ΟΙ ΔΡΑΓΕΣ ΤΗΣ ΔΙΩΡΥΓΑΣ ΤΟΥ ΣΟΥΕΖ

 

Ο βυθοκόρος – drague στα γαλλικά εξού και το αιγυπτιώτικο δράγα – είναι ένα εξειδικευμένο πλοίο που χρησιμοποιείται για την εκσκαφή του πυθμένα λιμνών, ποταμών, λιμανιών και καναλιών. Η κύρια λειτουργία του είναι η αφαίρεση ιζημάτων, λάσπης, άμμου, χαλικιού και άλλων υλικών από το βυθό, ώστε να διατηρείται επαρκές βάθος νερού για τη διέλευση των πλοίων. 

Υπάρχουν διάφοροι τύποι βυθοκόρων, καθένας κατάλληλος για συγκεκριμένες συνθήκες και εργασίες, όπως ο βυθοκόρος αναρρόφησης με χοάνη που λειτουργεί σαν μια τεράστια πλωτή ηλεκτρική σκούπα, συλλέγοντας υλικά από τον πυθμένα και αποθηκεύοντας τα σε ειδική δεξαμενή (χοάνη) μέσα στο ίδιο το σκάφος, ο βυθοκόρος αναρρόφησης με κόφτη που διαθέτει μια περιστρεφόμενη κεφαλή με δόντια (κόφτη), η οποία σκάβει και θρυμματίζει το υλικό του βυθού και στη συνέχεια μια αντλία αναρροφά το υλικό και το διοχετεύει μέσω σωλήνων στην ξηρά ή σε άλλο σκάφος, ο βυθοκόρος κάδου ή αρπάγης, ο οποίος χρησιμοποιεί έναν κάδο ή μια αρπάγη για να σκάψει και να ανυψώσει το υλικό από το βυθό, ο βυθοκόρος με πλευρική εκτόξευση που εκσκάπτει το υλικό και το εκτοξεύει απευθείας στο πλάι, σε μικρή απόσταση από το κανάλι, κ.ά. 

Γενικότερα, οι βυθοκόροι χρησιμοποιούνται για τη συντήρηση λιμανιών και καναλιών ώστε να διατηρείται το απαιτούμενο βάθος για την ασφαλή διέλευση πλοίων, για τη διεύρυνση υδάτινων οδών, δηλαδή τη δημιουργία νέων καναλιών και την επέκταση των υφιστάμενων, για την προστασία ακτών ώστε να αναπληρώνονται οι αμμουδιές σε παραλίες που έχουν υποστεί διάβρωση, για την εξόρυξη υλικών (ανάκτηση άμμου, χαλικιού και άλλων μεταλλευμάτων) από το βυθό και για έργα ανάπλασης σαν τον καθαρισμό λιμνών και ποταμών από ρύπους και ιζήματα. 

Οι δράγες έπαιξαν έναν κεντρικό, αλλά συχνά παραγνωρισμένο, ρόλο στην κατασκευή, τη λειτουργία και την επέκταση της Διώρυγας του Σουέζ. Από την αρχική εκσκαφή τον 19^ο αιώνα μέχρι τις σύγχρονες εργασίες συντήρησης και τα πρόσφατα περιστατικά όπως η αποκόλληση του ¨Ever Given¨, η ιστορία των βυθοκόρων στο Κανάλι είναι συνυφασμένη με την ιστορία της ίδιας της διώρυγας. 

Πιο συγκεκριμένα, η αρχική εκσκαφή ξεκίνησε το 1859, βασιζόμενη αρχικά σε εργασία με φτυάρια και καλάθια. Ωστόσο, η αργή πρόοδος και η κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας το 1863 ανάγκασαν την Εταιρεία της Διώρυγας του Σουέζ να στραφεί σε μηχανικά μέσα. Έτσι, η Διώρυγα του Σουέζ υπήρξε ένα πεδίο δοκιμών για την ανάπτυξη της τεχνολογίας των βυθοκόρων, αφού κατά την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκαν εκατοντάδες ειδικά κατασκευασμένοι, ατμοκίνητοι εκσκαφείς και βυθοκόροι. Το 1867, βυθοκόροι αναρρόφησης, που σχεδιάστηκαν από το Γάλλο μηχανικό Ανρί-Εμίλ Μπαζίν, χρησιμοποιήθηκαν στη Διώρυγα. Αυτή η τεχνολογία επέτρεψε την ταχύτερη και φθηνότερη εκβάθυνση, ειδικά σε σημεία με μαλακό χώμα. Η χρήση προηγμένων βυθοκόρων επιτάχυνε σημαντικά τις εργασίες, με τα 3/4 των 75 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων άμμου που αφαιρέθηκαν για την κύρια διώρυγα να εκσκάπτονται από μηχανήματα. 

Από τα εγκαίνια της το 1869, η Διώρυγα έχει βαθύνει πολλές φορές για να χωρέσει τα όλο και μεγαλύτερα σκάφη. Παράλληλα λοιπόν, με την πάροδο του χρόνου, η τεχνολογία των βυθοκόρων εξελίχθηκε και στις αρχές του 20^ου αιώνα εμφανίστηκαν οι βυθοκόροι αναρρόφησης με κόφτη που μπορούσαν να αντιμετωπίσουν σκληρότερα εδάφη. Μα και η ίδια η Διώρυγα αποτέλεσε κίνητρο για την ανάπτυξη νέου εξοπλισμού και έτσι η ανάγκη για διατήρηση του βάθους χωρίς να εμποδίζεται η ναυσιπλοΐα οδήγησε στην ευρύτερη χρήση των βυθοκόρων αναρρόφησης με χοάνη.

Στα νεότερα χρόνια, μετά την οκταετή περίοδο κλεισίματος της κατά τους αραβοϊσραηλινούς πολέμους (1967-1975), οι βυθοκόροι ήταν ζωτικής σημασίας για τον καθαρισμό και την εκβάθυνση της Διώρυγας, ώστε να μπορεί να υποδεχτεί ξανά τη ναυσιπλοΐα. 

Το 2014 ξεκίνησε το έργο της ¨Νέας Διώρυγας του Σουέζ¨, μια σημαντική επέκταση της που κατασκευάστηκε με τη βοήθεια σύγχρονων βυθοκόρων όπως εκείνοι με έγχυση νερού που ρευστοποιούν τα ιζήματα με πίδακες νερού, ενώ το 2021 έχουμε την περίπτωση της προσάραξης του γιγαντιαίου πλοίου ¨Ever Given¨ που έφερε ξανά τους βυθοκόρους στο προσκήνιο, αφού βυθοκόροι αναρρόφησης (Mashhour) κλήθηκαν για να απομακρύνουν την άμμο και τη λάσπη γύρω από την πλώρη και την πρύμνη του πλοίου, προκειμένου να το απελευθερώσουν, αποδεικνύοντας πόσο απαραίτητες παραμένουν οι βυθοκόροι για την ομαλή λειτουργία της Διώρυγας, ακόμα και σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. 

Ας σημειωθεί τέλος, πως η Αρχή της Διώρυγας του Σουέζ διαθέτει επίσης μικρότερα σκάφη και εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για την αποφόρτωση των βυθοκόρων και για ειδικούς καθαρισμούς. 

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

 

Ο εκ Καρδίτσας καλός φίλος Μένιος Καλυβιώτης συνέγραψε και εξέδωσε σε 100 αριθμημένα αντίτυπα εκτός εμπορίου ένα εξαιρετικό, όσο και ενδιαφέρον βιβλίο με τίτλο ¨Αίγυπτος : Η μουσική ζωή των Ελλήνων¨, μέσα από το οποίο αναδύεται η μουσική δράση των Αιγυπτιωτών από τις αρχές του 20^ου αιώνα ως το 1975, μία δράση πλούσια και σημαντική σε έναν ακόμη τομέα κοινωνικής έκφανσης στα πλαίσια του αιγυπτιακού γίγνεσθαι. Μ΄ ένα σπάνιο αρχειακό, βιβλιογραφικό και φωτογραφικό υλικό καταγράφει και παρουσιάζει αιγυπτιώτικα μουσικά καταστήματα, ελληνόφωνους δίσκους που ηχογραφήθηκαν στην Αίγυπτο, καθώς και παρτιτούρες που τυπώθηκαν εκεί. Κι όλα αυτά, συνοδευμένα από ένα εξαίρετο μουσικό cd με δώδεκα δυσεύρετες ελληνικές ηχογραφήσεις της Αιγύπτου των πρώτων δεκαετιών του 20^ου αιώνα από το πλουσιότατο αρχείο του συγγραφέα.

Ο εκ Καΐρου Αιγυπτιώτης αγαπητός εξάδελφος μου Ντάνης Δικαστόπουλος, μέσα από 137 έγχρωμες σελίδες μεγάλου σχήματος, παρουσιάζει μέσω σπάνιων ντοκουμέντων την ιστορική πορεία του ¨Au Salon Vert¨, μιας μεγάλης και σπουδαίας ελληνικής επιχείρησης στην Αίγυπτο. Ένα κατάστημα-κόσμημα της αιγυπτιώτικης επιχειρηματικότητας, που από το 1925 έως το 1956 ήταν ένα από τα πρώτα και μεγαλύτερα μαγαζιά της Νειλοχώρας και ίσως το καλύτερο στο είδος του σ΄ ολάκερη τη Μέση Ανατολή. Έτσι, ο συγγραφέας ξεδιπλώνει εύγλωττα και ρεαλιστικά, με πολλά φωτογραφικά στοιχεία, την πορεία του ¨Σαλόν Βερ¨ και της ιδιοκτήτριας οικογένειας Αθανασόγλου, ως ένα ακόμη σημαντικό ιστορικό αποτύπωμα του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού που συνέβαλε τα μάλα και σ΄ αυτόν τον τομέα δραστηριότητας στη φιλόξενη Γη των Πυραμίδων.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΟΙ ¨ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΙ¨ ΤΟΥ ΒΑΡΛΑΜΗ

ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

 

Ο γεννημένος το 1942 στη Βέροια ζωγράφος Μάκης Βαρλάμης, σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αυστρία, ενώ ασχολήθηκε καλλιτεχνικά με τη ζωγραφική, τη γλυπτική και το design, όντας παράλληλα συγγραφέας και παιδαγωγός. Στην Αυστρία, όπου και πέθανε το 2016, είχε ιδρύσει το I.DE.A. Design Canter και το Μουσείο Τέχνης της χώρας.

Το συνολικό έργο του καλλιτέχνη ¨Αλέξανδρος 2000¨, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1997 στην τότε Πολιτιστική Πρωτεύουσα Θεσσαλονίκη και από τότε ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, περιλαμβάνει 1.700 έργα, αναδεικνύοντας τη συνολική ελληνική πολιτιστική επιρροή παγκοσμίως.

Από τις 13/12/2025 έως τις 19/1/2026 φιλοξενείται στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας η έκθεση του Βαρλάμη με τίτλο ¨Alexander the Great : Back to Egypt¨, σε διοργάνωση της Ελληνικής Πρεσβείας και της Βιβλιοθήκης και σε συντονισμό με το Πειραματικό Εργαστήρι Βεργίνας, το αυστριακό Art Museum Waldviertel, το Ελληνικό Ινστιτούτο Έρευνας Αλεξανδρινού Πολιτισμού και την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος. Η έκθεση περιλαμβάνει 41 πίνακες και 12 γλυπτά της συλλογής ¨Αλέξανδρος 2000¨ και όπως αναφέρει το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, η Ελλάδα τιμά την ιστορική της σχέση με την Αίγυπτο, προβάλλοντας το διαχρονικό μήνυμα του ελληνισμού,  που δεν είναι άλλο από το τρίπτυχο πολιτισμός, δημιουργία, εξωστρέφεια. Ο δε Πρέσβης της Ελλάδος σημειώνει πως η έκθεση αυτή του Βαρλάμη έρχεται στην ωριμότερη στιγμή των σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου, ενώ προστίθεται ως ένας ακόμη κρίκος στη μακρά αλυσίδα που συνδέει τους δύο λαούς.

Τέλος, από την πλευρά της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης καταγράφεται πως μια τέτοια πολιτιστική εκδήλωση αποκαλύπτει τις τεράστιες δυνατότητες που ανοίγει η Τέχνη σε όλα τα επίπεδα, δημιουργώντας μοναδικές σχέσεις ενδιαφέροντος και εμπιστοσύνης της Ελλάδος με την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου τα κοινά ιστορικά μνημεία και ο θαυμασμός για τον Μακεδόνα βασιλιά παραμένουν παρόντα μέχρι σήμερα.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΝΕΙΛΟΥ

 

          Ο Νείλος φιλοξενεί έναν κόσμο που επιπλέει ανάμεσα στο παρελθόν και το αύριο. Δεν είναι ένα απλό ποτάμι, αλλά δρόμος, σπίτι, τροφή, μνήμη και μοίρα. Είναι ο Νείλος των ανθρώπων που δεν έφυγαν ποτέ, είναι ο Νείλος που μετά τα μεσάνυχτα αλλάζει πρόσωπο και οι σκιές παίρνουν ανθρώπινη μορφή. Όταν οι τουρίστες κοιμούνται, οι μηχανές σωπαίνουν και τα φώτα της πόλης καθρεπτίζονται στα μαύρα νερά, οι αόρατοι άνθρωποι εμφανίζονται και αρχίζουν να ζουν μόνο και μόνο γιατί το ποτάμι δεν κοιμάται ποτέ…

          Είναι οι νυχτερινοί ψαράδες που μπαίνουν αθόρυβα στις βάρκες τους, χωρίς φωνές και μηχανές, με φακούς δεμένους στο κεφάλι για να εντοπίζουν εκείνα τα ψάρια που κινούνται μόνο στο σκοτάδι. Το σκοτάδι όμως κρύβει θανάσιμους κινδύνους, όπως ισχυρά ρεύματα, παράνομα δίχτυα, συγκρούσεις βαρκών, ξεχασμένα ναυάγια, αιφνιδιαστικούς ελέγχους των αρχών, ακόμη και κροκόδειλους στα νότια.

          Είναι οι νυχτερινοί μεταφορείς, ιδιαίτερα στο νότο, όπου η στεριά γίνεται άδεια και επικίνδυνη. Κι εκεί ο Νείλος μετατρέπεται στον βασικό δρόμο. Σάκοι με λαχανικά, ζώα δεμένα πρόχειρα στις πλώρες, καύσιμα, ξυλεία, τρόφιμα και άλλα εμπορεύματα που δεν διακινούνται τη μέρα, σ΄ ένα εμπόριο χωρίς σύνορα, ταυτότητες και αποδείξεις, χωρίς έγγραφα και διαδρομές στο χάρτη.

          Είναι οι πλωτές αγορές που σχηματίζονται όταν μέσα στη σιωπή της νύχτας βάρκες μικρές μαζεύονται στη μέση του ποταμού και ξεκινούν οι χωρίς χρήμα συναλλαγές, συναλλαγές δηλαδή βγαλμένες από τα βάθη των αιώνων. Ένα κοτόπουλο για ρύζι, ψάρια για καύσιμα και λαχανικά για μηχανικά ανταλλακτικά. Κι η εμπιστοσύνη να αντικαθιστά τα συμβόλαια.

          Είναι οι σκιώδεις φιγούρες που γι΄ αυτές ο Νείλος δεν αποτελεί ποτάμι ζωής, αλλά διαφυγής. Είναι οι άνθρωποι χωρίς τόπο, χωρίς χαρτιά, χωρίς ιστορία, που μετακινούνται μονάχα τη νύχτα και το πρωί εξαφανίζονται. Κάποιοι είναι λαθρέμποροι, κάποιοι εργάτες χωρίς άδεια, κάποιοι λαθρομετανάστες και κάποιοι απλά απόκληροι που εξαφανίστηκαν ηθελημένα ή αθέλητα από τον πρωινό κόσμο της στεριάς.

          Είναι οι νταχαμπίες, τα πλωτά σπίτια που το βράδυ τα φωτάκια τους λαμπιρίζουν σαν πυγολαμπίδες. Κατοικίες χωρίς θεμέλια, με νεροαυλές και με οικογένειες που ζουν μόνιμα στο ποτάμι. Μέσα στη σιωπή κοιμούνται τα παιδιά, μαγειρεύονται φτωχικά φαγητά, μπαλώνονται τα δίχτυα, αρματώνονται οι πετονιές. Εκεί η γέννα, εκεί η αρρώστια, εκεί ο θάνατος. Κι ο μεγαλύτερος φόβος, οι πλημμύρες. Σ΄ ένα μόνο βράδυ μπορεί να πνίξουν οικογένειες, να παρασύρουν σπίτια, να διαλύσουν ζωές. Μα αυτοί συνεχίζουν να ζουν εκεί γιατί δεν έχουν χρήματα, γιατί εκεί είναι οι μνήμες τους, γιατί εκεί ξέρουν να επιβιώνουν, γιατί απλά έτσι έμαθαν. Και για εκείνους που λένε το ¨χωριό¨, ¨νερό¨, και ζουν χωρίς σύνορα, ο Νείλος απαιτεί μονάχα κουράγιο.

          Ο Νείλος δεν είναι τουριστική ατραξιόν, μουσείο ή καρτ ποστάλ. Ο Νείλος δεν είναι ένα ποτάμι του παρελθόντος. Ο Νείλος δεν χρειάζεται φως και θεατές για να εργαστεί. Ο Νείλος τροφοδοτεί ζωές και ελπίδες σ΄ έναν αέναο νυχτερινό κύκλο που δεν σταματά ποτέ. Ο Νείλος θα αγκαλιάζει πάντοτε έναν σκοτεινό, αθόρυβο, μα ζωντανό κόσμο που αναπνέει μετά τα μεσάνυχτα…

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗ ΣΕ ¨ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ¨

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

 

Με ιδιαίτερη επιτυχία ολοκληρώθηκε στο Κάιρο, από την 1^η έως τις 4 Δεκεμβρίου 2025, η επιχειρηματική αποστολή ελληνικών επιχειρήσεων στην Αίγυπτο, σηματοδοτώντας ένα νέο, ουσιαστικό κεφάλαιο στις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις Ελλάδας - Αιγύπτου. Η αποστολή αποτέλεσε μία από τις πιο στοχευμένες πρωτοβουλίες οικονομικής διπλωματίας των τελευταίων ετών και ανέδειξε τη δυναμική της ελληνικής επιχειρηματικότητας σε μία από τις σημαντικότερες αγορές της Ανατολικής Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής.

Επικεφαλής της αποστολής ήταν ο Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για την Οικονομική Διπλωματία και την Εξωστρέφεια Χ. Θεοχάρης, ενώ η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία κορυφαίων θεσμικών φορέων της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας, σε σύμπραξη με τις αρμόδιες αιγυπτιακές αρχές και τους επενδυτικούς οργανισμούς της χώρας.

Η επιλογή του Καΐρου ως προορισμού της αποστολής δεν ήταν τυχαία. Η Αίγυπτος εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια σε κομβικό οικονομικό και γεωπολιτικό παίκτη της ευρύτερης περιοχής, με πληθυσμό που ξεπερνά τα 110 εκατομμύρια κατοίκους, μεγάλες ανάγκες σε υποδομές, ενέργεια και καταναλωτικά αγαθά, αλλά και έντονη επενδυτική δραστηριότητα.

Το αιγυπτιακό κράτος υλοποιεί εκτεταμένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την ενίσχυση των εξαγωγών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε φυσικό και αξιόπιστο εταίρο, όχι μόνο λόγω γεωγραφικής εγγύτητας, αλλά και λόγω των ισχυρών ιστορικών, πολιτικών και ενεργειακών δεσμών των δύο χωρών.

Στην επιχειρηματική αποστολή συμμετείχαν  19 ελληνικές επιχειρήσεις, προερχόμενες από ένα ευρύ φάσμα δυναμικών κλάδων της οικονομίας και συγκεκριμένα οι : AGROVIM S.A, ALMI S.A, ALTUS LSA, ATTIKI BEE CULTURING CO. ALEXANDROS PITTAS S.A, BAHAS, GRAMATIDIS & PARTNERS LAW FIRM, DP PUMPS MANUFACTURERS S.A., E.&A. POTAMIANOU INC, ELVALHALCOR S.A., EMICERT S.A., GENNESIS EUROPE S.A., GEOSYSTEMS HELLAS S.A., HELLENIC FINE OILS S.A., ILT LOGISTICS S.A, LETTO - A. KOIOS BROS, MEGA DISPOSABLES S.A, POBUCA, SIGNIFICA, SOFMEDICA, TITAN CEMENT EGYPT

Η σύνθεση αυτή αντικατοπτρίζει με σαφήνεια την πολυκλαδική δυναμική της ελληνικής οικονομίας και τη διάθεση για στοχευμένη διείσδυση σε τομείς όπου η αιγυπτιακή αγορά εμφανίζει αυξημένη ζήτηση και σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης.

Κεντρικό γεγονός της αποστολής αποτέλεσε το ελληνο-αιγυπτιακό επιχειρηματικό και επενδυτικό φόρουμ, στο οποίο συμμετείχαν κυβερνητικοί εκπρόσωποι, στελέχη επενδυτικών οργανισμών και επιχειρηματίες από τις δύο χώρες. Στο φόρουμ αναδείχθηκαν οι στρατηγικοί τομείς συνεργασίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενέργεια, τις υποδομές, το εμπόριο, τη ναυτιλία, την τεχνολογία και τη διασύνδεση των παραγωγικών αλυσίδων.

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε μεγάλος αριθμός διμερών επιχειρηματικών συναντήσεων, κατά τις οποίες οι ελληνικές εταιρείες ήρθαν σε απευθείας επαφή με αιγυπτιακές επιχειρήσεις, εισαγωγείς, διανομείς και επενδυτικούς φορείς. Οι επαφές αυτές υπήρξαν ουσιαστικές, με ανταλλαγή συγκεκριμένων επιχειρηματικών προτάσεων, διερεύνηση εξαγωγικών συμφωνιών, αλλά και συζητήσεις για τη δημιουργία κοινών επενδυτικών σχημάτων.

Ιδιαίτερη σημασία είχαν και οι συναντήσεις με αιγυπτιακούς κρατικούς και επενδυτικούς φορείς, οι οποίοι παρουσίασαν αναλυτικά το θεσμικό, φορολογικό και επενδυτικό πλαίσιο της χώρας, η δε εικόνα που αποκομίστηκε ήταν ότι η Αίγυπτος επιδιώκει με σαφή στρατηγική τη μετατροπή της σε περιφερειακό κόμβο εμπορίου, παραγωγής και logistics, με έντονο ενδιαφέρον για ευρωπαϊκές συνεργασίες.

Η επιχειρηματική αποστολή στο Κάιρο επιβεβαίωσε στην πράξη ότι η εξωστρέφεια αποτελεί βασικό μοχλό ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία. Σε ένα διεθνές περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού και γεωοικονομικών ανακατατάξεων, η παρουσία της Ελλάδας σε αγορές υψηλής δυναμικής, όπως η αιγυπτιακή, αποκτά στρατηγική σημασία. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα αναδεικνύεται ως πύλη εισόδου της Αιγύπτου προς την ευρωπαϊκή αγορά, γεγονός που ενισχύει τη διμερή ροή επενδύσεων και δημιουργεί συνθήκες αμοιβαίου οφέλους.

Συμπερασματικά, το συνολικό αποτύπωμα της αποστολής καταδεικνύει ότι οι ελληνο-αιγυπτιακές σχέσεις περνούν πλέον από το επίπεδο των καλών προθέσεων στο επίπεδο των συγκεκριμένων οικονομικών συνεργασιών με μακροπρόθεσμη προοπτική. Η ενέργεια, οι υποδομές, η ναυτιλία, η τεχνολογία και η αγροδιατροφή συνθέτουν τον πυρήνα αυτής της νέας αναπτυξιακής σύμπραξης.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΣΕΛΗΝΗ

Η ΠΤΟΛΕΜΑΙΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ

 

          Η συντριπτική πλειοψηφία νομίζει πως η Κλεοπάτρα Ζ΄ ήταν η τελευταία της Πτολεμαϊκής Δυναστείας. Δεν είναι όμως έτσι, διότι εκτός από το γιο της Καισαρίων με τον Ιούλιο Καίσαρα που δολοφονήθηκε, είχε άλλα τρία παιδιά με τον Μάρκο Αντώνιο : Τον Πτολεμαίο Φιλάδελφο και τα δίδυμα Πτολεμαίο ΙΕ΄ και Κλεοπάτρα Σελήνη (40 π.Χ.), από τα οποία τα δύο πρώτα χάνονται από την ιστορία πιθανώς δολοφονημένα, ενώ η κόρη – που απ΄ τον Αντώνιο είχε ανακηρυχθεί Βασίλισσα της Κυρηναϊκής – συνέχισε την πορεία της στον ιστορικό χρόνο.

          Συγκεκριμένα, μετά το θάνατο των γονιών της μεταφέρθηκε από τον Οκταβιανό στη Ρώμη και μετά τη διαπόμπευση στο θρίαμβο του, κατέληξε στην οικία της Οκταβίας, αδελφής του αυτοκράτορα και πρώην συζύγου του Αντωνίου, όπου και ανατράφηκε με όλες τις ρωμαϊκές αρχές, ως το γάμο της με τον Αφρικανό Βασιλέα Ιόβα Β΄. Ως γαμήλιο δε δώρο, ονομάστηκε Βασίλισσα της Νουμιδίας και κατόπιν το ζεύγος εγκαταστάθηκε στην Αφρική, όπου βασίλεψε στη Μαυριτανία (τότε Δυτική Αλγερία - Βόρειο Μαρόκο).

          Απέκτησαν ένα γιο, τον Πτολεμαίο της Μαυριτανίας, ενώ ισχυροποίησαν το βασίλειο τους που απέκτησε μεγάλη οικονομική ευμάρεια, κυρίως από το εμπόριο πορφυρών υφασμάτων. Δυστυχώς, η Κλεοπάτρα Σελήνη απεβίωσε από φυσιολογικά αίτια μόλις στα 35 της χρόνια το 5 μ.Χ., για να ενταφιαστεί στο λεγόμενο σήμερα Μαυσωλείο της Μαυριτανίας.

          Για την ιστορία, ας καταγραφεί πως ο γιος της Πτολεμαίος της Μαυριτανίας απέκτησε μία κόρη, τη Δρουσίλλα της Μαυριτανίας τη Νεότερη, εκείνη ένα γιο, τον Γάιο Ιούλιο Αλέξιο πρίγκιπα της Εμέσης (Συρίας). Δυστυχώς, έπειτα από αυτόν οι επόμενες γενιές δεν καταγράφηκαν με ακρίβεια ως προς τη γενεαλογία τους. Απόγονος του πάντως ήταν ο αρχιερέας Ιούλιος Βασιανός και πιθανότατα η περίφημη Ζηνοβία, Βασίλισσα της Παλμύρας, εκπάγλου καλλονής και ανωτέρας μορφώσεως, γενικά ένα πλάσμα εξαιρετικά χαρισματικό, η οποία κατά την 5χρονη βασιλεία της (267-272 μ.Χ.) κατόρθωσε να μετατρέψει την υποτελή στη Ρώμη πολιτεία της σε ανεξάρτητο βασίλειο, ισχυριζόμενη πάντοτε πως έλκυε την καταγωγή της από τους Πτολεμαίους και την περίφημη Κλεοπάτρα. Τελικά, παρά την ήττα της από τους Ρωμαίους ο Αυρηλιανός λόγω της εκθαμβωτικής ομορφιάς της, της χάρισε τη ζωή και η Πτολεμαία Βασίλισσα της Ερήμου έζησε το υπόλοιπο του βίου της στη Ρώμη μέσα σε ανέσεις και πολυτέλεια.

          Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν οι Έλληνες ιστορικοί ταγοί, αντί να προτάσσουν συνεχώς τους εμφυλίους σπαραγμούς της ελληνικής ιστορίας, να ενσκήψουν στη γενεαλογία της Κλεοπάτρας Σελήνης και χωρίς φόβους και πάθη να αναδείξουν την Πτολεμαϊκή Βασιλική Γραμμή Αίματος ως τις μέρες μας…

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ