Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΤΟΥ

ΣΕ ΜΑΛΤΑ ΚΑΙ ΑΙΓΥΠΤΟ

Ο Κωνσταντίνος Κολόμβος ήταν ένας από τους κύριους κατασκευαστές αιγυπτιακών τσιγάρων στη Μάλτα, ο οποίος αφού έφτασε από τη Χίο, άνοιξε ένα μονώροφο εργοστάσιο στην οδό Vescovo 110. Εκείνη την εποχή η οργάνωση της βιομηχανίας τσιγάρων ήταν ακόμη στα σπάργανα. Επομένως, δεν ήταν περίεργο που ο Κολόμβος ξεκίνησε την επιχείρησή του με μόνο δύο εργάτες και χωρίς τη βοήθεια οποιουδήποτε  μηχανήματος. 

Η παραγωγή τσιγάρων εκείνη την εποχή γινόταν σε πολύ μικρή κλίμακα, καθώς οι καπνιστές προτιμούσαν μια πίπα ή ένα πούρο από το πιο εκλεκτό αιγυπτιακό τσιγάρο. Κατά συνέπεια, το εμπόριο των ¨Colombos¨ συνίστατο κυρίως στην πώληση μόλυβδου και κομμένου καπνού. Αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν σταδιακά και σύντομα έγινε φανερό στον Κολόμβο και τους δύο γιους του, οι οποίοι είχαν πλέον εισέλθει στην επιχείρηση ως συνεταίροι, ότι ενώ ήταν εισαγωγείς και πωλητές καπνού σε φύλλα, δεν υπήρχε λόγος να αποκλειστεί το γεγονός να είναι παράλληλα και επιτυχημένοι κατασκευαστές τσιγάρων. 

Έτσι, το 1881 άνοιξε ένα κάπως μεγαλύτερο εργοστάσιο με μια μηχανή κοπής καπνού που λειτουργούσε με το χέρι να κατέχει εξέχουσα θέση. Το πρώτο κουτί ¨Aristocratic¨ που πωλήθηκε στη Μάλτα και στο Κάιρο, όπου η εταιρεία είχε ιδρύσει επίσης ένα μικρό εργοστάσιο από νωρίς, ήταν το 1883, και από μια μικρή αρχή η ζήτηση για αυτή τη μάρκα αυξήθηκε σε τέτοιες διαστάσεις που χρειάστηκαν 15.000.000 τσιγάρα το 1897 για να την ικανοποιήσουν μόνο σε αυτές τις δύο αγορές. 

Το 1899, ο Κ. Κολόμβος απεβίωσε μετά από μια επιτυχημένη επιχειρηματική καριέρα 40 ετών και το εμπόριο συνεχίστηκε από τους δύο εναπομείναντες εταίρους, τους γιους του, Ιωάννη και Μιχαήλ Κολόμβο. Η επιχείρηση είχε μέχρι το 1910 λάβει τέτοιο μέγεθος που έπρεπε να εξασφαλιστούν οι χώροι και ένα τετραώροφο κτίριο βάθους 42 μ. και πρόσοψης 37 μ. έδωσε τον απαραίτητο χώρο. Η μετεγκατάσταση του εργοστασίου είχε ιδιαίτερη σημασία, αφού μια αλλαγή προς το καλύτερο συνδέεται με κάθε βελτίωση που μπορεί να προσφέρει η προνοητικότητα, ο προσεκτικός σχεδιασμός, η μεγάλη εμπειρία και οι γενναιόδωρες δαπάνες. 

Για να μην επηρεαστούν ποτέ τα τσιγάρα τους, οι αδελφοί Κολόμβου χρησιμοποίησαν μεθόδους που έκαναν κάθε τσιγάρο να διατηρεί όλο του το άρωμα, τη γεύση και τη φρεσκάδα, εξασφαλίζοντας σωστές ατμοσφαιρικές συνθήκες και ακριβώς τη σωστή θερμοκρασία και ποσότητα υγρασίας. Αυτοί οι παράγοντες διατηρούσαν στο τσιγάρο το πιο λεπτό άρωμα και την πεμπτουσία της ποιότητας. Μάλιστα, το 1886, η ¨Colombos¨ συμμετείχε στην Αποικιακή και Ινδική Έκθεση στο Λονδίνο και τιμήθηκε με βραβεία υψηλού κύρους για τα επιτεύγματά της. 

Το 1915, η εταιρεία μετατράπηκε σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με το όνομα ¨C. Colombos Limited¨, αλλά η επιχείρησή παρέμεινε ουσιαστικά οικογενειακή υπόθεση και συνεχίστηκε ακριβώς στις ίδιες γραμμές όπως και πριν. 

Ας σημειωθεί πως ενώ το 1868 οι απασχολούμενοι εργάτες ήταν δύο, το προσωπικό της εταιρείας το 1918 αριθμούσε 360 άνδρες και κορίτσια. Η ετήσια παραγωγή τσιγάρων το 1881-1882 κυμαινόταν μεταξύ 250.000 και 300.000 τσιγάρων, έναντι 70.000.000 και 85.000.000 τσιγάρων το 1918.

Tα περιτυλίγματα από ρυζόχαρτο τυπώνονταν και κολλούνταν στις ιδιόκτητες μηχανές σωλήνων της εταιρείας, οι οποίες μπορούσαν να παράγουν έως και 300.000 σωλήνες την ημέρα, ενώ ο μέσος αριθμός τσιγάρων που κατασκεύαζε κάθε εργάτης ήταν 2.000 ημερησίως. Η μηχανή κατασκευής τσιγάρων, αν και απλή στη λειτουργία της, ήταν ένα υπέροχο κομμάτι μηχανισμού που έπαιρνε τον καπνό και τον μετέτρεπε σε τέλεια τσιγάρα, τα οποία τυπώνονταν, επικολλούνταν και κόβονταν με ρυθμό 100.000 έως 120.000 την ημέρα για 10 ώρες. Οι πιο δημοφιλείς μάρκες τοποθετούνταν σε πακέτα των 10 ή 20 τεμαχίων, αλλά όλα τα τσιγάρα για εξαγωγή συσκευάζονταν γενικά σε αεροστεγή τενεκεδένια κουτιά των 100 ή 50 τεμαχίων. Οι μάρκες της εταιρείας αριθμούσαν έως και 60, και οι τιμές πώλησης κυμαίνονταν από 80 σελίνια έως 20 σελίνια ανά χίλια το 1918.

Το υποκατάστημα του ¨Colombos¨ στο Κάιρο της Αιγύπτου εκπροσωπούνταν μέσω της ¨Orient Cigarette Co Ltd¨. Ο τιμοκατάλογος της εταιρείας το 1925 έδειχνε τις τιμές 1.000 τσιγάρων της μάρκας Kefir στα 5,8 σελίνια και 4 πένες. Η εταιρεία παρήγαγε, όπως και οι αντίστοιχες τοπικές, τσιγάρα με χρυσή άκρη, ασημένια άκρη, χάλκινη άκρη και φελλό.

Η εταιρεία ¨Colombos¨ δεχόταν αλληλογραφία στα ολλανδικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ελληνικά και ισπανικά. Τελικά, έκλεισε τη δεκαετία του 1950 όταν η Licari ανέλαβε την παραγωγή του εργοστασίου της, με τα τσιγάρα ¨Colombos¨ να παραμένουν δημοφιλή μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν και η παραγωγή τους διακόπηκε.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ