ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΙΚΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΦΙΛΙΑ

 

Η Αίγυπτος, ο Νείλος, οι Πυραμίδες, η Αλεξάνδρεια, το Κάιρο, ενέπνευσαν και συνεχίζουν να εμπνέουν λογιών-λογιών καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων μουσικούς και τραγουδοποιούς.

Ο καρπός της έμπνευσης τους είναι αρκετά όμορφα τραγούδια που υμνούν τη Νειλοχώρα, μέσα από έρωτα, μυρωδικά και χρώματα.

¨Αιγυπτιώτικα Μουσικά Φιλιά¨ τα ονομάζω εγώ και σας τα παρουσιάζω, αφιερωμένα στους συμπατριώτες μου εκείνους που αγάπησαν, αγαπούν και θ΄ αγαπούν τη δεύτερη πατρίδα μας, που ένοιωθαν, νοιώθουν και θα νοιώθουν Αιγυπτιώτες.

     Σε όλους εκείνους που η νοσταλγία δεν αναζητά το παρελθόν, αλλά το μέλλον !

 

1.     ¨Νύχτες μαγικές¨ Ιωάννα Γεωργακοπούλου.

2.     ¨Στην αγορά του Χαν Χαλίλι¨ Αλκίνοος Ιωαννίδης.

3.     ¨Αλλάχ¨ Νίκος Γούναρης.

4.     ¨Αλεξάνδρεια, γλυκιά μου Σκεντερία¨ Περικλής Βάγιας.

5.     ¨Μισιρλού¨ Δανάη.

6.     ¨Καϊριανή¨  Γ. Βιδάλης.

7.     ¨Αλεξάνδρεια¨ Γιάννης Κότσιρας.

8.     ¨Κοντά στο Νείλο¨ Σοφία Βέμπο.

9.     ¨Κάιρο¨ Νίκος Γούναρης.

10. ¨Σαν ονειρεύομαι¨ Μπάμπης Τρεχαντζάκης.

11. ¨Cairo¨ Στάμος Σέμσης.

12. ¨Γλυκά του Νείλου δειλινά¨ Ελευθερία Αρβανιτάκη.

13. ¨Αράπικο¨ Μήτσος Σέμσης.

14. ¨Αλεξανδριανή¨  Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

15. ¨Χαϊτιτζέ ¨ Στέλλα Χασκίλ.

16. ¨Στη μαγεμένη Αραπιά¨ Δημ. Ρουμελιώτης.

17. ¨Αχ Μουσταφά¨ Μανώλης Αγγελόπουλος

18. ¨Γιαλέλι, γιαλέλι, αράπικο¨ Κώστας Νούρος.

19. ¨Το αραβικό φεγγάρι¨ Τζ. Νικολάντος.

20. ¨Τραγούδα Καμηλιέρη¨ Στέλιος Καζαντζίδης.

21. ¨Κάιρο¨ Μαρία Σπυροπούλου.

22. ¨Φελάχες γλυκές¨ Πόλυ Πάνου.

23. ¨Χαμπίμπα¨ Μαίρη Λίντα.

24. ¨Του Καΐρου¨ Μ. Χατζημανώλης.

25. ¨Έλεος¨ Ατζ. Δημητρίου / Amr Diab.

26. ¨Φαρίντα¨ Μ. Αγγελόπουλος.

27. ¨Βεδουϊνα¨ Μ. Φραντζεσκοπούλου.

28. ¨Φελάχα¨ Αντ. Διαμαντίδης ή Ντάλγκας.

29. ¨Port-Said Dance¨ Ορχηστρικό (Γ. Τατασσόπουλου)

30. ¨Σαμ ελ Νεσσίμ¨ Ν. Ξυδάκης.

31. ¨Ya habibi¨ Αλκ. Πρωτοψάλτη.

32. ¨Εκεί στο Σάτμπυ¨ Ορχηστρικό (Ν. Βοστάνη)

33. ¨Στην Αλεξάνδρεα (Salma yia Salama)¨ Δάκης.

34. ¨Το πηγάδι της γραφής¨ Ν. Ξυδάκης / H. Yardjian.

35. ¨Αλεξάνδρεια¨ Μίμης Κουλουριώτης (Μ. Ανδριανός)

36. ¨Αλεξάνδρεια¨ Γιώργος Ζαφειρίου.

37. ¨Σαν πας στην Αλεξάνδρεια¨ Μανώλης Μητσιάς.

38. ¨Τα μεσημέρια στην Αλεξάνδρεια¨ Άλκ. Πρωτοψάλτη.

39. ¨Αλεξάνδρεια¨ Βλάσσης Μπονάτσος.

40. ¨Ο Αχιλλέας απ΄ το Κάιρο¨ Κώστας Τουρνάς.

41. ¨Θα φύγω με τους φίλους μου για Κάιρο¨ Κωνσταντίνα.

42. ¨Αλεξάνδρεια¨ Βίκη Μοσχολιού.

43. ¨Μεξ κι απέναντι¨ Ορχηστικό (Ν. Βοστάνη)

44. ¨Το τραγούδι του Νείλου¨ Γιώργος Μαρίνος.

45. ¨Ο Νείλος¨ Αλκ. Πρωτοψάλτη.

46. ¨Κάιρο¨ Μελίνα Κανά.

47. ¨Ξένη γη¨ Άγγελος Κουτρουμπάκης.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ

 

Αρμενική Εκκλησίας Ηλιούπολης

          Από το εξαντλημένο πια βιβλίο μας ¨Τα Αιγυπτιώτικα Έντυπα στην Ελλάδα και στον κόσμο¨ (εκδ. Αγγελάκη, Αθήνα 2012) αντιγράφουμε τα εξής :

          Μια από τις παλαιότερες και πιο εύπορες κοινότητες της αρμενικής διασποράς είναι εκείνη της Αιγύπτου. Ψήγματα αρμενικής μετανάστευσης στη Χώρα του Νείλου ανιχνεύονται κατά τη Βυζαντινή κυριαρχία, ενώ στοιχεία αρχίζουν να εμφανίζονται κατά τη διάρκεια και μετά την αραβική κατάκτηση. Η περίοδος των Φατιμίδων βρίσκει τους Αρμένιους της Αιγύπτου να ευημερούν, απολαμβάνοντας εμπορική, πολιτιστική και εκκλησιαστική ελευθερία. Στα χρόνια των Μαμελούκων χιλιάδες νέοι συλλαμβάνονται κατά την εισβολή στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας και έρχονται σαν σκλάβοι στην Αίγυπτο, όπου απασχολούνται ως αγρότες και τεχνίτες. Μετά την Οθωμανική κατάκτηση του 1517, λόγω τοπικών διαμαχών, οι Αρμένιοι εγκαταλείπουν την Αίγυπτο, αλλά στις αρχές του 17^ου αι. νέα κύματα κάνουν την εμφάνιση τους, λόγω των διωγμών σε Μ. Ασία, Οθωμανική Αρμενία και Συρία, ενώ διακρίνονται ως κοσμηματοπώλες, έμποροι, ράφτες, σιδεράδες και γουναράδες. Με τη Γαλλική εκστρατεία ανακόπτεται η ανάπτυξη τους και ξαφνικά στα 1804 έχουν πια απομείνει ελάχιστοι.

Όμως, η ιστορία της αρμενικής παροικίας στην Αίγυπτο ξεκινάει εκ νέου από τη δημιουργία του σύγχρονου αιγυπτιακού κράτους, στα 1805, από τον Μωχάμεντ Άλη. Η διάνοιξη της Διώρυγας πρόσφερε ευκαιρίες σε Αρμένιους να εγκατασταθούν σε Αλεξάνδρεια και Πορτ-Σάιτ – ακολουθώντας το ρητό ¨ουρ χατς, χον γκατς¨, δηλαδή ¨μείνε εκεί           που υπάρχουν ευκαιρίες¨ – και να διακριθούν στο εμπόριο, κυρίως υφασμάτων και καπνού. Μετά μάλιστα από τους οθωμανικούς διωγμούς, κύματα μεταναστών από τη Σμύρνη και την Πόλη έφθασαν στη Νειλοχώρα και ευημέρησαν στο περιβάλλον ειρήνης που τους πρόσφερε. Αρκετοί ήταν οι Αρμένιοι που κατείχαν θέσεις κλειδιά στη διάρκεια του πρώτου μισού του 19^ου αι., όμως – αξίζει να σημειωθεί – πως ενδιαφέρονταν περισσότερο για το αιγυπτιακό κράτος, παρά να υπηρετήσουν, μέσω της κοινότητας, τα εθνικά τους συμφέροντα.

          Ανάμεσα σ΄ εκείνους που ιδιαίτερα διακρίθηκαν από την αρμενο-αιγυπτιακή κοινότητα ήταν ο Νουμπάρ Πασάς, ο οποίος το 1894 έγινε και πρωθυπουργός της χώρας. Ο γιος του Μπογός Νουμπάρ Πασά  συνεισέφερε οικονομικά σε πολλά ακαδημαϊκά προγράμματα της αρμενικής διασποράς, έφτιαξε σχολείο στην Ηλιούπολη και το 1907 ίδρυσε στο Κάιρο την Αρμενική Γενική Ένωση Αγαθοεργίας, για τη φροντίδα των προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Σήμερα, σπουδαίος Αρμένιος της Αιγύπτου θεωρείται ο Nairi Hampikian, φημισμένος αρχιτέκτονας, ειδικευμένος στην αποκατάσταση ισλαμικών μνημείων, καθώς και ο γνωστός σκιτσογράφος Alexandre Saroukhan.

Στην ακμή της, το 1940, η αρμενική παροικία της Αιγύπτου αριθμούσε περίπου 40.000 μέλη, με 9 κοινωνικές και αθλητικές λέσχες,  3 Αποστολικές και 3 Καθολικές εκκλησίες, καθώς και 3 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ας σημειωθεί η πληθώρα των ελληνικών παραστάσεων που δόθηκαν στο θέατρο ¨Houssaper¨ της Αρμενικής Λέσχης Καΐρου.

Αρμενικό νεκροταφείο Καΐρου

Το πρώτο σχολείο, το ¨Yeghiazarian Religious School¨, κτίστηκε το 1828 στην Haret Zyweila Bein al-Sourein, κοντά στην αρμενική εκκλησία της St Sarkia. Ο Yeghiazar Amira είχε αφήσει τη μεγάλη του περιουσία στη φροντίδα το Μωχάμεντ Άλη, ο οποίος μετά το θάνατο του κάλεσε στην Αίγυπτο τα εξαδέλφια του, που έφτιαξαν νοσοκομείο, ξενοδοχείο και το σχολείο. Στα 1854 ο πλούσιος χρηματιστής Garabel Agha Kalousd μετέφερε το σχολείο σε μεγάλο χώρο στο Darb al Geneina και το ονόμασε ¨Khorenian¨, αφήνοντας του και μεγάλο κληροδότημα. Ο Μπογός το 1904 το μετακόμισε εκ νέου στο Μπουλάκο, ενώ το 1907 ίδρυσε το ¨Kalousdian Armenian School¨. Το 1978 τα δύο από τα τρία κτίρια του σχολείου γκρεμίστηκαν από την κυβέρνηση, για να κατασκευαστεί η γέφυρα της 6^ης Οκτωβρίου. Το άλλο αρμενικό σχολείο ιδρύθηκε το 1890 από τον Βοghos Bey Youssef στην Αλεξάνδρεια. Το πιο νέο πάντως είναι το ¨Nubarian School¨, που ίδρυσε ο Μπογός Νουμπάρ Πασά στην Ηλιούπολη το 1925 (στο θεατράκι του οποίου, ακόμη και σήμερα, γίνονται εκδηλώσεις και κονσέρτα της ερασιτεχνικής εκκλησιαστικής χορωδίας του).

Υπήρξε παράλληλα μια ζωηρή λογοτεχνική κίνηση, την οποία συμπλήρωναν εκδόσεις εφημερίδων και βιβλίων Αρμένιων λογοτεχνών. To πρώτο αρμένικο περιοδικό, το ¨Armaveni¨ κυκλοφόρησε το 1865 στο Κάιρο από τον Abraham Mouradian, ενώ το ¨Neghos¨ εμφανίστηκε στην Αλεξάνδρεια το 1889 από τον Ghevond Papazian.

          Παρά τους πολέμους και τις πολιτικο-οινομικές αναταραχές, ιδιαίτερα μετά το 1950, η αρμενική κοινότητα της Αιγύπτου συνεχίζει σήμερα μια σταθερή πορεία. Στο Κάιρο υπάρχουν 4 πολιτιστικές οργανώσεις και 4 αθλητικές λέσχες, ενώ στην Αλεξάνδρεια 2 και 2 αντιστοίχως, όπως για παράδειγμα τα φιλανθρωπικά ¨Armenian Red Cross Association¨ και ¨Armenian General Benevolent Union¨ και το πολιτιστικό ¨Houssaper Cultural Association¨. Παράλληλα 3 σχολεία συνεχίζουν τη λειτουργία τους, στον απόηχο του ένδοξου παρελθόντος τους, εξαιτίας κυρίως του πρώτου κύματος μετανάστευσης στη Σοβιετική Αρμενία το 1948. Τα σχολεία ακολουθούν το πρόγραμμα του Αιγυπτιακού Υπουργείου Παιδείας, με την παραχώρηση απ΄ αυτό του δικαιώματος διδασκαλίας της αρμενικής γλώσσας, ιστορίας και πολιτισμού. Το Kalousdian School έχει λιγότερο από 100 μαθητές…

          Το παροικιακό συμβούλιο, αποτελούμενο από 24 μέλη, εκλέγεται κάθε 8 χρόνια και αυτά με τη σειρά τους εκλέγουν ένα 7μελές διοικητικό συμβούλιο για 2 χρόνια. Αυτό διευθύνει τα ιδρύματα του Αρμενικού Πατριαρχείου (σχολεία, εκκλησίες, νεκροταφεία και κληροδοτήματα).

          Ο αριθμός της παροικίας έχει βέβαια μειωθεί σημαντικά. Πάντως οι περισσότεροι νέοι τρίτης γενιάς εξακολουθούν να διαλέγουν συζύγους μέσα από την παροικία, κι αν αυτό δεν είναι εφικτό, από τις αρμενικές παροικίες άλλων χωρών, όπως ο Λίβανος, η Συρία, μα και η Αρμενία. Αρκετοί βέβαια βρίσκουν συζύγους κι από άλλες χριστιανικές μειονότητες της Αιγύπτου, όπως Κόπτες ή Λεβαντίνοι.

          Η Αρμενική Πρεσβεία στο Κάιρο είναι από τις πρώτες που άνοιξε ανά τον κόσμο η Αρμενία, τον Οκτώβριο του 1992, ενώ η Αίγυπτος ήταν η πρώτη χώρα που επισκέφτηκε το Μάιο της ίδιας χρονιάς ο τότε πρόεδρος της Αρμενίας Λεβόν Τερ Πετροσιάν.

          Ένας Σύλλογος Αρμενίων εξ Αιγύπτου με μεγάλη δράση είναι εκείνος που ιδρύθηκε το 1997 στον Καναδά (¨Association of Armenians from Egypt¨), ο οποίος μάλιστα το 1999 διοργάνωσε στο Μόντρεαλ μια World Reunion of Armenian Schools of Egypt με τη συμμετοχή 1.500 αποφοίτων απ΄ όλο τον κόσμο.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΣΤΟ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΚΑΪΡΟΥ

 

Υπαίθριο κουκλοθέατρο στην Αίγυπτο του 1900

Σε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα με σκοτεινό γαλαζωπό φως στο παρασκήνιο, τέθηκαν ως σκηνικά σχήματα της Σφίγγας και των τριών Μεγάλων Πυραμίδων της Αιγύπτου, ενώ οι μαριονετίστες ετοίμαζαν τις πολύχρωμες μαριονέτες τους, συμπεριλαμβανομένων πολλών με αρχαία αιγυπτιακά κοστούμια.

Ήρθε η ώρα στο Κουκλοθέατρο του Καΐρου, η κουρτίνα επρόκειτο να σηκωθεί σε λίγο και όλοι βιάζονταν λίγα λεπτά πριν από την παράσταση. Αλλά στην άλλη πλευρά της κουρτίνας, το κοινό, κυρίως παιδιά με τους γονείς τους, χαλάρωναν στα καθίσματα τους και περίμεναν να ξεκινήσει ένα ¨Ταξίδι μέσω του όμορφου χρόνου¨.

Η εναρκτήρια σκηνή ξεκινά με τη Σφίγγα να μιλά σε δύο παιδιά, έναν αδελφό και την αδερφή του, και να τους προσφέρει ένα πολύ ιδιαίτερο δώρο, που είναι να τους οδηγήσει σε ένα ταξίδι στους Φαραωνικούς χρόνους για να μάθουν για τα επιτεύγματα των προγόνων τους.

¨Η παράσταση αποτελεί μια ιδέα μου. Πάντα ήθελα να παρουσιάσω μια παράσταση για τον Φαραωνικό πολιτισμό που είναι σπάνια στα κουκλοθέατρα, μέσω ενός ταξιδιού που εξερευνά τον Φαραωνικό κόσμο όπου το κοινό μαθαίνει για την αρχαία γεωργία, τη μουμιοποίηση, τον πάπυρο και πολλά άλλα πράγματα¨, δήλωσε ο Μοχάμεντ Νουρ, γενικός διευθυντής του Κουκλοθέατρου του Καΐρου και συντονιστής της παράστασης.

Ο Νουρ ανέφερε πως το Κουκλοθέατρο του Καΐρου, το οποίο ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού της Αιγύπτου, χτίστηκε το 1963. ¨Είναι επίσης η γενέτειρα του αριστουργηματικού έργου για μαριονέτες El Leila El Kebira (Η Μεγάλη Νύχτα), μιας εικονικής οπερέτας μαριονετών στην Αίγυπτο, στον Αραβικό κόσμο και στη Μέση Ανατολή¨.

Σημείωσε επίσης ότι χρησιμοποίησε μια νέα τεχνική στο ¨Ταξίδι μέσω του όμορφου χρόνου¨, στην οποία η κίνηση των μαριονετών δεν περιορίζεται σε περίμετρο πλάτους 240 εκατοστών, αλλά κινείται ελεύθερα σε όλη τη σκηνή πλάτους 10 μέτρων.

Η αφήγηση μετέφερε το κοινό από μια Φαραωνική σκηνή σε μια άλλη, με ένα σκηνικό που αποτελείται από τρεις στήλες κοντά σε έναν τοίχο σε κάθε πλευρά της σκηνής ως φόντο των αρχαίων βασιλικών παρελάσεων, καθεμία από τις οποίες εισήγαγε έναν Αιγύπτιο βασιλιά και το επίτευγμα του.

Σκηνή από την παράσταση ¨Ταξίδι μέσω του όμορφου χρόνου¨

Από τα χαμόγελα στα πρόσωπα και μερικές φορές από τα γέλια, τα παιδιά και οι γονείς τους φαινόταν να απολαμβάνουν την παράσταση, αν και μόνο το 50% των 320 θέσεων του θεάτρου καταλήφθηκε σύμφωνα με τα προληπτικά μέτρα κατά του COVID-19.

¨Ήταν αστείο, ενδιαφέρον και ενημερωτικό. Μου άρεσε το κομμάτι όταν η Σφίγγα μιλούσε στα δύο παιδιά¨, δήλωσε η 11χρονη κοπέλα Mariam Ahmed κατά τη διάρκεια του διαλείμματος.

Ο πατέρας της, Ahmed Abdel-Fattah, μηχανικός, είπε ότι οι κινούμενες μαριονέτες με τα χρώματα και τα συνοδευτικά τραγούδια και τη μουσική προσελκύουν τα παιδιά και τους διαβιβάζουν χρήσιμες πληροφορίες με έναν αστείο και διασκεδαστικό τρόπο.

¨Δεν είναι η πρώτη μας φορά που ήρθαμε εδώ με την οικογένεια. Το κουκλοθέατρο είναι πραγματικά σε θέση να διδάξει στα παιδιά τον αιγυπτιακό πολιτισμό, την κληρονομιά και την ιστορία. Είναι πραγματικά κάτι το επιτυχημένο¨, πρόσθεσε ο Αιγύπτιος πατέρας.

Όσον αφορά τον μαριονετίστα Mohamed Shabrawy, 40 ετών, είπε ότι εργάζεται για το Κουκλοθέατρο του Καΐρου εδώ και 15 χρόνια, σημειώνοντας ότι οι μαριονέτες είναι ο πιο δύσκολος τύπος κουκλοθέατρου και ότι η παρουσίαση ενός φαραωνικού σόου το κάνει ακόμα πιο δύσκολο.

¨Μετά το πρώτο λεπτό της παράστασης, τα παιδιά και ακόμη και οι ενήλικες ξεχνούν τις χορδές και ζουν με τις μαριονέτες σαν να ήταν ζωντανές¨, δήλωσε ο μαριονετίστας.

Το Κουκλοθέατρο του Καΐρου συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ και παρουσίασε παραστάσεις σε πολλά μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων αραβικών κρατών, της Ρουμανίας, του Καναδά, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Αυστρίας, του Βιετνάμ, του Πακιστάν, του Μεξικού, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας.

Βρίσκεται κοντά στην πολυσύχναστη αγορά Άταμπα στο κέντρο του Καΐρου, ενώ το θέατρο διαθέτει τα δικά του εργαστήρια για την κατασκευή μαριονετών από το Α έως το Ω.

Στο τμήμα ξυλουργικής, ο κατασκευαστής μαριονετών Khaled Eissa είπε ότι δεν χρησιμοποιούν τακτικά εργαλεία για την κατασκευή μαριονετών, αλλά χρησιμοποιούν ειδικά μικροκαμωμένα για να σχηματίσουν τις μικρές λεπτομέρειες των μαριονετών με ακρίβεια.

¨Αυτό το επάγγελμα χρειάζεται μεγάλη τέχνη και υπομονή και θεωρώ αυτό το κουκλοθέατρο τόσο πολύτιμο όσο ένα μουσείο¨, δήλωσε ο 52χρονος κατασκευαστής, σημειώνοντας ότι έφτιαξε περισσότερες από 40 μαριονέτες για το ¨Ταξίδι μέσω του όμορφου χρόνου¨.

 

Πηγές : www.globaltimes.cn, 12/6/2021 – www.china.org.cn, 12/6/2021 – Αρχείο Ν.Νικηταρίδη

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΑΚΗ

ΚΑΙ ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ

 

Σύμφωνα με το όραμά της για το 2030, η Αίγυπτος σχεδιάζει να αυξήσει την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές σε 20% έως το 2022 και έως 42% έως το 2035, με την αιολική ενέργεια να παρέχει το 14%, η υδροηλεκτρική ενέργεια το 2%, τα φωτοβολταϊκά (PV) το 22% και η ηλιακή ενέργεια (CSP) το 3% έως το 2035.

Η Αίγυπτος έχει προχωρήσει από την 26η θέση, το 2020, στην 20η θέση ανάμεσα στις 40 κορυφαίες αγορές του κόσμου στο Δείκτη Ελκυστικότητας της Ανανεώσιμης Ενέργειας (RECAI) για το 2021, ο οποίος κυκλοφόρησε πρόσφατα, δείκτης που εκδόθηκε από το Ernst & Young Global Limited (EY) με έδρα το Λονδίνο, ένα πολυεθνικό δίκτυο επαγγελματικών υπηρεσιών. Ας σημειωθεί πως η Ελλάδα κατέλαβε την 26η θέση.

Οι ΗΠΑ και η Κίνα διατήρησαν την κορυφαία θέση τους στην κατάταξή, καθώς η Ανατολική Ασία εμφανίζεται ως ένας υψηλός δυνητικός επενδυτικός προορισμός για τις επιχειρήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σύμφωνα με τον ίδιο δείκτη.

Ο ιδιωτικός τομέας αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επίτευξη του μεγαλύτερου μέρους αυτής της ικανότητας.

Η Αίγυπτος βρίσκεται ήδη σε θέση που επιτρέπει στη χώρα να ηγηθεί της μετάβασης σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, δήλωσε πριν λίγο καιρό ο ειδικός προεδρικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για το κλίμα John Kerry μετά από συνομιλίες που είχε με τον υπουργό Εξωτερικών της Αιγύπτου Sameh Shoukry στην έδρα του υπουργείου Εξωτερικών. Πρόσθεσε δε, ότι η χώρα έχει πιθανότητες να γίνει ηγέτης στις ηλιακές και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παγκοσμίως !

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΤΩΝΗΣ ΣΑΟΥΛΗΣ

Ο Αιγυπτιώτης Αντιπρόεδρος του Σ.Ε.Β.

 

Γιος του Γεωργίου Σαούλη από τα Γριζάτα της Κεφαλλονιάς και της Ιωάννας Δρακοπούλου από τα Δρακοπουλάτα του ίδιου νησιού, ο Αντώνης Σαούλης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1920, όπου και αποφοίτησε το 1938 από το Γαλλικό Λύκειο της πόλης λαμβάνοντας το baccalaureat του πρώτος μεταξύ όλων των υποψηφίων της Αιγύπτου. Ακολούθως, πήγε στην Αθήνα και φοίτησε στην Ανώτατη Σχολή Χημικών Μηχανικών του Πολυτεχνείου, παίρνοντας το πτυχίο του το 1943 παρά το γεγονός ότι βρέθηκε αποκλεισμένος λόγω του πολέμου και άνευ πόρων αναγκάστηκε να εργαστεί σκληρά για την επιβίωση του. Παράλληλα, την περίοδο αυτή (1941-1943) ενεπλάκη με την εθνική αντίσταση ως στέλεχος της ¨Ιερής Ταξιαρχίας¨ και του ¨Ομήρου¨, αναγκαζόμενος τελικά αφού τον καταδίωκαν οι Γερμανοί το Νοέμβριο του 1943 να δραπετεύσει προς την Τουρκία. Αφιχθείς στην Αίγυπτο κατετάγη στην Αεροπορία και τον Απρίλιο του 1944 αναχώρησε με την 13^η Μοίρα Ελαφρού Βομβαρδισμού στην Ιταλία, όπου παρέμεινε μέχρι την απελευθέρωση. Την περίοδο 1946-1960 διεύθυνε στην Αλεξάνδρεια το εργοστάσιο της μεγάλης βιομηχανίας κεραμικών προϊόντων ¨Δ. Κανελλάτου¨. Ως αναγνώριση του έργου του, οι Αιγυπτιακές Αρχές το περιέλαβαν – ως μόνο ξένο – μεταξύ των Επιστημόνων του Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνών του Καΐρου, ενώ έγινε μέλος της Αιγυπτιακής Επιτροπής Τυποποίησης και Σύμβουλος στο Αιγυπτιακό Υπουργείο Βιομηχανίας. Αργότερα, κατά την εθνικοποίηση του έγινε πρόταση από την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση να αναλάβει τη Γενική Διεύθυνση όλων των βαρέων κεραμικών βιομηχανιών. Εν τω μεταξύ, και ενώ η κατάσταση στην Αίγυπτο άλλαζε άρδην, το καλοκαίρι του 1958 πήγε στην Ελλάδα και προέβη στην ανέγερση εγκαταστάσεων πλησίον της Ελευσίνας της Βιομηχανίας ¨Κερέμ¨, ένα είδος προγεφυρώματος στην Ελλάδα της αλεξανδρινής βιομηχανίας ¨Κανελλάτου¨. Στα τέλη του 1958 ως το Μάιο του 1959 στάλθηκε κατόπιν επιλογής από το Ελληνικό Υπουργείο Συντονισμού στην Ολλανδία. Εκεί, στο Πολυτεχνείο του Delft γίνονταν διεθνούς επιπέδου συζητήσεις επί οργανώσεως βιομηχανιών, όπου και διακρίθηκε μεταξύ όλων των συμμετεχόντων. Λίγο μετά, στα 1960 – οπότε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα – άρχισε με κεφάλαια Αιγυπτιωτών η ανέγερση των εγκαταστάσεως της Βιομηχανίας Αμιαντοτσιμέντου ¨Ελλενίτ¨ στη Χαλκίδα. Αυτή η βιομηχανία ήταν αποτέλεσμα υποδείξεων και σκέψεων του Σαούλη, ο οποίος πίστευε ότι το αμιαντοτσιμέντο, άγνωστο ακόμα στην Ελλάδα, θα είχε σημαντική εξέλιξη στη χώρα μας. Το αποτέλεσμα ήταν η ¨Ελλενίτ¨ να εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες ελληνικές βιομηχανίες από απόψεως αποδόσεως και να θεωρείται διεθνώς μία από τις πρώτες στο είδος της. Το δε 1968, άρχισε να λειτουργεί μια δεύτερη βιομηχανική μονάδα στη Θεσσαλονίκη. Επικεφαλής της ¨Ελλενίτ¨ παρέμεινε ως την πώληση της στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, ενώ από το 1970 ήταν μέλος του γενικού συμβουλίου του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών, διατελώντας και Αντιπρόεδρος του (1978-1988). Αντιπρόεδρος επίσης χρημάτισε και στον Πανελλήνιο Σύλλογο Εισαγωγέων (1975-1989), ενώ ήταν μέλος σε αρκετά Δ.Σ. σημαντικών βιομηχανικών οργανισμών. Παντρεμένος με την Αγγελική Γεωργέλου, με την οποία απέκτησε μία κόρη, έφυγε από τη ζωή στις 3/1/2005.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΕΣ ΑΧΙΛΛΟΠΟΥΛΟΙ

ΚΑΙ Η ¨ΑΧΙΛΛΟΠΟΥΛΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ ΤΣΑΓΚΑΡΑΔΑΣ¨

 

Ευάγγελος Αχιλλόπουλος

Ο Ευάγγελος Αχιλλόπουλος γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα το 1833 και σπούδασε στη Ζαγορά. Το 1855 μετανάστευσε στην Αίγυπτο όπου εργάστηκε στον εμπορικό Οίκο Κασσαβέτη & Σία. Το 1862 εγκαθίσταται στο Κάιρο και επιδίδεται στο εμπόριο εισαγωγής υφασμάτων, αναλαμβάνοντας τη γενική προμήθεια υφασμάτων στο Δημόσιο, ενώ αναγνωρίζεται ως ειδικός παραγγελιοδόχος του Υπουργείου Στρατιωτικών και Ναυτικών ως το 1879. Συνεργάτη στις επιχειρήσεις είχε τον αδελφό του Σοφοκλή και αργότερα εξελίχθησαν σε τραπεζίτες και μεγαλογαιοκτήμονες. Το 1870 παντρεύτηκε την Πηνελόπη Στεφανίδου από τη Ζαγορά, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τον Κωνσταντίνο και τον Νικόλαο, και δύο κόρες, τη Μαρία Ρουβιέ και την Ελένη κόμισσα δ΄ Ορνάνο. Η περιουσία του Ευ. Αχιλλόπουλου ανήλθε στο 1.000.000 λίρες, από τα οποία τα 2/3 κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος και τα υπόλοιπα τα άλλα 3 παιδιά του. Το 1883 προσέφερε 10.000 λίρες για να ιδρυθεί το Αχιλλοπούλειο Παρθεναγωγείο Καΐρου, ενώ παράλληλα παραχώρησε ένα διώροφο γωνιακό κτίριο στο Μούσκι για την εγκατάσταση του. Επίσης, κληροδότησε 8.000 λίρες στην Κοινότητα Καΐρου για τη συντήρηση κλινών στο Ελληνικό Νοσοκομείο για απόρους ασθενείς. Ευεργέτης και στον πόλεμο του 1897, δώρισε επίσης ένα μεγάλο ποσό για να ιδρυθεί Εμπορική Σχολή στην Τσαγκαράδα και με κληροδότημα του (1.700 λίρες μετρητά και 8.000 σε ελληνικά χρεόγραφα) μερίμνησε και για τη μετά το θάνατο του (1900) λειτουργία της. Κληροδότησε επίσης 2.000 λίρες υπέρ του Ταμείου των Ελεών Καΐρου και 1.000 λίρες στη Μουσουλμανική Αγαθοεργό Αδελφότητα Καΐρου. Στο Βόλο, με τη χορηγία των  Κωνσταντίνου και Νικολάου Αχιλλόπουλου, στη μνήμη του πατέρα τους, κτίστηκε το Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο, κεντρικό νοσηλευτικό ίδρυμα της Μαγνησίας ως τις μέρες μας, διαθέτοντας 5.000 γαλλικά φράγκα. Το Νοσοκομείο θεμελιώθηκε το 1903 και αποπερατώθηκε το 1906, ενώ ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κτίρια στην Ελλάδα και το δεύτερο σε μέγεθος νοσοκομειακό ίδρυμα, μετά το Ευαγγελισμό των Αθηνών.

Σοφοκλής Αχιλλόπουλος

Με κληροδότημα του αδελφού του Σοφοκλή Αχιλλόπουλου (1854-1924) κτίστηκε εκκλησάκι στη γενέτειρα του. Επίσης, με τη διαθήκη του άφησε 25.000 λίρες για τη λειτουργία της Αχιλλοπουλείου Σχολής Τσαγκαράδας, 15.000 λίρες για να δημιουργηθεί Παρθεναγωγείο και 1.000 λίρες στην ενορία της Αγίας Παρασκευής για αρδευτικούς σκοπούς. 400 λίρες άφησε ακόμη στο Διοικητήριο Αλεξανδρείας.

          Η Αχιλλοπούλειος Σχολή Τσαγκαράδας, ένα λιθόκτιστο, διώροφο κτίριο που συνδυάζει στοιχεία λαϊκής και νεοκλασικής αρχιτεκτονικής στην κάτοψη και τις όψεις, κτίστηκε το 1864 και λειτούργησε αρχικά ως ιδιωτική αστική σχολή αρρένων με έναν ή δύο δημοδιδασκάλους και δύο ελληνοδιδασκάλους, ενώ το 1905 μετατράπηκε σε εμπορική, από τις πρώτες τους είδους της στην Ελλάδα, στην οποία και φοιτούσαν παιδιά απ΄ όλη τη χώρα. Με τα γενναία κληροδοτήματα των Αχιλλόπουλων λειτούργησε αδιάλειπτα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των πολέμων, ως το 1955 οπότε ισχυροί σεισμοί έπληξαν τη στατικότητα του κτιρίου και έτσι οι λειτουργίες της μεταφέρθηκαν στη γειτονική ¨Νανοπούλειο Σχολή¨, ένα αιγυπτιώτικο κι αυτή ευεργέτημα. Το 1983 χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, το 2001 αναστηλώθηκε και σήμερα ανήκει στο Δήμο, αποτελώντας έδρα του πολιτιστικού του οργανισμού. Το 2008 στον πρώτο όροφο της δημιουργήθηκε ψηφιακό λαογραφικό μουσείο, ενώ στους χώρους της λειτουργεί επίσης μουσείο μινιατούρας, καθώς και η δημοτική βιβλιοθήκη.

Αχιλλοπούλειος Σχολή Τσαγκαράδας

          Προς τιμήν των μεγάλων ευεργετών λειτουργεί σήμερα κοντά της το Αχιλλοπούλειο Γυμνάσιο-Λύκειο Τσαγκαράδας.

          Μεταφερόμενοι στο Μάιο του 1914 διαβάζουμε στην ελληνική εφημερίδα ¨Αίγυπτος¨ του Ζαζαγίκ ανταπόκριση με τίτλο ¨Αθλητικοί-Σκοπευτικοί Αγώνες¨ :

          ¨Τη πρωτοβουλία του σχολάρχου κ. Νικ. Δημητριάδου διωργανώθησαν ενταύθα την παρελθούσαν Κυριακήν εν τη Αχιλλοπουλίω Εμπορική Σχολή σκοπευτικοί και αθλητικοί αγώνες υπέρ των προσφύγων της Ηπείρου υπό των μαθητών. Προσήλθον πάντες οι μαθηταί και προσέφερον τον οβολόν των, ως και πολλοί των κατοίκων. Την ελλανόδικον επιτροπείαν απετέλουν οι κ.κ. Ν. Δημητριάδης σχολάρχης, Σ. Διαμαντόπουλος ελληνοδιδάσκαλος, Κ. Κόντιας και Ν. Κορωνάκης δημοδιδάσκαλοι, και Ε. Ευαγγελίδης εκ των εντοπίων. Επί της εισόδου προς είσπραξιν των εράνων ήσαν αι δεσποινίδες Κατίνα Αντωνιάδου και Ευαγγελία Σπινού, και η κυρία Άρτεμις Σχίζα, άπασαι δημοδιδασκάλισσαι των παρθεναγωγείων Ρηγείου, Καρταλείου και Φοινικοπουλείου. Το συλλεγέν ποσόν εκ δραχ. 114,50 απεστάλη δι΄ επιταγής τη εριτίμω κομήσση κυρία Λουΐζη Ριανκούρ¨.

 

Πηγές : Ν. Νικηταρίδης ¨Η Αίγυπτος, η Ελλάδα και η Αιγυπτιώτικη Προσφορά¨, Αθήνα 2007, σ.45 – Ν. Νικηταρίδης ¨Αιγυπτιώτικα Σύμμικτα¨, Κάιρο 2013, σ. 333 – www.tsagarada.gr – www. odysseus.culture.gr – ¨Αίγυπτος¨, Ζαγαζίκ 31/5/1914 – ¨Η Τσαγκαράδα και η Εμπορική Σχολή της¨, Αθήνα 1921, σ.σ. 3,73

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ¨ΣΤΕΓΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ¨

ΥΛΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

 

H νέα πόλη Sheikh Zayed, 50 τ.χλμ, του κυβερνείου της Γκίζας, 

μέρος της αστικής περιοχής του Μεγάλου Καΐρου

Στις αρχές Ιουνίου παρουσιάστηκε μια έκθεση για μια προεδρική πρωτοβουλία με στόχο την κατασκευή 500.000 οικιστικών μονάδων στις πρωτεύουσες των κυβερνείων για πολίτες των οποίων το εισόδημα είναι υψηλότερο από το μέγιστο, καθιστώντας τις επιλέξιμες για κοινωνική στέγαση.

Το μέγεθος κάθε μονάδας είναι 110 τετραγωνικά μέτρα και αποτελείται από τρία δωμάτια, ενιαίο χώρο καθιστικού και τραπεζαρίας, κουζίνα και μπάνιο.

Το Νοέμβριο, η κράτηση ορισμένων μονάδων κοινωνικής στέγασης άνοιξε για μια εβδομάδα. Ο αριθμός των προσφερόμενων μονάδων ήταν 125.000 σε 14 νέες πόλεις.

Οι πολίτες που επιθυμούν να λάβουν μονάδες πρέπει πρώτα να αγοράσουν έντυπα αίτησης από οποιοδήποτε κοντινό ταχυδρομείο. Στη συνέχεια, πληρώνουν μια προκαταβολή αξίας 125.000 λιρών. Οι μονάδες θα παραδοθούν εντός 36 μηνών, ενώ έχουν ήδη ολοκληρωθεί.

Ο υπουργός στέγασης δήλωσε ότι το κράτος επιδοτεί κάθε μονάδα με ποσό που κυμαίνεται μεταξύ 210.000 και 280.000 λιρών για πολίτες χαμηλού εισοδήματος και 190.000 - 250.000 λιρών για εκείνους με μεσαίο εισόδημα. Μεταξύ άλλων, το επιδοτούμενο ποσό συνίσταται στο κόστος εισαγωγής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και στην τιμή της γης.

Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι διέταξε παράλληλα τη δημιουργία 500 οικιστικών μονάδων σε μεγάλες πόλεις και πρωτεύουσες των κυβερνείων, στο πλαίσιο του εθνικού έργου που ονομάστηκε ¨Κατοικία για όλους τους Αιγύπτιους¨.

Μέχρι στιγμής, όπως δήλωσε ο υπουργός Στέγασης Assem Al-Gazzar, έχουν δημιουργηθεί 414.000 οικιστικές μονάδες για νέους με χαμηλό εισόδημα με συνολικό κόστος 51 δισεκατομμύρια λίρες (3,15 δισεκατομμύρια δολάρια).

Επίσης, στο έργο στέγασης μεσαίου εισοδήματος ¨Dar Misr¨, 41.424 μονάδες έχουν δημιουργηθεί Με 13 δισεκατομμύρια λίρες (803,4 εκατομμύρια δολάρια) και 15.480 δημιουργούνται με κόστος 4,6 δισεκατομμυρίων λίρες (284,3 εκατομμύρια δολάρια). Στο έργο ¨Sakan Misr¨ και για κατοικίες μεσαίου εισοδήματος, έχουν δημιουργηθεί 2.232 μονάδες και 67.696 κατασκευάζονται, με συνολικό κόστος 20,97 δισεκατομμύρια λίρες (1,3 δισεκατομμύρια δολάρια).

Όσον αφορά το έργο πολυτελών κατοικιών ¨Janna¨, έχουν δημιουργηθεί 4.032 οικιστικά έργα και 36.248 άλλα κατασκευάζονται, με κόστος 1,6 δισεκατομμύρια λίρες (98,9 εκατομμύρια δολάρια) και 14,5 δισεκατομμύρια λίρες (896 εκατομμύρια δολάρια) αντίστοιχα.

 

Τέλος, έχουν παρασχεθεί 328.000 οικόπεδα σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις κοινωνίας μεταξύ του 2014 και του 2020.

Ας σημειωθεί πως το Υπουργείο Στέγασης ήταν πρόθυμο να δημιουργήσει συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, το κράτος έχει συνάψει συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρείες σε 17 έργα που ιδρύθηκαν σε πάνω από 19.250 φεντάνια (19.978 στρέμματα), με κόστος 500 δισεκατομμύρια λίρες (30,9 δισεκατομμύρια δολάρια) στις νέες πόλεις New Cairo, 6th of October, Sheikh Zayed, Extension of Sheikh Zayed και Hadayek October.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ