Ο ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΦΟΥΑΤ ΙΙ

 

Ο μοναδικός γιος του Βασιλέα Φαρούκ και της Ναριμάν Σαντέκ – την οποία είχε παντρευτεί μετά το διαζύγιο του με τη Βασίλισσα Φαρίντα επειδή δεν είχε γιους – γεννήθηκε στο Παλάτι Αμπντίν στις 16/1/1952 και πήρε το όνομα του από τον παππού του Φουάτ Ι. Μετά την αιγυπτιακή επανάσταση του 1952 και την παραίτηση του πατέρα του, σε ηλικία 6 μηνών ανέβηκε στον αιγυπτιακό θρόνο στις 26/7/1952. Όμως, το μωρό-Βασιλέας ακολούθησε την οικογένεια του στην ιταλική εξορία και εκπροσωπήθηκε ερήμην του από Συμβούλιο Αντιβασιλείας με επικεφαλής τον Πρίγκιπα Μωχάμεντ Αμπντέλ Μονέιμ, αλλά τελικά η βασιλεία του ήταν εξαιρετικά σύντομη, λιγότερο από χρόνο, ως τις 18/6/1953 όταν η Αίγυπτος ανακηρύχθηκε Δημοκρατία. Έτσι, ο Φουάτ ΙΙ απετέλεσε τον 11^ο και τελευταίο Μονάρχη της Δυναστείας του Μωχάμεντ Άλη που είχε κυβερνήσει την Αίγυπτο και το Σουδάν από το 1805.

Ο Φουάτ μεγάλωσε στην Ελβετία και αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι, πριν επιστρέψει στη Γενεύη. Ο ίδιος αναφέρει τα εξής : ¨Ζούσα στο Cully, κοντά στη λίμνη της Γενεύης με τις αδερφές μου, την γκουβερνάντα τους και τη νταντά μου. Γράφτηκα σε ένα δημόσιο σχολείο στο χωριό μου, μαζί με τους γιους των ντόπιων οινοποιών. Ο πατέρας μου ζήτησε από έναν από τους σωματοφύλακές του να με παρακολουθεί, έτσι πάντα είχα αυτόν τον άντρα να με ακολουθεί παντού, κάτι που ήταν πραγματικά ενοχλητικό, καθώς το σχολείο ήταν κοντά στο σπίτι μας και δεν υπήρχε κίνδυνος¨. Τα επόμενα χρόνια πέρασαν ειρηνικά. Αφού παρακολούθησε ένα γυμνάσιο στη Λωζάνη και το διάσημο διεθνές οικοτροφείο Le Rosey, ο έφηβος Βασιλιάς απέκτησε το απολυτήριο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και στη συνέχεια μετακόμισε στο Παρίσι.

Ο Φουάτ όμως έπρεπε να δουλέψει για να βγάλει τα προς το ζην, όπως και οι αδερφές του. Η Φέριαλ εργάζεται σε ξενοδοχειακή επιχείρηση, η Φαουζία είναι μεταφράστρια και η Φάντια διερμηνέας. Στη Γαλλία, ο Φουάτ ξεκίνησε μια επιχείρηση ακινήτων και έκανε μερικές καλές συμφωνίες. Το 1976 παντρεύτηκε μια όμορφη Γαλλίδα, την Dominique-France Loeb-Picard, η οποία έγινε βασίλισσα Φαντίλα στο Παλάτι του Πρίγκιπα στο Μονακό, ενώ το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά πριν χωρίσουν το 1996. Στη δεκαετία του 1970 η αιγυπτιακή υπηκοότητα του Φουάτ αποκαταστάθηκε και σήμερα διατηρεί εξοχική κατοικία στο πρώην Βασίλειο του, ενώ διαμένει μόνιμα στην Ελβετία εργαζόμενος σε μία ελβετική ωρολογοποιία, αλλά όπως επισημαίνει ο ίδιος εξαρτάται οικονομικά κυρίως από τη γενναιοδωρία της Σαουδικής Αραβίας και συναισθηματικά από την νέα Γαλλίδα σύντροφο του Νέλι που τον προσέχει τρυφερά.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

¨ΕΦΥΓΕ¨ ΚΑΙ Η ΕΛΕΝΗ ΑΡΜΑΔΩΡΟΥ

Το ελληνικό αυθεντικό Κάιρο θρηνεί την απώλεια από τις 16 του Γενάρη της Ελένης Αρμαδώρου, η οποία πλήρης ημερών έφυγε για να συναντήσει στα αιγυπτιώτικα Ηλύσια Πεδία τον πολυαγαπημένο της σύζυγο Νίκο.

          Κόρη του Ελευθερίου Διακογιάννη από τη Ρόδο και της Θεόπνευστης Σπογγοπούλου από τη Μικρά Ασία, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1930 αλλά μεγάλωσε στο Κάιρο όπου και αποφοίτησε από την Αχιλλοπούλειο Σχολή λαμβάνοντας βραβείο για τη ζωγραφική της. Κατόπιν, εργαζόμενη πλέον, ξεκίνησε μαθήματα στη νυχτερινή σχολή ζωγραφικής ¨Da Vinci¨, όμως δεν ακολούθησαν άλλες ανάλογες σπουδές διότι υπήρχαν άλλες προτεραιότητες. Πολλά χρόνια μετά τον επαναπατρισμό της το 1962 και ελεύθερη πια από επαγγελματικές υποχρεώσεις παρακολούθησε ζωγραφική σε ελεύθερα εργαστήρια και ειδικότερα με τη ζωγράφο Μαρία Ζιάκα. Παντρεμένη από το 1955 με τον Αιγυπτιώτη λογοτέχνη Νίκο Αρμαδώρο, είχε λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ πραγματοποίησε και δύο ατομικές, μία στη Ρόδο στο Πολιτιστικό Κέντρο Ασκληπιείου και μία στη Δημοτική Πινακοθήκη ¨Σοφία Λασκαρίδου¨ στην Αθήνα.

          Με το θάνατο και της Ελένης Αρμαδώρου, εμείς οι φίλοι του ξεχωριστού αυτού ζευγαριού, πιστεύουμε πως κλείνει ένας χρονικός κύκλος μιας αιγυπτιώτικης εποχής τόσο ξεχωριστής, όσο και μοναδικής. Καλή αντάμωση λοιπόν…

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β΄ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

          Το Σεπτέμβριο του 1966 ο τότε Βασιλέας Κωνσταντίνος επισκέφτηκε την Ιερά Μονή Σινά επί τη ευκαιρία των εορτών για τα 1.400 χρόνια από την ίδρυση της. Πλήθος κόσμου τον ανέμενε στο αεροδρόμιο του Καΐρου, όπου τον υποδέχθηκε ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσσερ, ο οποίος και του παρέθεσε δείπνο στην οικία του εν μέσω ατμόσφαιρας οικογενειακής εγκαρδιότητας.

          Ας σημειωθεί πως ο Κωνσταντίνος, ο οποίος είχε γεννηθεί το 1940, μετά τη Μάχη της Κρήτης ακολούθησε τη βασιλική οικογένεια στην Αίγυπτο, η οποία τη φιλοξένησε – όπως και την ελληνική κυβέρνηση – κατά τη διάρκεια του πολέμου.

          Γι΄ αυτό, όταν τον Απρίλιο του 1961 ως Διάδοχος είχε επισκεφτεί επισήμως την Αίγυπτο θέλησε να επισκεφθεί τα μέρη όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια και συγκεκριμένα την έπαυλη στο Σουτς. Τότε, η αλεξανδρινή παροικία τον είχε δεξιωθεί στην οικία Μπενάκη, ενώ στο Κάιρο πλήθος Αιγυπτιωτών τον υποδέχθηκε στην ειδική δέηση που έλαβε χώρα στον Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, χωροστατούντος του Πατριάρχη Χριστοφόρου. Από αιγυπτιακής πλευράς, εκτός της επισήμου υποδοχής και ξενάγησης, π.χ. στη Γεωργική Έκθεση και στο Στάδιο, ο Κωνσταντίνος παρακολούθησε πλάι στον Πρόεδρο Νάσσερ τα εγκαίνια του θεάματος ¨Ήχος και Φως¨ στις Πυραμίδες, ένα από τα σπουδαιότερα τότε συμβάντα στη ζωή της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Τέλος, ο Πρόεδρος Νάσσερ του παρέθεσε τιμητικό δείπνο, ενώ με τη σειρά του, μαζί με την οικογένεια του, παρεκάθησε σε εκείνο της Ελληνικής Βασιλικής Πρεσβείας του Καΐρου.

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

 

Ο ΠΕΛΕ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

 

          Ο χρόνος είναι αμείλικτος για το φθαρτό σώμα των μύθων, αλλά τόσο δοτικός για την άυλη διάσταση τους. Έτσι, ενώ η φιγούρα του Πελέ από τα τέλη του 2022 δεν θα ξαναπερπατήσει στο μάταιο τούτο κόσμο, ο θρύλος του θα μείνει για πάντα ανεξίτηλος στη συλλογική κοινωνική μνήμη, στη μνήμη εκείνη που τον αναβίβασε στο βάθρο του ¨Γητευτή της Μπάλας¨, στο βάθρο του καλύτερου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.

          Ας γυρίσουμε όμως το ρολόι του χρόνου στα 1960 και συγκεκριμένα στις 29 Απριλίου, όταν έλαβε χώρα στη Νειλοχώρα ένα ποδοσφαιρικό μπαλέτο με πρώτο χορευτή τον Πελέ, όταν οι πρωταθλητές κόσμου Βραζιλιάνοι νίκησαν με 5-0 την Αιγυπτιακή Εθνική Ομάδα της Νοτίου Επαρχίας :

          ¨Ουδέποτε εις τα αθλητικά χρονικά της Η.Α.Δ. έγινε ότι χθες εις το Νάσιοναλ [του Καΐρου]. Από την 7^ην πρωϊνήν οι κάτοχοι εισιτηρίων με διψηφίους αριθμούς είχαν πάρει τον δρόμον προς το γήπεδον, με την ελπίδα ότι θα καθίσουν για να παρακολουθήσουν τους Βραζιλιάνους ημιθέους του ποδοσφαίρου. Από όλες τις πόλεις της Αιγύπτου εξεστράτευσαν με όλα τα εκδρομικά χρειώδη, κι έτσι μόνον με το κλείσιμο των γεφυρών ανεκόπη η ανθρωποθάλασσα. Όσοι ηυτήχησαν να μπουν στις 11 π.μ. άκουσαν (απεκλείετο να δουν) τον αγώνα από τα ραδιο-τρανζίστορς που είχαν την πρόνοια να φέρουν μαζί των.

          Εις χιλιάδες ανέρχονται όσοι εμπήκαν εις το στάδιον και ξανάφυγαν είτε γιατί δεν βρήκαν ούτε πιθαμή να σταθούν, είτε διατί έσκασαν από την δίψα. Ας έλειπε τέτοια απόλαυση… Μαρτύριον ταντάλειον. Και φυσικά ο λόγος της ταλαιπωρίας των 40 χιλιάδων ήτο ότι εξεδόθησαν πολύ περισσότερα εισιτήρια απ΄ όσα εχωρούσε το Νάσιοναλ, για να σκεπάσουν οι διοργανωταί από την αρχή τα έξοδα.

          Οι επί της τάξεως διηυκόλυναν την αταξίαν… Τραυματισμοί και λιποθυμίαι άφθονοι. Όσοι δε είχον την ευφυΐαν να πάρουν γεμάτα τα πορτοφόλια των, ελάφρυναν εις την επιστροφήν… Το μπουκάλι της κόκα-κόλα με νερό επωλείτο παρακαλετά προς 2 γρ.διατ…

          Αφού ιδώσαμε μια εικόνα αμυδρά του μαρτυρίου που υπέστησαν όσοι αποφάσισαν να δουν τους Βραζιλιάνους, ερχόμεθα εις τον αγώνα που άρχισε με 15 λεπτά αργοπορία, την οποίαν το κοινόν, σαν σε ξέσπασμα, υπεδέχθη με σφυρίγματα.

          Η Εθνική Βραζιλίας πράγματι είναι ¨αξιοθέατη¨. Είναι η καλύτερη ομάς που είδε ποτέ η Αίγυπτος. Πλήρης είς όλας της τας γραμμάς, διαθέτει μίαν τεχνικήν μαγευτικήν. Οι Βραζιλιάνοι ¨χορεύουν¨ κυριολεκτικά. Σουτέρ κλάσεως, με ακρίβειαν θαυμαστήν εις τας πάσσες και με σωματικήν διάπλασιν εξαιρετικήν, γοητεύουν τους θεατάς, διότι ακόμα και τα κορδελλάκια των ήταν χαριτωμένα, τεχνικά, έξυπνα.

          Με τους δικούς μας επιτιθεμένους αρχίζει ο αγών υπό την διαιτησίαν του Ιταλού Καμπανάτι. Αλλά μετά το πέμπτον λεπτόν αρχίζει μία μονωδία βραζιλιανή, η οποία δεν ήτο μονότονη, διότι είχε τέχνην. Και εις το 7^ον λεπτόν ο Πελέ στέλνει κεραυνοβόλον σουτ που καταλήγει κόρνερ. Μετά ένα λεπτόν ο Σίνες παραβιάζει με γωνιαίον σουτ ασύλλυπτον τα δίκτυα του Αμπντέλ Γκελίλ, ο οποίος εις το 11^ον ξαναμαζεύει την μπάλλα από τα δίκτυα του από τεχνικόν καρφωτόν σουτ του Γκαρίνχα.

          Ο Αμπντέλ Γκελίλ εις το 15^ον αντικαθίσταται από τον Χόρσιντ, ο οποίος κι εστάθη τυχερότερος. Ο Ριφάι εις την γραμμήν του τέρματος εις το 25^ον σώζει τέρμα τελειωμένο. Ο εξαιρετικός Ρέντα εις το 26^ον λεπτόν κεραυνοβολεί την βραζιλιανήν άμυναν και του τέρμα του Γκιλμάρ σώζεται από το κάθετο δοκάρι. Οι Μπελλίνι, Σάντος Ντ. και Νίλτον Σάντος μαζί με τους Σίττο και Βικτώρ αποδεικνύουν την κλάσιν των υπερφαλαγγίζοντες τους προς στιγμήν λάμψαντας Ντίζουϊ, Ρέντα και Χάμντι. Οι Σάλεχ Σελίμ και Μπαντάουϊ είναι απογοητευτικοί. Το παιχνίδι αρχίζει και παίρνει βραδύν ρυθμόν, αλλά η επίδειξις των βραζιλιανών διασκεδάζει το κοινόν. Βροχή από κόρνερ εις βάρος των εντοπίων. Εις το 43^ον ο Νίλτον Σάντος μόνος με τον Χόρσιντ μόλις αστοχεί. Το κόρνερ που παραχωρείται εις το 44^ον λεπτόν ο Πέπε με μπαλλιά με σεφέρ καταλήγει εις τέρμα, υπό τα έκπληκτα βλέμματα του Αλάα Ριφάτ και Εσνάουϊ : 3-0.

          Κατά την επανάληψιν οι δικοί μας που έχουν αντικαταστήσει τον Μπαντάουϊ με τον Ναμπίλ Νοσσέιρ παρουσιάζονται ζωηρότεροι και απειλούν επί 7 λεπτά το τέρμα του Ζίλμαρ. Φάουλ εκτός περιοχής ο Ρίφαατ κτυπά έξυπνα και μια ειλουροειδής εκτίναξις του Ζίλμαρ σώζει το τέρμα. Η χαλάρωσις των Βραζιλιανών επιτρέπει εις τους δικούς μας να αναπτύξουν παιχνίδι, κι οι Ντίζουϊ και Ρίφαατ ελ Φαναγκίλι δημιουργούν καλάς προϋποθέσεις δια τέρμα πολλές φορές, αλλά οι κολοσσοί της Βραζιλίας διατηρούν παρθένα τα δίκτυα των. Εις το 30΄ ο Ναμπίλ και εις το 35΄ ο Ρέντα έχασαν υπερβέβαια τέρματα. Οι Βραζιλιάνοι Πελέ, Πέπε, Κουαραντίνα, Τσίνες και Γκαρίνχα καταπλήσσουν με ωραίους συνδυασμούς και δικαιότατα εχαρακτηρίσθη το παιχνίδι των ¨ποδοσφαιρικό μπαλέτο¨. Μοιραία λοιπόν σουτ του Πέπε βρίσκει τα πόδια του Άλαα και ανεβαίνει έτσι το σκορ εις 4-0. Ώτο-γκολ που δεν βαρύνει τον ηρωϊκά αμυνθέντα Άλαα. Κι ενώ ο κόσμος έφευγε, φάουλ εκτός περιοχής κτυπά ο Σίνες, ο βιρτουόζος ποδοσφαιριστής και αναγκάζει την ηαδικήν ομάδα να αποχωρήσει με πέντε τέρματα έναντι μηδενός, κατόπιν ενός αγώνος που άφησε αρίστας εντυπώσεις δια τους πρωταθλητές του κόσμου¨.

          Ας σημειωθεί πως ο Πελέ αγωνίστηκε ξανά στα αιγυπτιακά χώματα, πετυχαίνοντας μάλιστα και γκολ όταν η Σάντος έπαιξε με την Αλ-Άχλυ στο Κάιρο το 1973.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΑΜΠΕΤΕΙΑΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 

Στιγμιότυπο από την εορτή στην Αμπέτειο Σχολή στις 30/12/1955

Βράδυ Χριστουγέννων του 1965. Ένα αεράκι φερμένο από το Νείλο κατέβαζε εκείνο το βράδυ το θερμόμετρο στους 20^ο και γέμιζε με δροσιά, την ήδη πλημμυρισμένη βεράντα από νιάτα και ευθυμία του κομψού εντευκτηρίου του Συλλόγου Αποφοίτων Αμπετείου που είχε κατάλληλα στεγαστεί.

Τα χριστουγεννιάτικα στολίδια διακοσμούσαν όλους τους χώρους του εντευκτηρίου και ιδιαίτερα τη βεράντα, η οποία από νωρίς είχε γεμίσει ασφυκτικά από κόσμο που έσπευδε να γιορτάσει τα Χριστούγεννα σ΄ ένα ευχάριστο, φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον.

Η ορχήστρα των ¨Capris Boys¨ με τους τραγουδιστές Billy και Misso σκόρπιζε γλυκές μελωδίες και μοίραζε κέφι στους ρυθμούς της εποχής, με τα ζευγάρια των νέων να χορεύουν μέχρι το πρωί. Παράλληλα, οι διοργανωτές είχαν προνοήσει να μοιράσουν κοτιγιόν, σφυρίχτρες και άλλα χριστουγεννιάτικα παιχνίδια που συνέτειναν έτι περισσότερο στη διασκέδαση.

Η έκπληξη που επεφύλαξε ο Σύλλογος στους θαμώνες ήταν η δεσποινίδα Κοσσένα, η οποία μετά τα μεσάνυχτα με την κρυστάλλινη φωνή της τραγούδησε τόσο εορταστικές, όσο και άλλες ελληνικές επιτυχίες, καταχειροκροτούμενη. Τη σκυτάλη κατόπιν πήρε ο γνωστός τραγουδιστής του κόρου της Όπερας του Καΐρου Κώστας Νικολαΐδης που ενθουσίασε το κοινό, ενώ επακολούθησε τόμπολα και ένα εξαιρετικό δείπνο.

Χάρις στη συμβολή του Προέδρου Ιωάννη Ματθαίου και των Συμβούλων Παναγιώτη Αμπελικιώτη, Γιώργου Χέλμη και Γιώργου Βαλλά, η βραδιά υπήρξε επιτυχής από κάθε άποψη, μια βραδιά που τίμησαν με την παρουσία τους ο Πρόξενος Ελ. Ηλιόπουλος, ο Βουλευτής της ΕΡΕ Αναγνωστόπουλος, ο Κοινοτικούς Επίτροπος Ι. Λιούφης, ο ιατρός Παχύγιαννης, ο ποιητής Λουκάς Χριστοφίδης, κ.ά.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

 

ΥΨΙΣΤΗ ΤΙΜΗ !!!

Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ 

ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

 

Ύψιστη τιμή επιφύλασσε η Ακαδημία Αθηνών κατά την πανηγυρική της συνεδρία της 20/12/2022 στον ποιητή, λογοτέχνη και συγγραφέα Νίκο Νικηταρίδη τιμώντας τον ¨για το συνολικό του έργο στη μελέτη της Ιστορίας του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού, στην προαγωγή της οποίας τα μέγιστα συνέβαλε¨.

Όταν δε μαζί του τιμήθηκαν άνθρωποι του πνεύματος όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, ο Τίτος Πατρίκιος και ο Μιχάλης Γκανάς, η τιμητική αυτή διάκριση αποκτά ακόμη περισσότερη αξία.

Κατά την έξοδο του από την εκδήλωση, ο καταξιωμένος και βραβευμένος πλέον Ιστορικός του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού Ν. Νικηταρίδης, ιδιαίτερα συγκινημένος, δήλωσε : ¨Κατ΄ αρχήν η τιμή είναι των τιμώντων και κατά δεύτερον τούτη η τιμή ανήκει και αντανακλά στους Αιγυπτιώτες Έλληνες απανταχού, που οι ίδιοι και οι προπάτορες τους στη σύγχρονη εποχή κατόρθωσαν τόσα πολλά στη διάρκεια δύο αιώνων φιλοξενούμενοι στα άγια χώματα της Αιγύπτου. Έναν Αιγυπτιώτη Ελληνισμό για τον οποίο αισθανόμαστε υπερήφανοι, αφού δημιούργησε 36 κοινότητες, έκτισε 57 εκκλησίες, ίδρυσε 800 σωματεία και δεκάδες σχολεία, έναν Αιγυπτιώτη Ελληνισμό που πλάι στον αιγυπτιακό λαό ξεχώρισε, αγαπήθηκε και παρά τις αντιξοότητες παραμένει σημαντικά ενεργός στην αγαπημένη Νειλοχώρα¨.

Η βραδιά, εκτός από την ανακοίνωση του Πίνακα των Τιμωμένων, περιελάμβανε ομιλία του Προέδρου της Ακαδημίας Αντωνίου Ρεγκάκου με θέμα ¨Οι ανθρωπιστικές σπουδές στο Ανθρωπόκαινο¨, ενώ ο Γενικός Γραμματέας Χρήστος Ζερεφός ανέγνωσε την έκθεση με το έργο της Ακαδημίας για το έτος 2022.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, ο Υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος, ο Επίσκοπος Ευρίπου Χρυσόστομος, ο Γενικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης Οδυσσέας Ζώρας, ο βουλευτής Νίκος Φίλης, εκπρόσωποι των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με επικεφαλής τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο, κ.ά.

 

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΘΕΜΕΛΙΟΥ ΛΙΘΟΥ

ΤΗΣ ΣΑΛΒΑΓΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

 

Τα αργυρά μύστρο και σφυρίο με τα οποία η Αργίνη Μπενάκη-Σαλβάγου έθεσε το θεμέλιο λίθο της Σαλβαγείου Σχολής και τα οποία προσέφερε το 1997 η Ιουλία Σαλβάγου-Μελά στο Σύλλογο Αποφοίτων Σαλβαγείου Εμπορικής & Επαγγελματικής Σχολής Αλεξανδρείας εις μνήμην του Κωνσταντίνου Σαλβάγου

Το αλεξανδρινό ημερολόγιο έγραφε : Σάββατο, 7/4/1906. Ευρύτατος χώρος στο απέραντο γήπεδο της Ελληνικής Κοινότητας, όπου θα ανεγείρετο η Σαλβάγειος Σχολής, είχε στεγαστεί με όμορφα πολύχρωμα παραπετάσματα και περιφραχτεί στις τρεις πλευρές, σχηματίζοντας έτσι μία λαμπρή και γραφικότατη αίθουσα για την υποδοχή των προσκεκλημένων, πάνω από την οποία κυμάτιζαν ελληνικές σημαίες έχοντας στη μέση τη σημαία της φιλόξενης χώρας στην οποία ζούσε και προόδευσε η παρά το Νείλο μικρογραφία του Ελληνισμού.

          Οι μαθητές των ανώτερων τάξεων του Αβερωφείου Γυμνασίου και την Τοσιτσαίας Σχολής υπό τις οδηγίες καθηγητών και διδασκάλων και οι μαθήτριες των ανώτερων τάξεων του Αβερωφείου Παρθεναγωγείου μετά της διευθύντριας Υπατίας Στάμπα και των διδασκαλισσών προσήλθαν από νωρίς και παρατάχθηκαν καθόλη την ανοιχτή πλευρά του χώρου, ενώ η Ελληνική Φιλαρμονική Αλεξανδρείας υπό τον δε Μάρζη είχε λάβει θέση πλάι στην είσοδο και ανέκρουε διάφορα εμβατήρια.

          Τους προσερχόμενους υποδεχόταν ο Αντιπρόεδρος της Κοινότητας Μ. Συναδινός και ο Δημοσθ. Ταμβακόπουλος, ζωηρότατη δε ήταν η κίνηση των αμαξών και κατά την οδό Αναπαύσεως και κατά την άλλη οδό από τους αφικνούμενους στην εορτή με τον ηλεκτρικό τροχιόδρομο.

          Πολύ πριν την ταχθείσα για την τελετή ώρα, είχε γεμίσει ο υπόστεγος χώρος από τους πρόκριτους, τις κυρίες και τις δεσποινίδες τους, δημιουργώντας ένα λαμπρό θέαμα από ότι καλύτερο είχε να επιδείξει η παροικία σε επιστήμες, γράμματα, πλούτο και κοινωνική εκτίμηση.

          Η Α.Ε. ο Υποδιοικητής Αλεξανδρείας, ο Γενικός Πρόξενος της Αγγλίας, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας μετά του ανώτερου προσωπικού του Προξενείου, προσέρχονταν ο ένας μετά τον άλλον και γίνονταν δεκτοί από την Κοινοτική Επιτροπή, ενώ η Φιλαρμονική ανέκρουε διαδοχικά τον αιγυπτιακό, αγγλικό και ελληνικό ύμνο, με τον τελευταίο να χαιρετίζει και την Α.Θ.Μ. τον Πατριάρχη μετά τον ανώτερο κλήρο. Μεταξύ των επισήμων ξένων διακρίνονταν ο Γενικός Διευθυντής της Δημαρχίας και ο Σις Βέης.

          Τα βλέμματα όλων συγκέντρωνε η δεσποινίδα Σαλβάγου και οι αντάξιοι αυτής και του αοιδίμου συζύγου της γιοι, προφανής δε ήταν η προσπάθεια την μητέρας και των παιδιών της να κρύψουν τη βαθιά τους συγκίνηση.

          Ο Πατριάρχης τέλεσε τον Αγιασμό και καθαγίασε με τις ευχές της Εκκλησίας τον αιωρούμενο από το βαρούλκο ογκώδη θεμέλιο λίθο, ενώ κατόπιν κάλεσε την Αργίνη Σαλβάγου να επιχρίσει με αργυρό μίστρο και να πλήξει με αργυρό σφυρίο τον κατατεθέντα θεμέλιο λίθο. Και εκτός από τη θεσπέσια μορφή της κόρης του Μπενάκη και της συζύγου του Σαλβάγου, φάνηκε στα μάτια όλων η συγκίνηση και η υπερηφάνεια διότι ο λίθος αυτός του ιερού και εθνικού ιδρύματος δεν θεμελιώθηκε μόνο επί της γης, αλλά και επί των καρδιών και επί της ευγνωμοσύνης των επερχόμενων γενιών.

          Μετά την κατάθεση του θεμελίου λίθου ο Πρόεδρος της Κοινότητας Εμμ. Μπενάκης έβγαλε λόγο, ο οποίος διακόπηκε από ζητωκραυγές υπέρ του Γεωργίου Ζερβουδάκη όταν αναγγέλθηκε η γενναία δωρεά του.

          Τον Μπενάκη διαδέχθηκε ο Γενικός Πρόξενος Ν. Σκωτίδης, ενώ κατόπιν το λόγο πήρε ο πρωτεργάτης της όλης εορτής Μιχαήλ Σαλβάγος, ο οποίος μέσω χειροκροτημάτων ανακοίνωσε τη γενναία απόφαση του Μπενάκη να συστήσει Ορφανοτροφείο, ανακοίνωση που εκείνος απέφυγε να κάνει λόγω μετριοφροσύνης. Τελευταίος μίλησε ο Πατριάρχης που ευλόγησε το έργο της οικογένειας Σαλβάγου.

          Πλουσιότατο κυλικείο και άφθονος καμπανίτης συμπλήρωσε την εθνική αυτή εκδήλωση υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής που λάμπρυνε την εορτή και ενθουσίασε την παροικία.

          Ας σημειωθεί τέλος η γενικότερη συμβολή του Αντιπρόεδρου της Κοινότητας Μικέ Συναδινού, αφού με τις κατάλληλες ενέργειες του παρά την Κυβέρνηση και τους Άγγλους οφείλεται κυρίως το γεγονός πως η Κοινότητα απέκτησε σε ευτελή τιμή – στο 1/3 της πραγματικής αξίας του – το απέραντο γήπεδο στο Σάτμπι, στο οποίο θα ανεγείρονταν τα ευαγή αυτά ιδρύματα του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού.

          Τέλος, ευοίωνο τεκμήριο της αλληλεγγύης μεταξύ των ελληνικών παροικιών χαρακτηρίστηκε το συγχαρητήριο τηλεγράφημα που απέστειλε στον Εμμ. Μπενάκη, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου Ρόστοβιτς Βέης.

                                                                                                            Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ