¨ΕΦΥΓΕ¨ ΚΑΙ Ο ΦΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

          Ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι στα επουράνια στούντιο ο Αιγυπτιώτης σκηνοθέτης Φώτης Κωνσταντινίδης.

          Γεννήθηκε το 1938 και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια, όπου φοίτησε στο Αβερώφειο Γυμνάσιο, ενώ συχνά επισκεπτόταν το Κάιρο στο οποίο διέμενε η γιαγιά του.

          Κατόπιν σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στην Αγγλία, μένοντας εκεί για περίπου 20 χρόνια, σπουδάζοντας παράλληλα σκηνοθεσία στη Διεθνή Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου.

          Σεναριογράφος και σκηνοθέτης, έγραψε για την τηλεόραση και το θέατρο, όπου παρουσιάστηκαν και ανέβηκαν έργα του, ενώ γύρισε μικρού μήκους ταινίες και ντοκιμαντέρ. Σημειώνουμε, πως για κάποιο διάστημα διετέλεσε και Σύμβουλος Κινηματογράφου στον αρμόδιο αγγλικό υπουργείο, καθώς και διευθυντής της Ελληνικής Ακαδημίας Λονδίνου, προβάλλοντας με συνέπεια τον ελληνικό πολιτισμό.

          Με την επιστροφή του στην Ελλάδα έκανε μια ταινία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, κι έκτοτε ασχολήθηκε με ντοκιμαντέρ ιστορικού και πολιτιστικού περιεχομένου.

Από αυτά σημειώνουμε τα : ¨Πυθαγόρας¨, ¨Το πνεύμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου¨, ¨Αθήνα, η αθάνατη πόλη¨ και ¨Bibliotheca Alexandrina 2000¨, ενώ από τις ταινίες του τις ¨Creta Divina¨, ¨Socrates Meets Confucius¨, ¨1866¨ και ¨Νικόλαος Δούμπας¨.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

¨ΕΦΥΓΕ¨ Η ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΙΣΣΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑ

Η ποιήτρια Ολυμπία Καράγιωργα γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1934 και σπούδασε στα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Μανσούρας. Το 1956 ολοκληρώνει τις σπουδές της στην Κοινωνιολογία στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο του Καΐρου (AKC) - B.A. Sociology, Honours, στο οποίο λόγω της φυσικής της καλλονής είχε εκλεγεί ¨Μις Πανεπιστήμιο¨ το 1955. To 1957 με τη Standard International Fellowship φεύγει στην Αμερική όπου σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Stanford - Μ.Α. Creation Writing και English and American Literature. Το φθινόπωρο του 1969 φτάνει στην Ελλάδα όπου σπουδάζει θέατρο με τον ιδιαίτερο δάσκαλο Χρήστο Βαχλιώτη (μέθοδος Stanislavsky), κι αρχίζει να σμίγει με τους συγγραφείς και ποιητές που θα ξεκινήσουν τη γενιά του `60. Τα τελευταία χρόνια ζούσε μόνιμα στη Λέρο, το νησί της μητέρας της, όπου και πέθανε στις 5/1/2024.

Είχε επτά συλλογές στο ενεργητικό της, ήταν μεταφράστρια των Λόρκα, Καμί, Ουάιλντ, Λόρενς, Ευριπίδη, συγγραφέας τριών προσωπογραφιών (¨Βιρτζίνια Γουλφ¨, ¨Νιζίνσκι¨, ¨Γιώργος Σαραντάρης, ο Μελλούμενος¨) και τριών αυτοβιογραφικών βιβλίων, δύο για την Αίγυπτο κι ένα για Λέρο.  Η τελευταία της ποιητική συλλογή ήταν το ¨Χειμώνας στη Λέρο¨ και η επανέκδοση είκοσι ποιημάτων του Ντέιβιντ Χ. Λόρενς σε μετάφραση δική της.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

¨ΕΦΥΓΕ¨ ΚΑΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΜΑΤΖΟΣ

Ο Παναγιώτης, γιος της Πελαγίας και του Απόστολου Καρματζού γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις 28/3/1934.

Μετά τις εκεί εγκύκλιες σπουδές του πήγε στην Αθήνα και σπούδασε Φιλολογία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Λαμβάνοντας το δίπλωμα του το 1959, επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια όπου και διορίστηκε Καθηγητής Φιλολογίας στο Αβερώφειο Γυμνάσιο ως και στη Σαλβάγειο, της οποίας αργότερα έγινε Υποδιευθυντής. Από το 1967 δίδασκε παράλληλα κλασική φιλολογία ως έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αλεξανδρείας, ενώ άρχισε και τη δημοσιογραφική ερασιτεχνική του ενασχόληση ως υπεύθυνος των καλλιτεχνικών και πνευματικών στηλών της εφημερίδας ¨Ταχυδρόμος¨. Ας σημειωθεί τέλος πως ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη θεατρική σκηνοθεσία. Ακόμη, ως το 1972 που επαναπατρίστηκε ήταν και Έφορος Πνευματικής Κίνησης στον ¨Αισχύλο-Αρίονα¨.

Μεταξύ των γραφόμενων του ήταν και τα ¨Δώδεκα ποιητικές κοντυλιές¨, ¨Το θέατρο του Κομ ελ Ντικ¨, κ.ά., ενώ από την μεταφραστική του δραστηριότητα σημειώνουμε τον ¨Χρυσό Κλώνο¨ του Frazer. Είχε δε λάβει το ανώτατο μετάλλιο παιδείας της Αιγύπτου.

Στην Αθήνα, εκτός από την εκπαιδευτική του διαδρομή, ασχολήθηκε με τα διοικητικά και πολιτιστικά του Σ.Α.Ε., ιδιαίτερα μετά τη συνταξιοδότηση του. Έτσι, το 1996 εκλέγεται μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων, το 1998 Β΄ Αντιπρόεδρος, το 1999-2002 Ειδικός Γραμματέας, ενώ ως επικεφαλής της Επιτροπής Πολιτιστικών άφησε το στίγμα του στα σχετικά αιγυπτιώτικα δρώμενα.

Πήγε να συναντήσει στο Φως την αγαπημένη του σύζυγο Μάγδα στις 30/12/2023.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΝΕΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Ο ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΗΤΣΙΑΛΗΣ

Μία από τις πρώτες επιλογές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέση του νέου Διοικητή του Αγίου Όρους ήταν ο τέως Υποδιοικητής της ΕΥΠ και πρέσβης επί τιμή Αναστάσιος Μητσιάλης.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1952, πέρασε τα σχολικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια. Από τις παλιές οικογένειες της πόλης, οι Μητσιάληδες διατηρούσαν ήδη από το 1872 σπουδαίο Κηροποιείο που ίδρυσε ο προ προπάππους του Χρήστος Μητσιάλης, για να το αναλάβει κατόπιν ο προπάππους του Αναστάσιος και κατόπιν οι επόμενες γενιές.

Ο Αναστάσιος Μητσιάλης ο νεότερος σπούδασε στη Νομική Αθηνών (Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτικές Επιστήμες), ενώ το 1975 εισήλθε στη Διπλωματική Υπηρεσία με τον βαθμό Ακολούθου Πρεσβείας (Διεύθυνση Μέσης Ανατολής). Το 1976 ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ (Ειδική Πολιτική Επιτροπή), από το 1978 ως το 1980 Γραμματέας Πρεσβείας και Διευθύνων στο Προξενικό Γραφείο της Πρεσβείας της Ρώμης, ενώ από το 1981 ως το 1984 υπηρέτησε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη.

Από το 1984 ανέλαβε διαδοχικά Γενικός Πρόξενος στο Γιοχάνεσμπουργκ και το Λονδίνο, το 1991 Υποδιευθυντής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στην Κεντρική Υπηρεσία και το 1992 Διευθυντής Εθιμοτυπίας.

Το 1995 γίνεται Πρέσβης της Ελλάδας στην Αργεντινή, το 1999 πρέσβης στο Ισραήλ, το 2002 αναλαμβάνει Επικεφαλής Διεύθυνσης Σχέσεων με Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά, το 2003 Γενικός Διευθυντής Προσωπικού, Διοίκησης και Οργάνωσης και το 2004 Πρέσβης της Ελλάδας στη Ρώμη.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ ΘΕΟΙ : ΠΡΩΤΑ ΞΑΔΕΛΦΙΑ !!!

 

          Όπως καταγράφει ο Γ. Καψάλης στα 1933, ο Τυφώνας ήταν ένα μυθολογικό τέρας έχοντας διπλό χαρακτήρα, διότι από τη μία ήταν η προσωποποίηση του φαινομένου της τρομοκρατικής ηφαιστειώδους εκρήξεως, κι από την άλλη η προσωποποίηση του φαινομένου της σφοδρής λαίλαπας.

Ο Ησίοδος αναφέρει (Θεογ. 478 κ.εξ.) πως ο Τυφώνας ήταν γιος του Ταρτάρου και της Γαίας, τον οποίο αυτή γέννησε μετά την απέλαση των Τιτάνων από τον ουρανό από το Δία, χολωμένη κατά των Ολύμπιων Θεών. Υπερείχε σε μέγεθος και δύναμη όλων των γεννηθέντων από τη Γη τεράτων. Το κεφάλι του έφτανε στα άστρα και τα χέρια του εκτεινόμενα, σε ανατολή και δύση. Από τους ώμους του εφύοντο εκατό ακόμη κεφάλια δρακόντων από τα οποία έβγαιναν κάθε είδους φωνές (θείες, ανθρώπινες, ζωώδεις, κτλ.). Από τους μηρούς του και κάτω το σώμα του αποτελούταν από σπείρες εχιδνών και από όλο το σώμα του φύονταν φτερά. Από τα μάτια του πετάγονταν φωτιές και οι τρίχες του κεφαλιού και των γενιών του ήταν ιδιαιτέρως βρώμικες.

Από τη μέρα που γεννήθηκε ο Τυφώνας λοιπόν, άρχισε να βάλλει κατά του ουρανού πύρινες πέτρες, βγάζοντας δαιμονιώδεις κραυγές. Οι θεοί τότε, εκτός του Δία, φοβισμένοι τράπηκαν σε φυγή και εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο μεταμορφωμένοι σε ζώα ύστερα από παρότρυνση του Πάνα : Ο Απόλλωνας σε γεράκι, ο Ερμής σε ίβιδα, ο Άρης και η Άρτεμις σε ψάρια, ο Διόνυσος σε τράγο, κτλ.

Τελικά, ο Δίας νίκησε τον Τυφώνα, τον φυλάκισε αρχικά στο Κωρύκιο άντρο της Κιλικίας και κατόπιν, σύμφωνα με τον Πίνδαρο, τον αλυσόδεσε στα έγκατα της Αίτνας στη Σικελία.

Ας βάλουμε τώρα στην εξίσωση και τα εξής, αφήνοντας τη λύση της στη δημιουργική φαντασία των αναγνωστών :

Ενώ ο Τυφώνας είχε ταυτιστεί κατά τους αρχαίους χρόνους με τον Αιγύπτιο θεό Σετ, πλείστοι και βασικοί ήταν οι Αιγύπτιοι ζωόμορφοι θεοί όπως ο Ώρος με κεφάλι γερακιού, ο Θωθ με κεφάλι ίβιδας, ο Κνουμ με κεφάλι κριού, κ.ο.κ., ενώ άλλες θεότητες είχαν υπό την προστασία τους ζώα όπως η Χατμεχίτ που ήταν η θεά των ψαριών.

Δεν γνωρίζουμε αν τελικά πιστεύετε στα παρα-μύθια, καλό θα ήταν όμως να δίνετε βάση στους μύθους, διότι κάτι ανάλογο συμβαίνει με τα παρα-φυσικά φαινόμενα και τη φυσική… Εξάλλου, το ποιος επηρέασε ποιον ή ποιος προηγήθηκε ποιου στην περίπτωση αυτή δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί ο ελληνικός και ο αιγυπτιακός πολιτισμός αποτελούν τις δύο όψεις της ίδιας σελήνης. Τι κι αν φαντάζει σκοτεινή η μια πλευρά, κι η άλλη φωτεινή ? Το ίδιο φεγγάρι από τα βάθη της αρχαιότητας καθοδηγεί τους φίλους λαούς μας !

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ ΣΤΟ ΕΛ ΑΛΑΜΕΪΝ

 

Αγιογραφία του Αγίου Μηνά να κατατροπώνει τους Γερμανούς στο 

Ελ Αλαμέιν. Ι.Μ. Αγίας Λαύρας, Άγιο Όρος

Ο πολιούχος της Ελληνικής Ισμαηλίας, Αιγυπτιώτης Άγιος Μηνάς γεννήθηκε στο Νίκιο της Αιγύπτου το 250 μ.Χ. από γονείς ειδωλολάτρες. Το οικογενειακό του περιβάλλον όμως δεν τον επηρέασε και έφηβος ακόμη έγινε χριστιανός. Μεγαλώνοντας, επέλεξε να σταδιοδρομήσει στο Ρωμαϊκό στρατό, στο ιππικό τάγμα των Ρουταλικών, υπό την διοίκηση του Αργυρίσκου, διακρινόμενος για τη φρόνηση και την ανδρεία του,

Με το διωγμό του Διοκλητιανού στα 303-311 μ.Χ., οι Ρωμαίοι στρατιώτες διατάχθηκαν να συλλαμβάνουν και να τυραννούν τους χριστιανούς προσπαθώντας να τους κάνουν να αλλαξοπιστήσουν. Ο Μηνάς αυτό δεν το ανέχθηκε, πέταξε στη γη τη στρατιωτική του ζώνη απεκδυόμενος έτσι την ιδιότητα του στρατιώτη και διέφυγε σε παρακείμενο όρος. Εκεί έζησε επί αρκετό διάστημα με νηστεία, αγρυπνία και προσευχή.

Έτσι, σε ηλικία 50 περίπου ετών, μετά από θεία αποκάλυψη, κατέβηκε στην πόλη, σε μέρα ειδωλολατρικού πανηγυριού και ομολόγησε το Χριστό ως τον ένα και αληθινό Θεό, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να συρθεί δερόμενος μπροστά στο διοικητή της πόλης, Πύρρο. Εκεί με θάρρος αποκάλυψε το όνομα, την καταγωγή, το στρατιωτικό του παρελθόν και διεκήρυξε την πίστη του στο Χριστό.

Οδηγήθηκε στη φυλακή και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια. Τον κρέμασαν και τον έγδερναν μέχρι που άρχισαν να φαίνονται τα εσωτερικά του όργανα. Έπειτα, έτριβαν το καταπληγωμένο του σώμα με τρίχινο ύφασμα και στο τέλος τον έσερναν γυμνό και κατακρεουργημένο πάνω σε μεταλλικά αγκάθια. Αλλά εκείνος άντεχε. Έτσι, απελπισμένος ο τύραννος, διέταξε να τον αποκεφαλίσουν. Βαδίζοντας προς τον τόπο της εκτέλεσης, ο Μηνάς πρόλαβε να ζητήσει από κάποιους κρυπτοχριστιανούς να μεταφέρουν το λείψανό του στην Αίγυπτο.

Ο αποκεφαλισμός του έλαβε χώρα την 11^η  Νοεμβρίου στις αρχές του 4^ου αι. μ.Χ. και οι δήμιοι του άναψαν φωτιά για να κάψουν το σώμα του. Ότι κατάφεραν οι κρυπτοχριστιανοί να περισώσουν από την πυρά, το μετέφεραν στην Αίγυπτο και το έθαψαν κοντά στην Μαρεώτιδα λίμνη, νοτιοδυτικά της Αλεξάνδρειας. Στο σημείο εκείνο σταμάτησε, κατά την παράδοση, η καμήλα που μετέφερε τα λείψανα αρνούμενη πεισματικά να προχωρήσει. Έτσι οι χριστιανοί κατάλαβαν ότι ήταν θέλημα Θεού να ενταφιασθούν εκεί τα λείψανα του Αγίου.

Η περιοχή του τάφου πολύ σύντομα εξελίχθηκε σε προσκυνηματικό κέντρο. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, επί  Πατριάρχη Αλεξανδρείας Μέγα Αθανάσιου, ανήγειρε ναό πάνω στον τάφο του Αγίου Μηνά. Σε λίγα χρόνια δημιουργήθηκε εκεί εκτεταμένο κτιριακό συγκρότημα, το οποίο περιελάμβανε δύο ναούς, μοναστήρι, ξενώνες και άλλες εγκαταστάσεις, ενώ τα εκατοντάδες θαύματα του Αγίου έγιναν ευρύτατα γνωστά.

Ένα από τα θαύματα αυτά περιγράφει ο Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος : Ο Άγιος Μηνάς συνετέλεσε αποτελεσματικά στο να συντριβεί ο ανίκητος ως τότε Ρόμελ στην Αφρική. Και συγκεκριμένα, το 1942 η στρατιά του Ρόμελ βάδιζε προς την Αλεξάνδρεια και αποφασίστηκε να στρατοπεδεύσει στο Ελ Αλαμέιν, που αραβικά σημαίνει Άγιος Μηνάς, διότι εκεί παλιά υπήρχε ναός του με όμορφες αγιογραφίες, μία από τις οποίες απεικόνιζε τον Άγιο οδηγό καραβανιού από καμήλες. Και εκεί που οι Αιγυπτιώτες φοβόντουσαν πως αν έπεφτε η Αλεξάνδρεια θα τελείωναν όλα, ο Άγιος Μηνάς, ως Αιγυπτιώτης κι αυτός, επενέβη και πρόλαβε την ολοκληρωτική καταστροφή.

Το μεσονύχτιο εκείνο, τη στιγμή ακριβώς που επρόκειτο να αρχίσει η μάχη, βλέπουν πολλοί ευσεβείς είδαν τον Άγιο να βγαίνει από τα ερείπια, οδηγώντας καμήλες, όπως στην αγιογραφία. Μπαίνει μαζί με τις καμήλες στο στρατόπεδο των Γερμανών, δημιουργώντας τους απερίγραπτο πανικό. Απερίγραπτη ήταν και η πανωλεθρία που υπέστησαν. Από την ώρα δε εκείνη σήμανε το τέλος της παντοδυναμίας του Ράιχ, απελευθερώθηκε η Ελλάδα και κερδήθηκε ο Β΄π.π.

Το θαύμα αυτό το εκτίμησαν και οι αλλοδαποί, οι σύμμαχοί μας προτεστάντες Άγγλοι. Γι΄ αυτό και προσέφεραν στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας τον τόπο εκείνο για να ξανακτιστεί ο ναός του Αγίου Μηνά και να γραφούν με χρυσά γράμματα τα ονόματα των πεσόντων τέκνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε ανάμνηση της ήττας του Άξονα στο Ελ Αλαμέιν…

 

Πηγές : ¨Εκ του βίου του Αγίου Μηνά¨, Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, εκδ. Ορθόδοξος Τύπος, Αθήνα 1968 – ¨Ορθόδοξοι Άγιοι της Αιγύπτου¨, Νίκος Νικηταρίδης, εκδ. Αγγελάκη, Αθήνα 2012

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

Ο ΡΟΥΝΤΟΛΦ ΕΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

 

Ο Rudolf Hess νεαρός στην Αίγυπτο

Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, ο Walter Hess πήγε στην Αίγυπτο αναζητώντας μια καλύτερη ευκαιρία για επενδύσεις και άντληση χρημάτων. Ο Walter ζούσε με τη γυναίκα του στην Αλεξάνδρεια όταν στις 26/4/1894 γεννήθηκε ο γιος του Rudolf στη γειτονιά της Ιμπραημίας.

Ο Rudolf μπήκε στη Γερμανική Σχολή της Αλεξάνδρειας και έγινε παιδί της πόλης. Η Αλεξάνδρεια τότε ήταν παρόμοια με τη σύγχρονη Νέα Υόρκη, με την κοινωνική και πολιτιστική της ποικιλομορφία και την κοσμοπολίτικη παρουσία της.

Ωστόσο, ο Walter δεν μπόρεσε να επιτύχει τους στόχους του στην Αλεξάνδρεια, κι έτσι μετακόμισε στην επαρχία Gharbiya για να εργαστεί και να ζήσει. Ας σημειωθεί πως στη Ζίφτα τότε υπήρχε ανθηρή γερμανική κοινότητα.

Ο Walter έζησε στη Ζίφτα, όπου έκτισε ένα σύγχρονο σπίτι και αγόρασε δύο φεντάνια γης, ιδρύοντας ένα μεγάλο εργαστήριο για την κατασκευή και την επισκευή γεωργικών και κλωστοϋφαντουργικών μηχανημάτων. Είχε επίσης δύο αλευρόμυλους και μια έπαυλη στην πόλη Kafr El-Junaidi, η οποία ήταν γνωστή ως Hess Mansion εκείνη την εποχή. Τώρα, ονομάζεται Heet Mansion. Ας μη ξεχνάμε δε, πως ο Walter Hess ήταν μάρτυρας στα χρόνια της ζωής του στη Ζίφτα της ανόδου του αιγυπτιακού εθνικού κινήματος ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία, αφού η πόλη ήταν σύμβολο ηρωισμού και αντίστασης κατά την επανάσταση του 1919. Πάντως, οι ερευνητές λένε ότι το δημοτικό συμβούλιο της Ζίφτα εξακολουθεί να διαθέτει έγγραφα που σχετίζονται με την περιουσία των Hess. Αυτά περιλαμβάνουν έναν χειρόγραφο χάρτη της γης στην οποία χτίστηκε το εργαστήριο καθώς και την απόρριψη από την πόλη στο αίτημα του Hess να χτίσει έναν τοίχο γύρω του.

Ο Rudolf Hess μιλούσε άπταιστα την αγροτική αραβική διάλεκτο που επικρατούσε στο Κυβερνείο Gharbiya. Αγαπούσε ιδιαίτερα την Τάντα και απολάμβανε πολλές φιλίες εκεί. Αν και η οικογένεια διέμενε στη Ζίφτα, ο Rudolf επισκεπτόταν τακτικά την Τάντα και ζήτησε μάλιστα από τον πατέρα του να εξετάσει το ενδεχόμενο να μετακομίσουν εκεί, διατηρώντας το ακίνητο στη Ζίφτα.

Ο Rudolf ήταν 16 ετών όταν έφυγε από την Αίγυπτο το 1910, αλλά επέστρεψε για να περάσει το καλοκαίρι εκεί το 1912. Όταν οι βρετανικές αρχές στην Αίγυπτο κατάσχεσαν την περιουσία του πατέρα του το 1914, μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Rudolf επέστρεψε στη Ζίφτα το 1925, όπου πέτυχε την ακύρωση της κατάσχεσης και την ανάκτηση της πατρογονικής περιουσίας. Εν τω μεταξύ, μετά από ένα χρόνο σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1919, ο Hess γνώρισε τον Χίτλερ το 1920. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο Ναζιστικό Κόμμα και αφοσιώθηκε στην υπηρεσία του Χίτλερ.

Το 1934, ο Walter Hess αποφάσισε ότι ήταν καιρός να φύγει από την Αίγυπτο, ειδικά αφού ο γιος του είχε γίνει πια το πιο κοντινό πρόσωπο στον νέο Γερμανό ηγέτη, τον Αδόλφο Χίτλερ, ο οποίος είχε ανέλθει στην εξουσία ένα χρόνο νωρίτερα. Έτσι, πούλησε την περιουσία του στη Ζίφτα στον Hajj Ibrahim El-Fakhrani, ο οποίος ήταν ο επιστάτης και πρώτος βοηθός του.

Ο Walter επέστρεψε στη Γερμανία, αλλά δεν έμεινε πολύ εκεί, καθώς σύντομα επέστρεψε για να ζήσει στην Αλεξάνδρεια με τη γυναίκα του. Η οικογένεια Hess παρέμεινε στην Αλεξάνδρεια μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, όταν κλιμακώθηκε η βρετανική καταστολή έναντι των Γερμανών σε όλο τον κόσμο.

Ο Rudolf Hess ήταν αναπληρωτής του Χίτλερ εκείνη την εποχή και στενός φίλους του Χασάν Νασάτ Πασά, του Αιγυπτίου πρεσβευτή στο Βερολίνο. Έτσι, απευθύνθηκε στον Αχμέτ Μαχέρ Πασά, τον πρωθυπουργό της Αιγύπτου, ζητώντας τη βοήθειά του. Οι ιστορικοί λένε ότι έστειλε ένα μήνυμα στον Μαχέρ Πασά μέσω του φίλου του Καμάλ Ελ-Ντιν Τζαλάλ, στο οποίο έλεγε : ¨Ξέρετε ότι γεννήθηκα στην Αίγυπτο και ότι αγαπώ την Αίγυπτο και τους Αιγύπτιους, κι ελπίζω ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση θα διευκολύνει το ταξίδι του πατέρα και της μητέρας μου, καθώς και κάποιων Γερμανών που κρατήθηκαν λόγω του πολέμου¨. Ο Μαχέρ Πασάς αποδέχτηκε το αίτημα του αναπληρωτή του Χίτλερ και έστειλε πίσω την οικογένειά του με ένα πλοίο που αναχώρησε από την Αλεξάνδρεια λίγες μέρες αργότερα.

Θα πρέπει να τονιστεί πως η οικογένεια του Ibrahim El-Fakharani, ο οποίος αγόρασε το ακίνητο των Hess, ήταν μεταξύ των οικογενειών που συμμετείχαν στην ανακήρυξη της Δημοκρατίας της Ζίφτα. Ίσως η δήμευση της περιουσίας των Hess από τις βρετανικές αρχές, η εμπειρία του Walter κατά την επανάσταση του 1919 και η ανακήρυξη της Δημοκρατίας της Ζίφτα ήταν μεταξύ των λόγων για τη δυσαρέσκεια του Rudolf για τη Βρετανία. Περιέγραφε τη Βρετανία μετά την κατάσχεση της περιουσίας της οικογένειας ως ¨πειρατικό κράτος¨. Κατά την εκτίμηση ορισμένων, η θέση του Χίτλερ για τη Βρετανία επηρεάστηκε από τη γνώμη του Hess, αφού ο Χες ήταν μαζί με τον Χίτλερ στη φυλακή, ο οποίος και του υπαγόρευε το βιβλίο του Mein Kampf.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Στα 1961 στη Ζίφτα έστεκε ακόμη το αρχοντόσπιτο της οικογένειας Σκυλίτση όπου γεννήθηκε το 1874 η Έλενα Σκυλίτση μετέπειτα σύζυγος του Ελευθερίου Βενιζέλου. Στο σπίτι αυτό έζησε κατόπιν για πολλά χρόνια ο Rudolf Hess. Κάποιες πηγές μάλιστα αναφέρουν πως η μητέρα του ήταν Αιγυπτιώτισσα, το γένος Γεωργιάδη, γεγονός όμως που μετά από επικοινωνία μας αμφισβητεί ο ιστορικός Ντέιβιντ Ίρβινγκ. Στα 1961 στο ιστορικό αυτό σπίτι ήταν εγκατεστημένο το γραφείο του γνωστού βαμβακέμπορου Δ. Παυλίδη.

 

Πηγές : ¨Al Ahram Weekly¨, Cairo 17/5/2022 – Ν.Νικηταρίδης ¨Η Αιγυπτιώτικη Προσφορά σε Ελλάδα και Αίγυπτο¨, εκδ. Αγγελάκη, Αθήνα 2021

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ