυγή ασθενειών ήταν λάτρεις των καθαρκτικών, χρησιμοποιώντας τα αρκετές φορές το μήνα για να κρατούν μακριά τις αρρώστιες. Παράλληλα, πίστευαν πως το ανθρώπινο σώμα περιείχε διάφορα ¨κανάλια¨ που τα κακά πνεύματα θα μπορούσαν να μπλοκάρουν, κι έτσι τα καθαρκτικά είχαν το ρόλο του σχετικού ξεμπλοκαρίσματος. Και τι χρησιμοποιούσαν για να προκαλέσουν διάρροιες ; Σύκα, πίτουρο, χουρμάδες, κολοκυνθέλαιο και καστορέλαιο…

·        Όταν γεννούσαν οι γυναίκες, κάθονταν τελετουργικά οκλαδόν πάνω σε δύο μεγάλα τούβλα, τα οποία είχαν διακοσμήσεις θεοτήτων και χαρούμενων παιδιών, τόσο περίτεχνες, όσο και η οικονομικο-κοινωνική θέση της μητέρας.

·        Διατηρώντας την προσωπική υγιεινή τους, ξύριζαν το κεφάλι τους ώστε και δροσερό να παραμένει και να αποφεύγονται οι ψείρες. Έτσι, χρησιμοποιούσαν περούκες για να προστατεύονται από τον ήλιο ή απλά για ομορφιά. Ας σημειωθεί πως τα βασιλόπουλα ξύριζαν μόνο τη δεξιά πλευρά του κεφαλιού τους, αφήνοντας στην αριστερή τη λεγόμενη ¨τούφα της νεότητας¨, η οποία ήταν ένα σύμβολο της νόμιμης κληρονομιάς του Όσιρι.

·        Η ιατρική ¨λύση¨ για όσους είχαν νυχτερινή ενούρηση ήταν να φορούν γύρω από το λαιμό τους μία σακούλα γεμάτη από κόκκαλα ποντικιών… Τα τρωκτικά αυτά – είτε με τα κόκκαλα τους, είτε με το κρέας τους – ήταν δημοφιλή για τη θεραπεία και άλλων ασθενειών, όπως τα ρευματικά και οι πονόδοντοι.

·        Φαραώ όπως ο Πέπι Β΄ έβαζαν υπηρέτες που στέκονταν πλάι τους να πασαλείβονται με μέλι, έτσι ώστε οι πολυπληθείς μύγες να πηγαίνουν σ΄ αυτούς και να μην ενοχλούν τους ηγήτορες.

·        Γνωρίζοντας καλά τα περί λεηλασιών, κατά την κατασκευή των βασιλικών τάφων χρησιμοποιούνταν νάνοι και πανύψηλοι εργάτες, έτσι ώστε και αυτοί να είναι ευγνώμονες που έβρισκαν εργασία και αν γινόταν πλιάτσικο και προσπαθούσαν να ξεφύγουν, να γίνονταν εύκολα αντιληπτοί μέσα στο πλήθος.

·        Κατά την προανακριτική διαδικασία ίσχυε η ρήση ¨ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου¨ και ο ξυλοδαρμός ήταν η συνήθης διαδικασία για την εκμαίευση της αλήθειας. Άλλη πρακτική ήταν ο κατηγορούμενος να στέκεται μπροστά από το άγαλμα της θεότητας σε ένα μαντείο κρατώντας αντίστοιχα στα χέρια χαρτιά με τις λέξεις αθώος και ένοχος. Ανάλογα που θα στρεφόταν το άγαλμα, το οποίο φυσικά έλεγχαν οι ιερείς, θα λαμβανόταν και η ανάλογη απόφαση.

·        Η αστυνομία διέθετε εκπαιδευμένους πιθήκους και σκύλους τόσο για τις απλές περιπολίες, όσο και για την επαναφορά της τάξης σε περιόδους αναταραχών, με τα ζώα να έχουν μάθει να κυνηγούν τους εγκληματίες.

·        Οι ιερείς που ξύριζαν όλο τους το σώμα, έπαιρναν ένα ζεστό κι ένα κρύο λουτρό δύο φορές την ημέρα και φορούσαν μόνο παπούτσια φτιαγμένα από πάπυρο, κατά την τελετουργία της μύησης τους έκαναν και περιτομή ως προαπαιτούμενο διάκρισης μιας ανώτερης τάξης.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΝΗΛΙΘΙΟΙ

 

          Από ηλίθιους είναι φυσικά γεμάτος ο κόσμος και δυστυχώς πολλοί από αυτούς αποφασίζουν να το ¨παίξουν¨ και ταξιδιώτες, μη έχοντας ούτε την κατάλληλη παιδεία, ούτε τον απαραίτητο σεβασμό για τον πολιτιστικό πλούτο, τα ήθη και τα έθιμα των χωρών που επισκέπτονται.

          Μεταξύ αυτών υπάρχουν και οι πανηλίθιοι, οι οποίοι εκτός των άλλων, μετά τα ταξίδια θεωρούν πως είναι ταξιδιωτικοί ειδήμονες και κριτές των επί μέρους τόπων που είδαν με τα μάτια τους μεν, αλλά δεν πήραν χαμπάρι τι ακριβώς έβλεπαν. Κι έτσι τολμούν μέσα στην ηλιθιότητα τους να δημοσιεύουν στα ανάλογα τουριστικά sites παγκοσμίου εμβελείας τις ηλίθιες κριτικές τους, βαθμολογώντας μάλιστα με ένα μόνο αστέρι και ανάλογα τερατώδους βλακείας σχόλια, μέρη και μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς όπως οι Πυραμίδες της Γκίζας, το μόνο σωζόμενο από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Κι αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να θεωρηθεί υποκειμενικό, διότι αποτελεί τον ορισμό της αντικειμενικότητας.

          Και για του λόγου το αληθές όλων των ανωτέρω, αναδημοσιεύουμε μερικά από τα σχόλια αυτά που έγραψαν ηλίθιοι και πανηλίθιοι στο google maps για τη Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα, του οποίου ευτυχώς δεν έχει βρεθεί η μούμια, γιατί τώρα θα στριφογύριζε στη θέση της…:

          ¨Μοιάζει ακριβώς όπως θα φανταζόσουν πως μοιάζει μία πυραμίδα¨.

          ¨Έπρεπε να τις κάνουν μεγαλύτερες. Επίσης, γιατί είναι πυραμιδοειδείς ; Την επόμενη φορά να τις κάνουν κυβικές¨.

          ¨Τόση πολλή σκόνη…¨.

          ¨Θα μπορούσα να τη κτίσω στο Minecraft [βιντεοπαιχνίδι] σε 30 δευτερόλεπτα¨.

          ¨Μισώ τα τρίγωνα¨.

          ¨Τόση πολλή άμμος παντού. Είναι τόσο μυτερή και δεν μου επέτρεψαν τα σκαρφαλώσω στην κορυφή όπως στο Assassins Creed [βιντεοπαχνίδι]¨.

          ¨Πολύ μεγάλη. Δεν θα την επισκεφτώ ξανά¨.

          ¨Αυτό το μέρος είναι τόσο παλιό και σκονισμένο. Μοιάζει να υπάρχει εκεί από πάντα και κανείς δεν αναβάθμισε την αρχιτεκτονική ή την εσωτερική διακόσμηση. Ένα βάψιμο ή φρεσκάρισμα καμιά φορά θα ήταν καλό. Πόσο πια θα τους κόστιζε ; Και τι είναι όλα αυτά τα σχεδιάκια και οι τελείες [ιερογλυφικά]¨.

          Θα μου πείτε, εδώ πατέρας φίλου έλεγε τον Παρθενώνα μπάζα, που θα έπρεπε να τα ισοπεδώσουν για να κτιστούν σπίτια, βοηθώντας έτσι το στεγαστικό πρόβλημα των Αθηνών. Και μιλούσε σοβαρά… Βλέπετε, η ηλιθιότητα είναι παγκόσμια και δυστυχώς όχι προνόμιο μόνο των λίγων…

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ