ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ

ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΑΙΓΥΠΤΙΑ

 

Όταν ήταν δεκατεσσάρων ετών, η Fatma Said πήρε το πρώτο της μάθημα τραγουδιού με τη σοπράνο Neveen Allouba, ξεκινώντας ένα μουσικό ταξίδι που θα την πήγαινε από το σπίτι της στο Κάιρο, μια πόλη με περιορισμένη σκηνή όπερας, στο ιερό παλκοσένικο της Σκάλας του Μιλάνο, ενώ θα επιλεγόταν ως μία από τους καλλιτέχνες του BBC Radio 3 New Generation το 2016. Το 2019 έγινε η αποκλειστική καλλιτέχνης της Warner Recording και το ντεμπούτο της στο στούντιο πραγματοποιήθηκε με το άλμπουμ ¨El Nour¨ που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2020.

Αφού έλαβε το πτυχίο της από τη Μουσική Σχολή Hanns Eisler στο Βερολίνο το 2013, η Fatma πήρε υποτροφία για σπουδές στην Accademia del Teatro alla Scala στο Μιλάνο και έγινε η πρώτη Αιγύπτια σοπράνο που εμφανίστηκε σε αυτή την εμβληματική σκηνή. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της στην ακαδημία, τραγούδησε το ρόλο της Pamina σε μια νέα παραγωγή του Μότσαρτ ¨Die Zauberflöte¨, που έγινε γνωστή από τους κριτικούς, σε σκηνοθεσία Peter Stein και διεύθυνση Ádám Fischer. Η παραγωγή μεταδόθηκε από το ARTE και έκτοτε κυκλοφόρησε σε DVD. Χαιρετίστηκε από τους κριτικούς ως μια από τις πιο υποσχόμενες νεαρές τραγουδίστριες στον κόσμο, με την επιδραστική ¨Frankfurter Allgemeine Zeitung¨ να λέει γι΄ αυτήν : ¨Η άψογη, λαμπερή Fatma ως Pamina είναι μια αποκάλυψη¨.

Η Fatma εκπροσώπησε την Αίγυπτο την Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 2014, το 2018 στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη και το 2017 στο Ναό του Λούξορ, ενώ τραγούδησε για το δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση και την αξιοπρέπεια μέσω της μουσικής. Το 2016 έλαβε τιμητικό βραβείο από το Εθνικό Συμβούλιο Γυναικών της Αιγύπτου. Αργότερα την ίδια χρονιά έγινε η πρώτη Αιγύπτια τραγουδίστρια όπερας που της απονεμήθηκε το κρατικό Βραβείο Δημιουργικότητας, μία από τις υψηλότερες διακρίσεις της Αιγύπτου, για το εξαιρετικό καλλιτεχνικό της επίτευγμα σε διεθνές επίπεδο.

Η Fatma μοιράστηκε τη σκηνή με διάσημους μουσικούς όπως οι Leo Nucci, Rolando Villazón, Juan Diego Flórez, Michael Schade και José Cura και έκανε ρεσιτάλ με την κλαρινίστα Sabine Meyer και πιανίστες όπως οι Malcom Martineau, Roger Vignoles, Julius Drake, David Fray και Joseph Middleton, δηλώνοντας πως : ¨Αισθάνομαι τόσο τυχερή που συνεργάζομαι με όλα τα είδη μουσικών από όλο τον κόσμο και ερμηνεύω μουσική από τόσους πολλούς συνθέτες. Αυτό που μας συνδέει είναι η μουσική. Είναι ένα κοινό στοιχείο και μου αρέσει που ακούγοντας ζωντανή μουσική, δημιουργούμε κατά κάποιον τρόπο μια στιγμή γαλήνης μαζί¨.

Οι πρόσφατες δράσεις της περιλαμβάνουν το τραγούδι του ρόλου της Pamina (Die Zauberflöte) για να ανοίξει τη νέα Όπερα Shangyin στη Σαγκάη με το Teatro alla Scala. Άλλες παραστάσεις περιελάμβαναν το ντεμπούτο της στο Royal Albert Hall τραγουδώντας το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ κατά τη διάρκεια του BBC Proms, μια περιοδεία στη Γαλλία με τον Louis Langrée και την l΄ Orchestre des Champs Elysées να τραγουδούν το ¨Shéhérazade¨ του Ravel, Ρέκβιεμ του Fauré στο Concertgebouw στο Άμστερνταμ με τον Yu Long, 4η Συμφωνία του Μάλερ στο Teatro Lirico di Cagliari με τον Massimo Zanetti, ρεσιτάλ στο Μουσικό Φεστιβάλ της Δρέσδης, το Schubertiade στο Hohenems με τον David Fray, στο Manial Palace στο Φεστιβάλ στο Κάιρο, Wigmore Hall στο Λονδίνο, κ.ά. Πρόσφατα ηχογράφησε την 8η Συμφωνία του Μάλερ με τον Ádám Fischer και την Tonhalle Düsseldorf, καθώς και την 3η Συμφωνία του Nielsen με τον Fabio Luisi και την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας.

Τα τελευταία χρόνια έχει συμμετάσχει σε συναυλίες, ρεσιτάλ και φεστιβάλ σε πολλές μεγάλες αίθουσες συναυλιών και όπερες σε όλο τον κόσμο, όπως, μεταξύ άλλων, το Teatro San Carlo στη Νάπολη, το Hamburg Staatsoper, το Royal Opera House στο Muscat, το Wexford Opera στην Ιρλανδία, το Gewandhaus στη Λειψία, τη Φιλαρμονία στην Κολωνία, το Konzerthaus στο Βερολίνο, το Mozarteum στο Σάλτσμπουργκ, το Konzerthaus της Βιέννης, το Tonhalle Düsseldorf, το Birmingham Symphony Hall, το Pembroke Music Festival, το Schubertiade Festival of Valdegovia, το φεστιβάλ Lockenanus στη Βόννη, το Φεστιβάλ Μπετόβεν στη Βόννη, το Μουσικό Φεστιβάλ του Μπαντ Κίσινγκεν και το Φεστιβάλ Μουσικής Ντινάρ.

Η Fatma είναι παθιασμένη με τη δύναμη της ζωντανής μουσικής να προσεγγίζει το κοινό και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει : ¨Η ομορφιά μιας ζωντανής συναυλίας για μένα είναι το γεγονός ότι αυτό που ακούς δεν θα επαναληφθεί ποτέ. Ως ερμηνευτής, πίσω από τα χρόνια πρακτικής και τεχνικής που έχω μάθει, πρέπει να αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο, να νιώσω τη στιγμή και να εμπιστευτώ το δημιουργικό μου ένστικτο. Τότε έχω την ευκαιρία να αφήσω την ομορφιά στην καρδιά του ακροατή για πάντα. Ο χρόνος, η ωριμότητα και οι εμπειρίες κάνουν μεγάλη διαφορά όταν ακούμε μουσική. Κάθε άτομο στο κοινό έχει μια διαφορετική ιστορία, και το καθένα θα σχετίζεται και θα συνδέεται με διαφορετικό τρόπο. Το βρίσκω τόσο δυνατό¨.

Οι ρόλοι της όπερας επί σκηνής περιλαμβάνουν Nannetta (Falstaff), Clorinda (La Cenerentola), La Pastourelle (L΄enfant et les sortilèges), Berta (Il Barbiere di Siviglia , 1ος Οικολόγος (σύγχρονη όπερα CO2), Feanichton (Bataclan) ρόλος του L΄ Amour (Orphée et Eurydice) στο Teatro alla Scala τη σεζόν 2017/2018, μια παραγωγή Shechter/Fulljames που έχει κυκλοφορήσει και σε DVD, κ.ά. Τραγούδησε δε πρόσφατα τον ρόλο της Genovieffa (Suor Angelica) με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστώνης και τον Άντρις Νέλσονς σε μια συναυλία και τον κύριο ρόλο Θαρσή στη νέα παραγωγή του Thamos του Μότσαρτ υπό τη διεύθυνση του Alondra de la Parra και σε σκηνοθεσία του La Fura dels Baus κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ της Εβδομάδας Μότσαρτ 2019.

Το 2020/2021 οι παραστάσεις της Fatma περιλάμβαναν μια συναυλία στούντιο με τους Bayrischer Rundfunk στο Μόναχο, ρεσιτάλ στο Λούβρο του Άμπου Ντάμπι, στο Wigmore Hall, στο Leeds Lieder και στο Palau στη Βαρκελώνη. Ήταν επίσης μέρος του ετήσιου Concert de Paris και εμφανίστηκε με την Εθνική Ορχήστρα της Γαλλίας στο Παρίσι. Οι επερχόμενες εμφανίσεις της περιλαμβάνουν ρεσιτάλ στο Φεστιβάλ Μουσικής του Σλέσβιχ-Χολστάιν, στο Διεθνές Φεστιβάλ του Εδιμβούργου και στο Schubertiade.

Η Fatma φοίτησε στην Όπερα του Βερολίνου και σπούδαζε κατά τη διάρκεια του Bachelor και του Master με την καθηγήτρια Renate Faltin, η οποία παραμένει ακόμη δασκάλα της φωνητικής. Διακεκριμένοι καθηγητές και προπονητές, όπως οι Julia Varady, Claar Ter Horst, Anita Keller, Wolfram Rieger και Tom Krause έχουν επηρεάσει έντονα τη μουσική της εξέλιξη και τη βοήθησαν να τιμήσει τη μουσική της ερμηνεία. Όπως δηλώνει : ¨Είχα πάντα καταπληκτικούς δασκάλους και παρακολουθούσα απίστευτα masterclasses. Έχω μάθει τόσα πολλά από φανταστικούς μουσικούς. Είμαι ευγνώμων για την εμπειρία μου, έχοντας γνωρίσει τους κατάλληλους ανθρώπους σε ορισμένες στιγμές της ζωής μου, που έχουν διαμορφώσει τον τραγουδιστή, τον μουσικό, τον καλλιτέχνη που έχω γίνει. Μου δίδαξαν όχι μόνο τεχνική, αλλά με ενθάρρυναν να αφιερώσω την τεράστια δουλειά που χρειάζεται για να γίνω τραγουδίστρια όπερας.

Η Fatma κέρδισε αρκετούς σημαντικούς διαγωνισμούς τραγουδιού, όπως τον 8ο Διεθνή Διαγωνισμό Τραγουδιού Veronica Dunne (Δουβλίνο, 2016), τον 7ο Διεθνή Διαγωνισμό Όπερας Leyla Gencer (Κωνσταντινούπολη, 2012), το 2ο βραβείο στον 16ο Διεθνή Διαγωνισμό Robert Schumann Lied (Zwickau, 2012) και Grand Prix στον 1ο Διεθνή Διαγωνισμό Όπερας Giulio Perotti (Γερμανία, 2011). Πρόσφατα έλαβε δύο Βραβεία BBC Music Magazine στις κατηγορίες ¨Newcomer¨ και ¨Vocal¨, καθώς και το Opus Klassik 2021 ως ¨Young Artist of the Year (Vocal)¨ για το ντεμπούτο άλμπουμ της ¨El Nour¨. Η Fatma είναι επίσης πρέσβειρα της Opera for Peace και υποστηρίζεται από την ακαδημία stART της Bayer Kultur.

 

Πηγή : www.fatmasaid.com (12/2/2022)

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΕΝΑΣ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΕΣΠΡΕΣΣΟ

ΣΤΟΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ

Ο Ευάγγελος Σαραβάνος καταγόταν από την Κάρυστο, είχε ζήσει όμως για πολλά χρόνια στη Βραζιλία, όπου και έγινε πραγματική αυθεντία του καφέ, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που η βραζιλιάνικη κυβέρνηση του ανέθεσε τη διάδοση του βραζιλιάνικου καφέ στη Μέση Ανατολή.

Έτσι, τα βήματα του τον οδήγησαν στην Αίγυπτο όπου άνοιξε δύο καφέ, το ένα στο Κάιρο και το άλλο στην Αλεξάνδρεια, με την ονομασία ¨Brazilian¨. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ασχολήθηκε με την επιτυχημένη λειτουργία αυτών των καταστημάτων, ώσπου τελικά αποφάσισε ότι ήταν καιρός να επιστρέψει στην πατρίδα του. Έτσι, πούλησε τα πάντα και στις αρχές του 20^ου αιώνα εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Κάποια στιγμή το Αλεξάνδρινό ¨Brazilian¨ πέρασε στα χέρια του Δ. Καλογλόπουλου και το Καϊρινό στους Κ. Αρχιμανδρίτη και Χρ. Παπαστεφάνου.

          Όταν ο Σαραβάνος ήρθε στην Ελλάδα δημιούργησε δύο καταστήματα μαζί με τον συμπατριώτη του Λουμίδη. Το ένα ήταν το ¨Πατάρι¨ και το άλλο το ¨Brazil¨ στη στοά Καλλιγά. Στα 1934 λύνεται η συνεργασία τους και ο δαιμόνιος Αιγυπτιώτης συστήνει την ¨Ε. Σαραβάνος ΕΠΕ¨, ιδρύοντας το πρώτο καφέ ¨Brazilian¨ στο Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού επί της οδού Βουκουρεστίου. Μάλιστα, το 1944 κατέθεσε και το εμπορικό του σήμα : Ο γεωγραφικός χάρτης της Ν. Αμερικής με τη Βραζιλία επί μιας κούπας καφέ και έναν κλώνο με φύλλα ανερχόμενο πλαγίως να καλύπτεται από πάνω με 15 αστερίσκους και με την επιγραφή ¨Brazilian Coffee Stores¨.

          Κυρίως Αιγυπτιώτες οι υπάλληλοι, όπως ο Μιχάλης Γεωργιάδης, με πείρα στη συνεπή εξυπηρέτηση του πελάτη, σέρβιραν σε ορθίους για πρώτη φορά στην Ελλάδα εσπρέσσο – ενός μυστικού μείγματος –  καφέ φίλτρου και κρουασάν, ενώ φημιζόταν για τη βρετανική πουτίγκα και τη λεμονόπιτα. Κι έτσι, εκτός από τους αλλοδαπούς της ¨Μεγάλης Βρετανίας¨, το ¨Brazilian¨ έγινε καθημερινή αθηναϊκή συνήθεια με πιστούς πελάτες.

Κατά τις δεκαετίας του ΄50 και του ΄60 το ¨Brazilian¨ κερδίζει σταδιακά έδαφος από άλλα λογοτεχνικά στέκια, με το βιβλιοπωλείο ¨Πυρσός¨ στο πλάι του, και θαμώνες τους Χατζιδάκι, Ελύτη, Αργυράκη, Τσαρούχη, Σαχτούρη, Μόραλη, Εγγονόπουλο, Εμπειρίκο, Βασιλικό, Γκάτσο, Βαλαωρίτη, Σινόπουλο, κ.ά., ενώ εκεί εμπνεύστηκε ο Ταχτσής το ποίημα ¨Η Συμφωνία του Μπραζίλιαν¨ που εικονογράφησε ο Φασιανός.

Το 2002 το ¨Brazilian¨ κλείνει για να ανοίξει το 2007 σε άλλη τοποθεσία, στη Βαλαωρίτου 10, ανήκοντας πλέον στον Κυριάκο Κακριδά και κατόπιν στο γιο του Νίκο, για να διακοπεί οριστικά η λειτουργία του το 2015, χωρίς όμως να σβήσουν οι μνήμες και η φήμη του.

 

Πηγές : Ν.Νικηταρίδης ¨Η Κοινωνική Ζωή των Ελλήνων στην Αίγυπτο¨, εκδ. Αγγελάκη, Αθήνα 2019 – www.womantoc.gr  22/11/2019 – www.fosonline.gr, 2/10/2021

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΕΝΑΣ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΤΗ ΜΑΝΗ

 

          Στα τελευταία επεισόδια της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς του MEGA ¨Η Γη της Ελιάς¨ μας συστήθηκε ένας Αιγυπτιώτης ηθοποιός στο ρόλο του Θεοδόση. Ευγενική μορφή, ευθυτενή παρουσιαστικό και ουσιαστικό παίξιμο, ξεχώρισε αμέσως και αποτυπώθηκε στο υποσυνείδητο του θεατή.

Πρόκειται για τον Σταύρο Λούρα, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς της γενιάς του. Γεννήθηκε το 1951 στην Αλεξάνδρεια από Κύπρια μητέρα και Χιώτη πατέρα, τον Γιάννη Λούρη, τζόκεϊ στα νιάτα του σε Σμούχα και Σπόρτινγκ Κλαμπ και μετέπειτα προπονητή αλόγων. Το 1953 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη στην Αθήνα. Φοιτητής ακόμη, συνεργάστηκε με το ελεύθερο θέατρο της Κύπρου. Μετά την αποφοίτησή του προσελήφθη στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, του οποίου αποτελεί βασικό στέλεχος μέχρι σήμερα και με τον οποίο έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και στο Φεστιβάλ της Επιδαύρου.

Συνεργάστηκε επίσης με το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου σε τηλεοπτικά θεατρικά έργα και τηλεοπτικές σειρές, καθώς και με ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, στους οποίους εμφανίστηκε τόσο σε κωμικές σειρές, όσο και δραματικές. Ανάμεσα τους το ¨Καφενείο¨, ¨Οι Τάκκοι¨, ¨Σε φόντο κόκκινο¨, κ.ά.

Έπαιξε επίσης σε κινηματογραφικές ταινίες όπως οι ¨Δολοφονήστε το Μακάριο¨ (1975), ¨Ξυπόλυτα καμάκια¨ (1982) και ¨Ο τελευταίος γυρισμός¨ (2008), ενώ στην τηλεόραση τον έχουμε απολαύσει στις τηλεοπτικές σειρές ¨Όρκος Σιωπής¨ και ¨5 κλειδιά¨.

Ο Σταύρος Λούρας έχει δύο παιδιά, την Κατερίνα, η οποία είναι επίσης ηθοποιός, και τον Ιωάννη. Μάλιστα η κόρη του συμμετείχε το 2013 στη σειρά Μπρούσκο στον ΑΝΤ1.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

Ο Αιγυπτιώτης Ελληνισμός στην 

53η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Καΐρου

 Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος*

29 Ιανουαρίου 2022  - hephaestuswien.com

Η Ελλάδα τιμώμενη χώρα στην 53η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στο Κάιρο και δεν θα μπορούσαν βέβαια να λείψουν μερικά από τα αντιπροσωπευτικά βιβλία των εκδόσεων της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου αλλά και της Ιστορίας του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού όπως την καταγράφει χρόνια τώρα ο  Αιγυπτιώτης ιστορικός ερευνητής Νίκος Νικηταρίδης.

Το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καΐρου ευχαριστεί ιδιαιτέρως τον κ.  Νίκο Νικηταρίδη διότι δώρισε στην βιβλιοθήκη του Κέντρου μας μια πλήρη συλλογή της  εργασίας του που αποτελείται από 35 βιβλία, τα οποία θα σας παρουσιάσουμε σε κατάλληλο χρόνο.

 

Όπως αναφέρεται στο βιογραφικό του στη σελίδα της βιβλιονέτ, Ο Νίκος Νικηταρίδης είναι, μα κυρίως νιώθει Αιγυπτιώτης. Παρόλο που είναι ο μόνος από την οικογένεια του που γεννήθηκε στην Ελλάδα (1969), εν τούτοις φέρει στην ψυχή του τις μνήμες της ζωής όλων εκείνων των δικών του ανθρώπων που έζησαν στη Νειλοχώρα. Παράλληλα, ως παιδί καλλιτεχνών γονιών, με ρίζες από τη Χάλκη, τη Σύμη, την Κύπρο, την Κρήτη και την Αμοργό, που ασχολήθηκαν επί χρόνια με το ερασιτεχνικό θέατρο -και όχι μόνο- σε Αλεξάνδρεια και Σουέζ, κληρονόμησε αυτή του την κλίση στα Γράμματα. Έχει στο ενεργητικό του συλλογές ποιημάτων και διηγημάτων, επιμέλειες εκδόσεων, πάνω από 1.000 δημοσιεύματα κάθε είδους σε αιγυπτιώτικα και μη περιοδικά κι εφημερίδες σε Ελλάδα, Αίγυπτο και Αυστραλία, καθώς και αρκετές μελέτες και διαλέξεις γύρω απ΄ την ιστορία των Ελλήνων της Αιγύπτου. Έχει αποσπάσει δύο πρώτα ποιητικά βραβεία και μία τιμητική διάκριση διηγήματος στην ελληνική Νότια Αφρική, καθώς και ένα τρίτο βραβείο διηγήματος σε σχετικό πανελλαδικό διαγωνισμό. Ας σημειώσουμε πως το 1990 εκδόθηκε το βιβλίο του “Κρατέρωτας” (ιδιωτική έκδοση), το 1991 το “Πατριαρχεία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων” (εκδ. Αγγελάκη), το 1999 το “Υεμένη : Ταξιδιωτικές Σημειώσεις” (εκδ. Αγγελάκη), το 2000 το “Λογοτεχνικά Οράματα από την Καβαφική Ποίηση” (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), το 2007 το “Η Αίγυπτος, η Ελλάδα και η Αιγυπτιώτικη Προσφορά” (εκδ. Σύνδεσμος Αιγυπτιωτών Ελλήνων), σε επιμέλειά του το 2001 (ιδιωτική έκδοση) και το 2004 το “Γιώργος Ιορδανίδης : Θεατρική Διαδρομή” (εκδ. Ελλη- νική Κοινότητα Καΐρου), το 2009 το “Εισαγωγή στην Ιστορία του Ελληνικού Τεκτονισμού στην Αίγυπτο” (εκδ. Αγγελάκη), το 2011 τα “Ταξιδεύοντας στον Αραβικό Χρόνο” (ιδιωτική έκδοση), “100 Αιγυπτιώτικες Προσωπογραφίες” (εκδ. Σύνδεσμος Ελληνο-Αιγυπτιακής Φιλίας), “Σύνδεσμος Αιγυπτιωτών Ελλήνων: Ιστορικοί Σταθμοί 78 χρόνων, 1933-2011” (ιδιωτική έκδοση), το 2012 τα “Ορθόδοξοι Άγιοι της Αιγύπτου” (εκδ. Αγγελάκη) και “Τα Αιγυπτιώτικα Έντυπα στην Ελλάδα και στον Κόσμο” (εκδ. Αγγελάκη), ενώ το 2013 το “Aρχαίοι Έλληνες Αιγυπτιώτες” (εκδ. Αγγελάκη). Επίσης, το 2005 συμμετείχε στο λεύκωμα “Ένας ελληνικός αιώνας στο Κάιρο, 1904-2004” (εκδ. Ελληνική Κοινότητα Καΐρου).

 

Τα περισσότερα βιβλία του δε, διατίθενται υπέρ της Κοινωνικής Πρόνοιας του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων. Έχει διατελέσει Ειδικός Γραμματέας, Γενικός Γραμματέας και Β΄ Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων, καθώς και Ειδικός Γραμματέας του Συλλόγου Αιγυπτιωτών Ελλήνων Σουέζ & Πορτ-Τεουφίκ. Για την προσφορά του στον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό έχει τιμηθεί με τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Μάρκου, από την Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρο Β΄, όπως και από το Σύνδεσμο Αιγυπτιωτών Ελλήνων για την πολύτιμη σ΄ αυτόν προσφορά του. Ο Νίκος Νικηταρίδης είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίας Διοίκησης της Νομικής Σχολής Αθηνών, ζει μόνιμα στην Αθήνα και εργάζεται στον Ο.Τ.Ε.

 

Στις φωτογραφίες μπορείτε να δείτε τις εκδόσεις της Ελληνικής Κοινότητας Καϊρου και αρκετά από τα βιβλία του κ. Νικηταρίδη, όπως παρουσιάζονται στο περίπτερο της χώρας μας στη Διεθνή έκθεση του Καϊρου αλλά και στη σελίδα της βιβλιονέτ. Βιβλία χρήσιμα για ερευνητές της ιστορίας του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού αλλά, για Αιγυπτιώτες που θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα την ιστορία τους αλλά και για όποιον αγαπάει αυτόν τον σπόρο της Ελλάδας που άνθισε  στην εύφορη γη του Νείλου κι έχτισε μια γερή γέφυρα που ενώνει την Ελλάδα και την Αίγυπτο.

 

 

*Διευθυντής του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καΐρου

 

Η Ελλάδα τιμώμενη χώρα στην 

53η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στο Κάιρο

Greek Cultural Centre in Cairo

Η Ελλάδα τιμώμενη χώρα στην 53η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στο Κάιρο και δεν θα μπορούσαν βέβαια να λέιψουν μερικά απο τα αντιπροσωπευτικά βιβλία των εκδόσεων της Ελληνικής Κοινότητας Καϊρου αλλά και της Ιστορίας του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού όπως την καταγράφει χρόνια τώρα ο Αιγυπτιώτης ιστορικός ερευνητής Νίκος Νικηταρίδης.

Το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καϊρου ευχαριστεί ιδαιτέρως τον κ. Νίκο Νικηταρίδη διότι δώρισε στην βιβλιοθήκη του Κέντρου μας μια πλήρη συλλογή της εργασίας του που αποτελειται από 35 βιβλία, τα οποία θα σας παρουσιάσουμε σε κατάλληλο χρόνο. 

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ & ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Β΄

 

Χωρίς σχόλια – γιατί πραγματικά δεν χρειάζονται – δημοσιεύουμε την Εγκύκλιο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄ με την υπόμνηση της αμέριστης στήριξης στο Πρόσωπο και στο Έργο Του από το αιγυπτιώτικο ποίμνιο Του.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

Ἁγαπητά μου Παιδιά, Πρεσβύτεροι, Διάκονοι, Ἀναγνώστες, Μοναχοί, Μοναχές, ἀδελφοί μου και ἀδελφές μου σέ ὅλες τίς εὐλογημένες χῶρες τῆς Ἀφρικανικῆς γῆς, χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε καί πάλιν ἐρῶ χαίρετε!

Μέ αὐτήν τήν ἐπιστολή μου θέλω νά ἐπικοινωνήσωμε ὅλους σας καί νά μοιραστῶ μαζί σας ὡς ὁ Πνευματικός σας Πατέρας, στον ὁποῖον ὅλοι ἐσεῖς ἤλθατε καί προσεγγίσατε μέτή θέλησή σας διότι διά τῶν χειλέων μου, τῶν χειλέων τῶν μακαρίων προκατόχων μου Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας καί τῶν χειλέων τῶν Σεβασμιωτάτων καί Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων καί Ποιμένων σας ἀκούσατε τά λόγια τοῦ Χριστοῦ:«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶπεφορτισμένοι, κἀγὼἀναπαύσω ὑμᾶς», (Μτ. 11, 28).

Οἱ λόγοι αὐτοί, παιδιά μου και ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,σᾶς ἥλκυσαν καί ὅλοι μαζί διά τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, τῆς Εὐαγγελικῆς Διδαχῆς και τῆς θείας Εὐχαριστίας, συγκροτήσαμε σέ πολλά μέρη τό ζωοποιό καί ὑπέρ τοῦ Κόσμου πάντοτε συγκροτούμενο, θυσιαζόμενο και δαπανώμενο «ὑπέρ τῆς τοῦ Κοσμου ζωῆς και σωτηρίας»Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή τήν ἁγία μας Ἐκκλησία.Ὅλη αὐτή ἡ προσπάθεια μέχρι σήμερα οὔτε εὔκολη ἦταν ποτέ οὔτε εὔκολη εἶναι καί τῶρα,ἀλλά ὁ Κύριος ἦταν, εἶναι καί θά εἶναι πάντοτε μαζί μας ἕως τῶν ἐσχάτων καί τῆς εἰσόδου μας στή Βασιλεία τῶνΟὐρανῶν.

Ὅμως ἀγαπητά μου παιδιά δυστυχῶς, τόν τελευταῖο καιρό, παρατηρῶ και διαπιστώνω ὅτι κάποιοι ἄλλοι «ψευδοποιμένες», «λύκοιβαρεῖς… μὴφειδόμενοιτοῦποιμνίου» (Πρ. 20, 29),χωρίς καμμιά εὐλογία καί ἄδεια ἐκτοῦ Πατριάρχου σας προσέγγισαν κάποιες ἀπό τίς Πνευματικές Μάνδρες τῆς Ἀφρικῆς καί ἐνσπείρουν ζιζάνια διχασμοῦ, τά ὁποῖα πότισαν μέ κατηγορίες κατά τοῦ Πατριαρχείου μας καί μέ βρώμικα χρήματα καί τά ζιζάνια αὐτά μεγάλωσαν καί θέριεψαν καί ἀπειλοῦν νά πνίξουν τό ταπεινό Εὐαγγελικό ἔργο τοῦ Ἀποστολικοῦ μας Πατριαρχείου, τό ὁποῖο συντελεῖται μέ κόπο, θυσίες καί αἷμα ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες.

Ποιά εἶναι ὅμως ἡ αἰτία ὅλης αὐτῆς τῆς ἀκαταστασίας;

Πιστεύω πώς γνωρίζετε πολύ καλά ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὀργανώθηκε ἀπό τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί Μαθητές τοῦ Κυρίου,οἱ ὁποῖοι στή θέση τους ἐχειροτόνησαν Ἐπισκόπους καί ὀργάνωσαν τίς κατά τόπους Ἐκκλησίες καί ὅρισαν ξεκάθαρα γεωγραφικά ὅρια,τά ὁποία τά ἐπιβεβαίωσαν οἱ ἅγιες Οἰκουμενικές Σύνοδοι καί πάρα πολλές Τοπικές Σύνοδοι μέ πολλούς ἱερούς Κανόνες πού εἶναι-ἤ μᾶλλον θά ἔπρεπε νά εἶναι-σεβαστοί ἀπό ὅλες τίς Ὀρθόδοξες Τοπικές Ἐκκλησίες.

Ἡ πρώτη ὁργάνωση τοῦ Χριστανικοῦ Κόσμου ἦταν σέ Πέντε Πατριαρχεῖα, τή λεγομένη Πενταρχία:

Πατριαρχεῖο Ρώμης

Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως

Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας μὲγεωγραφικὸχῶρο καὶ δικαιοδοσία ὁλόκληρη τὴν Ἀφρικὴκαὶτὰ νησιά της.

Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας

Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων

καθώς καί τήν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Κύπρου.

Στή δυτική Χριστιανοσύνη τήν πρωτοκαθεδρία (πρώτη θέση) ἔχει τό Πατριαρχεῖο τῆς Ρώμης, ἐνῷ στήν ἀνατολικήἘκκλησία τό Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης (Νέα Ρώμη) θά ἔχει ἰσότιμη θέση καί θά ἀπολαμβάνει τήν πρωτοκαθεδρία ἀνάμεσα στά ἄλλα ἀρχαῖα Πατριαρχεῖα. Τό Σχίσμα τοῦ 1054 θά ἀποξενώσει τή Δυτική Ἐκκλησία (Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία), καί στην Ὀρθόδοξη Ἀνατολή τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο θά συνεχίσει νά ἔχει τήν πρωτοκαθεδρία καί νά ἀπολαμβάνει ἰδιαιτέρων προνομίων καίεὐθυνῶν μέσα στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἰδιαίτερη καί μοναδική αὐτή θέση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κατωχυρώνεται ἀπό τοὺς ἱερούς Κανόνες, τήν Παράδοση καί τήν Πράξη τῆς Ἐκκλησίας. Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔχοντας τόν πρῶτο λόγο, σέ συνεργασία μέ τά ὑπόλοιπα ἀρχαῖα Πατριαρχεῖα (Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας καί Ἱεροσολύμων) μεριμνοῦσε ἀνέκαθεν γιά τήν διακυβέρνηση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καί τή λύση τῶν προβλημάτων πού προέκυπταν.

Αὐτή ἦταν, λοιπόν, ἡ κατάσταση τήν παλαιά ἐποχή (Βυζαντινή καί Οθωμανική Αὐτοκρατορία). Δηλαδή ἡ ὀρθόδοξη Οἰκουμένη ἦταν χωρισμένη στά τέσσερα αὐτά Πατριαρχεῖα (καί τήν Ἐκκλησία Κύπρου) καί τά γεωγραφικά τους ὅρια ἦταν διαχωρισμένα, ξεκάθαρα καίσαφῆ. Ἀν κάποτε δημιουργοῦνταν προβλήματα αὐτά λύνονταν μέ Συνόδους πού συγκαλοῦσε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί συμμετεῖχαν οἱ τρεῖς ἄλλοι Πατριάρχες.

Στήν νεώτερη ἐποχή κάποιοι λαοί πού ἀπέκτησαν τά δικά τους Κράτη θέλησαν νά ἀποκτήσουν καί τή δική τους ἀνεξάρτητη Ἐκκλησία καί πράγματι τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἀπέκοψε ἐδάφη πού ἦταν δικά του καί δημιούργησε νέες ἀνεξάρτητες Ἐκκλησίες, πού ὀνομάστηκανΑὐτοκέφαλες. Μία ἀπό αὐτές εἶναι καί ἡ Ρωσική Ἐκκλησία (Πατριαρχεῖο Μόσχας) πού ἔγινε Αὐτοκέφαλη μόλις τό 1589, ἡ ὁποία λόγῳ τοῦ Κράτους στό ὁποῖο βρίσκονταν (Ρωσική Αὐτοκρατορία) ἀπέκτησε μεγάλη οἰκονομική δύναμη καί ἰσχύ καί αὐτό δημιούργησε πάρα πολλά προβλήμαστό πώς ἡ ἴδια ἀντιλαμβάνονταν τό ρόλο της καί τήν ἀποστολή της.

Ἔτσι θέλοντας ἡ Ρωσική Ἐκκλησία θέλοντας νά αὐξήσει τή δύναμη καί το γόητρό της μέσα στον Ὀρθόδοξο Κόσμο, χρησιμοποιώντας τήν κοσμική ἰσχύ καί-μερικές φορές- τή βία ἄρχισε νά καταπατά καί νά «ὑποδουλώνει» γειτονικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ὅπως ἔκανε καί μέ τή Μητρόπολη τοῦ Κιέβου στή χώρα τῆς Οὐκρανίας, μια Μητρόπολη πού ἀνῆκε πάντα στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.

Μέτή διάλυση τῆς ΣοβιετικῆςἝνωσης, στήν ὁποία ἀνήκαν τόσο ἡ Ρωσία ὅσο καί ἡ Οὐκρανία, τό 1991 οἱ Οὐκρανοί -πού εἶναι ἕνας διαφορετικός λαός ἀπό τούς Ρώσους- θέλησαν νά ἔχουν τή δική τους ἀνεξάρτηση (Αὐτοκέφαλη),ἀπό τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας,Ἐκκλησία πράγμα μέ το ὁποῖο ἡ Ρωσική Ἐκκλησία διαφωνοῦσε ριζικά. Μετά ἀπό πολλές περιπέτειες οἱ ἀδελφοί μας Ὀρθόδοξοι Οὐκρανοί ζήτησαν ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, πού εἶναι τό μόνο ἁρμόδιο, καί ἀπέκτησαν τό 2019 τή δική τους ἀνεξάρτητη δηλαδή Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία.

Μέ αὐτήν τήν πράξη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου συμφώνησε καί τό Πατριαρχείο μας,ἀφοῦ αὐτό εἶναι σύμφωνο μέ τούς ἱερούς κανόνες καί τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Δυστυχώς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας σὰν ἀντίποινα παραβίασε τὴν Παράδοση τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τὴν ὁποία σεβάσθηκαν ὅλοι οἱ Πατριάρχαι τῆς Ρωσσίας μέχρι σήμερα καὶἔσπευσε νὰἱδρύσει ἐδῶ, στήν εὐλογημένη Ἀφρική, δική τής Ἐκκλησία (Ἐξαρχία), σὰν μιὰ πράξη καὶπρακτικὴκαθαρὰἐμπνευσμένη ἀπὸτὴν «Ἀποικιοκρατία» καί προσπαθεῖ νά «κλέψει» ἱερεῖς καί χριστιανούς ἀπό τό Πατριαρχεῖο μας, χρησιμοποιώντας ἀνεπίτρεπτους τρόπους. Ἡ ἐνέργεια αὐτή εἶναι ἀπόλυτα ἐχθρική πρός τό Πατριαρχεῖο μας καθώς εἶναι ἀντίθετη με πολλούς ἱερούς Κανόνες πού ἀπαγορεύουν σέ μιά Ἐκκλησία νά παραβιάζει τά ὅρια τῆς ἄλλης.

Ὡς Πατριάρχης καί Πατέρας σας, παιδιά μου ἀγαπημένα, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας σᾶς καλῶ νά μείνετε πιστοί στο Πατριαρχεῖο μας, το ὁποῖο σᾶς μίλησε για τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί σᾶς ἔδωσε το ἅγιο Βάπτισμα, νά κλείσετε τά αὐτιά σας και τά μάτια σας στις ὑποσχέσεις και στά βρώμικα ἀνταλλάγματα– (σὰν «τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα»)- ἀνθρώπων πού μέχρι ἐχθές δέν γνωρίζατε κἄν τήν ὑπαρξή τους γιατί ὁ πνευματικός κίνδυνος εἶναι τεράστιος, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας λέγει: «τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;», (Μτ. 16, 26).Ἔχετε πάντοτε πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν σας τὶς ἀτέλειωτες θυσίες καὶ τὸ κόστος σὲ ἀνθρώπινο δυναμικό καὶ πόρους ποὺ περάσαμε ὅλοι μαζὶ γιὰ νὰ συγκροτήσουμε τὴν παρουσία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὴν Ἀφρικὴ καὶ νὰ δίνουμε καθημερινὰ καὶ μὲ ἔργα ἀγάπης τὴν μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου σὲ ὅλη τὴν ἀγαπημένη μας Ἤπειρο.

Μέ πόνο καί πατρική ἀγάπη

ὁ Πατέρας καί Πατριάρχης σας

+ Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β’

 

 

 

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΟ ΣΟΥΕΖ !!!

 

Υδατογραφία του σχεδίου του αγάλματος Bartoldi για το Σουέζ

(Μουσείο Bartholdi, Colmar)

Σύμβολο της Νέας Υόρκης, το Άγαλμα της Ελευθερίας δεν θα έπρεπε να ήταν εκεί. Κι αυτό γιατί, σχεδιασμένο από τον Auguste Bartoldi, επρόκειτο αρχικά να εγκατασταθεί στο Σουέζ, στο στόμιο του Καναλιού στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο γλύπτης, που είχε επισκεφτεί την Αίγυπτο το 1855, εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τη φαραωνική γλυπτική που έμελλε να τον σημαδέψει για το υπόλοιπο της καριέρας του.

Έτσι, λίγο μετά το ταξίδι του στην Αίγυπτο και αφού ξεκίνησαν οι εργασίες διάνοιξης της Διώρυγας, ο καλλιτέχνης πρότεινε στο Χεδίβη ένα σχέδιο που περιελάμβανε ένα γιγάντιο φάρο που παρίστανε μια Αιγύπτια φελάχα η οποία κρατούσε έναν πυρσό στην άκρη του χεριού της, και η όλη σύνθεση θα έφερε το όνομα ¨Η Αίγυπτος που διαφωτίζει την Ανατολή¨. Όμως, προς μεγάλη δυσαρέσκεια του Bartoldi, η πρόταση του απορρίφθηκε. Έτσι, κάνοντας κάποιες τροποποιήσεις στο άγαλμα του, το πρόσφερε στους Αμερικανούς και σήμερα ως Άγαλμα της Ελευθερίας αποτελεί ένα παγκόσμιο σύμβολο.

          Για την ιστορία, αξίζει να σημειωθεί πως οι πόλεις που αναδύθηκαν από την άμμο της κατασκευής της Διώρυγας, ήτοι το Πορτ-Σάιτ, το Σουέζ και η Ισμαηλία, χαρακτηρίζονταν από μία αρχιτεκτονική νεωτερικότητα. Έτσι για παράδειγμα το Πορτ Σάιντ τροφοδοτήθηκε με ηλεκτρισμό το 1891, εννέα χρόνια μετά τη Νέα Υόρκη, ενώ στο Πόρτο εγκαταστάθηκε και ο πρώτος ανελκυστήρας στη χώρα !

 

Πηγή : lelephant-larevue.fr (25/4/2018)

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ