Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

 

          Προς το τέλος του Β΄π.π. και μετά από απίστευτη ταλαιπωρία και περιπέτεια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, μέσω Χαλεπίου, φθάνει στο Κάιρο. Και αναφέρει σχετικά στα απομνημονεύματα του :

Βρισκόμουν σε αξιοθρήνητη κατάσταση, αδύνατος, πεινασμένος. Όσο για τα ρούχα μου, τα εσώρουχα μου, ας μη μιλάμε…Το Κάιρο, μετά την Αθήνα, τι αντίθεση ! Ο πόλεμος εδώ ήταν παντού παρών, αλλά η ζωή έπαιρνε εκείνο τον ελαφρά πυρετώδη, έντονο, κι όμως παράδοξα χαρωπό ρυθμό, που βλέπει κανείς στις κοντινές στα πεδία των μαχών πολιτείες. Καθώς προσέγγιζαν αποφασιστικές νίκες, αυτός ο ρυθμός γινόταν εντονότερος, θα μπορούσε να πει κανείς από μέρα σε μέρα. Ανέστιος, τρεμοπατώντας, απένταρος, κατευθύνθηκα στην Ελληνική Λέσχη. Στο κατώφλι με σταμάτησε ένας κλητήρας : ¨Ε, άνθρωπε ! που πάτε ;¨. ¨Μα στη λέσχη¨, ¨Δεν μπορώ να σας αφήσω ν΄ ανεβείτε¨, ¨Και γιατί ;¨, ¨Κανείς δεν γίνεται δεκτός χωρίς γραβάτα¨… Αν έλειπε μόνο αυτή ! Προσπάθησα να κουβεντιάσω, να πως ποιος είμαι. Τίποτε όμως. Ο τόνος της φωνής ανέβαινε κι από τις δύο πλευρές. Βρισκόμαστε στο κατώφλι της σκάλας. ¨Και να κάποιος που κατεβαίνει¨, λέγει ο κλητήρας στο αποκορύφωμα του σκανδάλου. Σήκωσα τα μάτια και φώναξα ¨Μπινόπουλε !¨, Αυτός τουλάχιστον μ΄ αναγνώρισε, σχεδόν αμέσως. Ο στρατηγός αυτός ήταν βουλευτής, είχαμε καθίσει πλάι στη Βουλή. Του αφηγήθηκα την οδύσσεια μου, τη στενοχώρια μου. Νομίζω όμως πως ήταν περιττό. Καθώς πηγαίναμε μαζί στον ηλιόλουστο δρόμο, έπιανα τα κλεφτά του βλέμματα : Μόρφαζε αντικρίζοντας το πρόσωπο μου, τα τριμμένα μου ρούχα, ενώ αιφνίδια ανέβαινε στο λαρύγγι μου μια ακατανίκητη επιθυμία γέλιου. Είχε καιρό να μου συμβεί κάτι τέτοιο… Ο Μπινόπουλος μου έδωσε κάπου 15 λίρες, μ΄ οδήγησε σ΄ ένα μέτριο ξενοδοχείο. Αγόρασα μια γραβάτα, κι επιπλέον, καθαρά εσώρουχα. Ηδονή ενός αληθινού πλυσίματος, ενός πραγματικού λουτρού. Συλλογιόμουν τον Οδυσσέα στο νησί των Φαιάκων, να πλένεται, ν΄ αρωματίζεται, να γίνεται ¨όμοιος με θεό¨. Ζήτησα πληροφορίες για έναν παλιό φίλο, τον Παναγιώτη Λιβανό. Ήξερα πως βρισκόταν στην Αλεξάνδρεια. Εξ αιτίας του κανόνισα να πάω εκεί. Με δέχθηκε αδελφικά, μ΄ οδήγησε στο ¨Μετροπόλ¨. Ήμουν πλούσιος, είχα εισπράξει τις 75 λίρες που έδιναν στους παλιούς βουλευτές. Πληροφορημένος από τον Λιβανό για την παρουσία του τάδε και του δείνα, προεξοφλούσα με χαρά τις συναντήσεις της επόμενης μέρας. Το κρεβάτι ήταν μαλακό, τα σεντόνια δροσερά. Τι γλυκύτητα ! Αισθανόμουν από τώρα, κάπως σαν επαναπατρισμένος. Την επόμενη μέρα το ένοιωσα περισσότερο. Πλησιάζοντας στο παράθυρο χρειάστηκε να τρίψω τα μάτια μου : Ελληνικές σημαίες κυμάτιζαν σ΄ όλη την πόλη. Γαλάζιο, άσπρο, γαλάζιο άσπρο… Όρμησα στο μπαλκόνι, ρώτησα στ΄ αγγλικά τον πρώτο περαστικό του δρόμου. Κούνησε τα χέρια, κάνοντας νόημα πως δεν με καταλάβαινε. Τότε του φώναξα ελληνικά : ¨Όλες αυτές οι σημαίες ;¨. Και κείνος με χαρούμενο το πρόσωπο : ¨Η Αθήνα ελευθερώθηκε !¨. Το γαλανόλευκο πεταλούδισμα θόλωσε τα μάτια μου. Γύρισα στο δωμάτιο κι έκλαψα…

 

Στις σημειώσεις του ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, μετά την επίσκεψη του ως Πρωθυπουργός στην Αίγυπτο στις 17-21/8/1957, σημειώνει τα εξής ενδιαφέροντα :

Τον Αύγουστο του 1957 επεσκέφθην κατόπιν προσκλήσεως του Νάσερ την Αίγυπτον. Αι σχέσεις της Ελλάδος με την Αίγυπτον υπήρξαν πάντοτε καλαί. Υπό το παλαιόν μεν καθεστώς, εξ αιτίας της εκεί πολυπληθούς και ευημερούσης ελληνικής παροικίας, υπό το Νασερικόν καθεστώς δε χάρις εις την στάσιν την οποίαν ετήρησεν η Ελλάς κατά την κρίσιν του Σουέζ. Πράγματι, κατά την κρίσιν εκείνην, η Ελλάς εβοήθησε την Αίγυπτον και ηθικώς και οικονομικώς. Ηρνήθη δε εν συνεχεία να μετάσχη εις την συγκληθείσα εν Λονδίνω, τον Αύγουστον του 1956, διάσκεψιν των ναυτικών χωρών. Και ηκολούθησα αυτήν την πολιτικήν, πρώτον διότι απεδοκίμαζα ειλικρινώς και εντόνως τον τρόπον με τον οποίον ενήργησαν οι Αγγλο-Γάλλοι και, δεύτερον, διότι δια της πολιτικής αυτής επροστατεύοντο οι εν Αιγύπτω Έλληνες και διευκολύνετο εις τα Ηνωμένα Έθνη η προώθησις του Κυπριακού.

 

Πηγές : Κωνσταντίνος Καραμανλής ¨Αρχείο : Γεγονότα και Κείμενα¨, τομ. 2, Αθήνα 2005, σ. 399 – Μωρίς Ζενεβουά ¨Η Ελλάς του Καραμανλή¨, εκδ. Σιδέρης, Αθήνα 1972, σ.σ. 125-127

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΔΕΛΤΑ

150 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ

 

Η Πηνελόπη Δέλτα γεννήθηκε το 1874 στην Αλεξάνδρεια, κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη και της Βιργινίας Χωρέμη.

          Το 1882 η οικογένεια μετακομίζει προσωρινά στην Αθήνα, όπου η Πηνελόπη παντρεύεται τον πλούσιο έμπορο Στέφανο Δέλτα. Το 1905 επιστρέφουν στην Αλεξάνδρεια. Εκεί θα γνωρίσει τον Ίωνα Δραγούμη, μεταξύ των οποίων θα αναπτυχθεί ένας μεγάλος έρωτας, που τερματίζεται στα 1908, όταν αυτός σχετίζεται με τη Μαρίκα Κοτοπούλη

          Εντωμεταξύ, το 1906 είχε μετακομίσει στη Φρανκφούρτη και το πρώτο της μυθιστόρημα, το ¨Για την Πατρίδα¨, κυκλοφόρησε το 1909.

          Το 1913 η οικογένεια γυρίζει στην Αλεξάνδρεια και το 1916 εγκαθίστανται πλέον μόνιμα στην Αθήνα. Από το 1925 εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα πολιομυελίτιδας, μια ασθένεια που θα την ταλαιπωρήσει ως το τέλος.

          Στις 27/4/1941, την ημέρα που τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αθήνα, η Πηνελόπη Δέλτα παίρνει δηλητήριο για να αυτοκτονήσει. Ο θάνατος τη βρήκε στις 2 Μαΐου…

          Από τα έργα της σημειώνουμε : ¨Για την Πατρίδα¨ (1909), ¨Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου¨ (1911), ¨Παραμύθι χωρίς όνομα¨ (1911), ¨Παραμύθια και άλλα¨ (1915), ¨Η ζωή του Χριστού¨ (1925), ¨Ο Τρελαντώνης¨ (1932), ¨Ο Μάγκας¨ (1937), ¨Τα μυστικά του βάλτου¨ (1937), κ.ά.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

EL GRECO - JUMBO

ΚΑΙ Η ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΑΚΑΚΗ

 

          Ο Γεώργιος Βακάκης – βιομήχανος που παρήγαγε διογκωμένη πολυστερίνη – και η σύζυγος του Φιφή Χωριατοπούλου ήταν γέννημα θρέμμα Αλεξανδρείας. Λόγω όμως των πολιτικών εξελίξεων, το 1962 επαναπατρίστηκαν και σχεδόν αμέσως πήγαν στην Ιταλία για να σπουδάσουν την τέχνη της κατασκευής κούκλας και παιχνιδιών. Με την πώληση των κοσμημάτων που είχε ευφυώς διασώσει η Φιφή από την Αίγυπτο ραμμένα στο πανωφόρι της, δημιουργήθηκε το πρώτο κεφάλαιο ώστε με την επιστροφή τους στην Αθήνα να ιδρυθεί η El Greco, μια εταιρία παιχνιδιών με συνεχή ανοδική πορεία τόσο εντός, όσο και εκτός συνόρων αφού ήταν τέτοια η ποιότητα των προϊόντων της που έκανε εξαγωγές από την Αμερική ως τη Σαουδική Αραβία, ενώ το εργοστάσιο της εταιρίας στην Άνω Γλυφάδα ήταν τεραστίων διαστάσεων και μάλιστα χωρίς την ανάγκη εισαγωγής πρώτων υλών. Αξίζει να σημειωθεί, πως μεταξύ των παιχνιδιών που κατασκευάζονταν ήταν και κούκλα της Αλίκης Βουγιουκλάκη με φορέματα ειδικά σχεδιασμένα από το γνωστό Αιγυπτιώτη μόδιστρο υψηλής ραπτικής Jean Desses. Οι Φούσκες, οι Τυχερούληδες, οι Σπιρτούληδες, οι Πατατούφες και κούκλες με ονόματα όπως Τατιάνα, Έλλη, Φιφίνα, Τατά και τη δεκαετία του ΄80 η φημισμένη Bibi-Bo έρχονται να συμπληρώσουν την ποικιλία προϊόντων της El Greco.

          Δυστυχώς όμως, μια μεγάλη πυρκαγιά από έκρηξη προπανίου τον Ιούλιο του 1977 κατέστρεψε το εργοστάσιο της Γλυφάδας (ζημιές 70.000.000 δρχ.) και η παραγωγή περιορίστηκε στο μικρότερο εργοστάσιο της Ζακύνθου που έως τότε λειτουργούσε παράλληλα με το πρώτο. Μετά την καταστροφή, ο γιος του Γιώργου, Απόστολος Βακάκης, γεννημένος το 1954 στην Αλεξάνδρεια, διακόπτει τις λογιστικές και οικονομικές σπουδές του στην Αγγλία, επιστρέφει το 1981 στην Ελλάδα και αναλαμβάνει τη διεύθυνση του εργοστασίου της Ζακύνθου ως το 1985 που παίρνει εκείνος τη θέση του προέδρου της εταιρίας.

Το 1990 ο Απόστολος αποφασίζει να πουλήσει την El Greco στην πολυεθνική Hasbro, ενώ συνεχίζει να διευθύνει την εταιρεία και ταυτόχρονα συμμετέχει στη διοικούσα επιτροπή της Hasbro Europe. Το 1994 πήρε την οριστική απόφαση : Το επιχειρηματικό μέλλον στην Ελλάδα βρίσκεται στη λιανική πώληση. Έτσι, ξεκινά και η ιστορία των καταστημάτων Jumbo με τη λειτουργία του πρώτου καταστήματος στη Γλυφάδα το 1986. Εκείνη την περίοδο ο Απόστολος Βακάκης αισθάνεται έτοιμος να περάσει το κατώφλι της Σοφοκλέους. Όπερ και εγένετο, αντλώντας 2 εκατομμύρια ευρώ. Το 1998 ήταν πλέον φανερό ότι χρειαζόταν μεγαλύτερους αποθηκευτικούς χώρους και γι΄ αυτό μισθώνει μια αποθήκη στα Οινόφυτα σχεδόν διπλάσιου μεγέθους από την πρώτη αποθήκη στη Νίκαια. Το 1999, την εποχή που όλη η Ελλάδα αγοράζει μετοχές, ο ίδιος επενδύει στη γη και τη δουλειά του. Όμως η κακοτυχία του κτυπά την πόρτα ακόμη μία φορά το 2000. Μια καταστροφική πυρκαγιά κάνει στάχτη τις αποθήκες και τα κεντρικά γραφεία της διοίκησης. Χωρίς να το βάλει κάτω, αναζητά στέγη, την οποία και βρίσκει σε ένα διατηρητέο ακίνητο στο Μοσχάτο. Τα χρόνια που ακολουθούν βρίσκουν την εταιρεία σταθερά στην κορυφή της επιτυχίας με κορύφωση το 2004, όταν αναλαμβάνει ύστερα από πλειοδοτικό διαγωνισμό το δικαίωμα αποκλειστικής παραγωγής και εμπορίας της Μασκότ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Με 55 καταστήματα σήμερα στην ελληνική αγορά, 6 στην Κύπρο, 10 στη Βουλγαρία και 16 στη Ρουμανία, καθώς και παρουσία μέσω συνεργασιών με καταστήματα που φέρουν το σήμα της σε 7 χώρες, η αλυσίδα Jumbo δικαίως κρατά τα ηνία στον κλάδο του παιχνιδιού με μερίδιο που φτάνει τα 90%.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

¨ΕΦΥΓΕ¨ ΚΑΙ Ο ΦΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

          Ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι στα επουράνια στούντιο ο Αιγυπτιώτης σκηνοθέτης Φώτης Κωνσταντινίδης.

          Γεννήθηκε το 1938 και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια, όπου φοίτησε στο Αβερώφειο Γυμνάσιο, ενώ συχνά επισκεπτόταν το Κάιρο στο οποίο διέμενε η γιαγιά του.

          Κατόπιν σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στην Αγγλία, μένοντας εκεί για περίπου 20 χρόνια, σπουδάζοντας παράλληλα σκηνοθεσία στη Διεθνή Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου.

          Σεναριογράφος και σκηνοθέτης, έγραψε για την τηλεόραση και το θέατρο, όπου παρουσιάστηκαν και ανέβηκαν έργα του, ενώ γύρισε μικρού μήκους ταινίες και ντοκιμαντέρ. Σημειώνουμε, πως για κάποιο διάστημα διετέλεσε και Σύμβουλος Κινηματογράφου στον αρμόδιο αγγλικό υπουργείο, καθώς και διευθυντής της Ελληνικής Ακαδημίας Λονδίνου, προβάλλοντας με συνέπεια τον ελληνικό πολιτισμό.

          Με την επιστροφή του στην Ελλάδα έκανε μια ταινία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, κι έκτοτε ασχολήθηκε με ντοκιμαντέρ ιστορικού και πολιτιστικού περιεχομένου.

Από αυτά σημειώνουμε τα : ¨Πυθαγόρας¨, ¨Το πνεύμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου¨, ¨Αθήνα, η αθάνατη πόλη¨ και ¨Bibliotheca Alexandrina 2000¨, ενώ από τις ταινίες του τις ¨Creta Divina¨, ¨Socrates Meets Confucius¨, ¨1866¨ και ¨Νικόλαος Δούμπας¨.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

¨ΕΦΥΓΕ¨ Η ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΙΣΣΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑ

Η ποιήτρια Ολυμπία Καράγιωργα γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1934 και σπούδασε στα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Μανσούρας. Το 1956 ολοκληρώνει τις σπουδές της στην Κοινωνιολογία στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο του Καΐρου (AKC) - B.A. Sociology, Honours, στο οποίο λόγω της φυσικής της καλλονής είχε εκλεγεί ¨Μις Πανεπιστήμιο¨ το 1955. To 1957 με τη Standard International Fellowship φεύγει στην Αμερική όπου σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Stanford - Μ.Α. Creation Writing και English and American Literature. Το φθινόπωρο του 1969 φτάνει στην Ελλάδα όπου σπουδάζει θέατρο με τον ιδιαίτερο δάσκαλο Χρήστο Βαχλιώτη (μέθοδος Stanislavsky), κι αρχίζει να σμίγει με τους συγγραφείς και ποιητές που θα ξεκινήσουν τη γενιά του `60. Τα τελευταία χρόνια ζούσε μόνιμα στη Λέρο, το νησί της μητέρας της, όπου και πέθανε στις 5/1/2024.

Είχε επτά συλλογές στο ενεργητικό της, ήταν μεταφράστρια των Λόρκα, Καμί, Ουάιλντ, Λόρενς, Ευριπίδη, συγγραφέας τριών προσωπογραφιών (¨Βιρτζίνια Γουλφ¨, ¨Νιζίνσκι¨, ¨Γιώργος Σαραντάρης, ο Μελλούμενος¨) και τριών αυτοβιογραφικών βιβλίων, δύο για την Αίγυπτο κι ένα για Λέρο.  Η τελευταία της ποιητική συλλογή ήταν το ¨Χειμώνας στη Λέρο¨ και η επανέκδοση είκοσι ποιημάτων του Ντέιβιντ Χ. Λόρενς σε μετάφραση δική της.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

¨ΕΦΥΓΕ¨ ΚΑΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΜΑΤΖΟΣ

Ο Παναγιώτης, γιος της Πελαγίας και του Απόστολου Καρματζού γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις 28/3/1934.

Μετά τις εκεί εγκύκλιες σπουδές του πήγε στην Αθήνα και σπούδασε Φιλολογία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Λαμβάνοντας το δίπλωμα του το 1959, επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια όπου και διορίστηκε Καθηγητής Φιλολογίας στο Αβερώφειο Γυμνάσιο ως και στη Σαλβάγειο, της οποίας αργότερα έγινε Υποδιευθυντής. Από το 1967 δίδασκε παράλληλα κλασική φιλολογία ως έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αλεξανδρείας, ενώ άρχισε και τη δημοσιογραφική ερασιτεχνική του ενασχόληση ως υπεύθυνος των καλλιτεχνικών και πνευματικών στηλών της εφημερίδας ¨Ταχυδρόμος¨. Ας σημειωθεί τέλος πως ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη θεατρική σκηνοθεσία. Ακόμη, ως το 1972 που επαναπατρίστηκε ήταν και Έφορος Πνευματικής Κίνησης στον ¨Αισχύλο-Αρίονα¨.

Μεταξύ των γραφόμενων του ήταν και τα ¨Δώδεκα ποιητικές κοντυλιές¨, ¨Το θέατρο του Κομ ελ Ντικ¨, κ.ά., ενώ από την μεταφραστική του δραστηριότητα σημειώνουμε τον ¨Χρυσό Κλώνο¨ του Frazer. Είχε δε λάβει το ανώτατο μετάλλιο παιδείας της Αιγύπτου.

Στην Αθήνα, εκτός από την εκπαιδευτική του διαδρομή, ασχολήθηκε με τα διοικητικά και πολιτιστικά του Σ.Α.Ε., ιδιαίτερα μετά τη συνταξιοδότηση του. Έτσι, το 1996 εκλέγεται μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων, το 1998 Β΄ Αντιπρόεδρος, το 1999-2002 Ειδικός Γραμματέας, ενώ ως επικεφαλής της Επιτροπής Πολιτιστικών άφησε το στίγμα του στα σχετικά αιγυπτιώτικα δρώμενα.

Πήγε να συναντήσει στο Φως την αγαπημένη του σύζυγο Μάγδα στις 30/12/2023.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΝΕΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Ο ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΗΤΣΙΑΛΗΣ

Μία από τις πρώτες επιλογές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέση του νέου Διοικητή του Αγίου Όρους ήταν ο τέως Υποδιοικητής της ΕΥΠ και πρέσβης επί τιμή Αναστάσιος Μητσιάλης.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1952, πέρασε τα σχολικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια. Από τις παλιές οικογένειες της πόλης, οι Μητσιάληδες διατηρούσαν ήδη από το 1872 σπουδαίο Κηροποιείο που ίδρυσε ο προ προπάππους του Χρήστος Μητσιάλης, για να το αναλάβει κατόπιν ο προπάππους του Αναστάσιος και κατόπιν οι επόμενες γενιές.

Ο Αναστάσιος Μητσιάλης ο νεότερος σπούδασε στη Νομική Αθηνών (Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτικές Επιστήμες), ενώ το 1975 εισήλθε στη Διπλωματική Υπηρεσία με τον βαθμό Ακολούθου Πρεσβείας (Διεύθυνση Μέσης Ανατολής). Το 1976 ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ (Ειδική Πολιτική Επιτροπή), από το 1978 ως το 1980 Γραμματέας Πρεσβείας και Διευθύνων στο Προξενικό Γραφείο της Πρεσβείας της Ρώμης, ενώ από το 1981 ως το 1984 υπηρέτησε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη.

Από το 1984 ανέλαβε διαδοχικά Γενικός Πρόξενος στο Γιοχάνεσμπουργκ και το Λονδίνο, το 1991 Υποδιευθυντής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στην Κεντρική Υπηρεσία και το 1992 Διευθυντής Εθιμοτυπίας.

Το 1995 γίνεται Πρέσβης της Ελλάδας στην Αργεντινή, το 1999 πρέσβης στο Ισραήλ, το 2002 αναλαμβάνει Επικεφαλής Διεύθυνσης Σχέσεων με Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά, το 2003 Γενικός Διευθυντής Προσωπικού, Διοίκησης και Οργάνωσης και το 2004 Πρέσβης της Ελλάδας στη Ρώμη.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ